Σε μία επεισοδιακή γενική συνέλευση που άρχισε με γρήγορα συμπληρωμένη απαρτία και διήρκησε δέκα ώρες, η πρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ, Ελένη Σπανοπούλου, φορώντας το γνωστό "άρωμα αλαζονείας" που τη χαρακτηρίζει, έκανε χθες για άλλη μία φορά επίδειξη των ικανοτήτων της στους τακτικισμούς για να αποφύγει τις ευθύνες της.

Το κύριο θέμα της συνέλευσης ήταν η δραματική μείωση των αποθεματικών του ασφαλιστικού ταμείου επικούρησης των εργαζομένων στα ΜΜΕ (δημοσιογράφων, διοικητικών ,τεχνικών) για την οποία φέρει σοβαρές ευθύνες η πρόεδρος και τα άλλα μέλη της διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ.

Τις ευθύνες αυτές (μείωση των αποθεματικών του Ταμείου κατά 75 περίπου εκ. ευρώ λόγω τουλάχιστον ολιγωρίας του διοικητικού συμβουλίου) για τις οποίες έπρεπε να απολογηθεί η κα Σπανοπούλου, τις έριξε όλες στην "κακή" Τράπεζα της Ελλάδος" και στον "κακό" διοικητή της οι οποίοι είναι "υπηρέτες της Τρόικας" και κάλεσε, κατόπιν όμως του εγκλήματος, "πανστρατιά" από όλους για να αντιμετωπίσουμε, όλοι μαζί, τον κίνδυνο κατάρρευσης του ΕΔΟΕΑΠ.

Την "πανστρατιά" αυτή θα έπρεπε να την είχε καλέσει βέβαια τον περασμένο Μάρτιο πριν από το "έγκλημα", όταν γνώριζε πως τα 115 εκ. ευρώ που διέθετε ο ΕΔΟΕΑΠ στην Τράπεζα της Ελλάδος θα υπόκειντο στο γνωστό PSI των ομολόγων και θα "κουρεύονταν εθελοντικά" αν δεν υπήρχε επίσημο διάβημα, δυναμικό αίτημα εξαίρεσης ή άλλη προνοητική παρέμβαση (έγκαιρη ρευστοποίηση κ.λπ.)

Τον κρίσιμο Μάρτιο του PSI, η κα Σπανοπούλου και το διοικητικό συμβούλιο, δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη να ενημερώσουν και να καλέσουν σε ανοιχτή διαβούλευση τους μετόχους-μέλη του ΕΔΟΕΑΠ, όπως έκαναν στο παρελθόν για θέματα ελάσσονος σημασίας για πελατειακούς λόγους (είχαν καλέσει σε ανοιχτή διαβούλευση που καθυστέρησε έναν ολόκληρο  χρόνο τη διαγραφή 400 συζύγων μελών του ΕΔΟΕΑΠ, οι οποίες ενώ ανήκαν σε άλλα Ταμεία χρησιμοποιούσαν παράνομα και τις υπηρεσίες του ΕΔΟΕΑΠ ζημιώνοντας τον οργανισμό σε περίοδο κρίσης).

Για τις 400 συζύγους η ρηξικέλευθη πρόεδρος κα Σπανοπούλου (100 και πλέον μηνύσεις έχει από τους εργοδότες όπως καυχήθηκε στη συνέλευση), κιότεψε και δεν τόλμησε να τις διαγράψει αμέσως από το Ταμείο (αλήθεια τώρα έχουν σίγουρα διαγραφεί;), ενώ είχε να επικαλεστεί ακλόνητα νομικά επιχειρήματα (είναι ποινικό αδίκημα να ανήκεις σε δύο ασφαλιστικά ταμεία).

Κιότεψε γιατί οι 400 προνομιούχες σύζυγοι αντιστοιχούσαν σε εκατοντάδες ψήφους που δεν ήθελε να χάσει, αλλά και γιατί μεταξύ τους προφανώς υπήρχαν και "κολλητές" των "κολλητών" και πάει λέγοντας...

Βέβαια, σε άλλες περιπτώσεις όπως οι περικοπές μισθών και επιδομάτων και η αύξηση της συμμετοχής των ασφαλισμένων για να "σωθεί" το Ταμείο, όχι μόνο δεν έκανε ανοιχτή διαβούλευση και δεν καθυστέρησε καθόλου η κυρία πρόεδρος, αλλά έδρασε με μεγάλη σπουδή που συχνά ξεπέρασε σε ταχύτητα και την ίδια την κυβέρνηση της μισητής Τρόικας (μείωσε με πρόχειρες αποφάσεις του ποδαριού το επίδομα βρεφονηπιακών σταθμών, το κατασκηνωτικό επιδομα, χρέωσε τα οδοντιατρικά υλικά στους ασφαλισμένους κ.λπ.)

Στη χθεσινή γενική συνέλευση την οποία κάλεσε σαββατιάτικα στις 2 μμ μέσα σε συνθήκες καύσωνα (δεν φταίω εγώ και για τον καύσωνα, είπε αστειευόμενη), το "έπαιξε" θεσμολάγνος και πιστή οπαδός του καταστατικού.

Όταν ένοιωσε για τα καλά στο πετσί της ότι οι μέτοχοι-μέλη δεν αστειεύονται και ότι δεν μπορούσε να γλυτώσει από την οργή της πλειοψηφίας που ζητούσε την παραίτησή της, άρχισε να "κρύβεται" πίσω από το γράμμα του καταστατικού, δημιουργώντας μια τεχνητή πόλωση για να κερδίζει χρόνο και να μην καταλήξει σε τίποτε ουσιαστικό η όλη διαδικασία.

Από ένα σημείο κι ύστερα η συνέλευση είχε μετατραπεί σε μια συνεχόμενη καταγγελία και αποδοκιμασία της πολιτικής της κας Σπανοπούλου και του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ και γι΄αυτό η λύση που βρήκε η κυρία πρόεδρος ήταν,  κατά τις 10μμ, να ζητήσει τη διακοπή της διαδικασίας απορρίπτοντας την ψηφοφορία λόγω έλλειψης απαρτίας και την συνέχειά της κάποια άλλη μέρα.

Τότε ακολούθησε μεγάλη ένταση (κάποιοι πιάστηκαν στα χέρια ρίχτηκε κι ένα ποτήρι νερό) και η σκληροτράχηλη πρόεδρος αποχώρησε άρον άρον με τη "συμπαράσταση" κάποιων λιγοστών  παρατρεχάμενών της.

Προηγουμένως, η συντάκτρια της "Ελευθεροτυπίας", Ελένη Δελβινιώτη, μέλος του διοικητικού συμβουλίου τον τελευταίο χρόνο, ήταν η μοναδική που έθεσε την παραίτησή της στη διάθεση του σώματος, δηλώνοντας ότι ενήργησε πάντα κατά συνείδηση υπέρ των δικαιωμάτων των ασφαλισμένων και ότι μπορεί να κοιτάζει όλους τους συναδέλφους στα μάτια, όπως έκανε μέχρι σήμερα ύστερα από 25 χρόνια στο χώρο εργασίας.

Η ώρα ήταν περίπου 11μμ και οι εναπομείναντες παρευρισκόμενοι αποφάσισαν να συνεχίσουν τη συνέλευση υπό την προεδρεία του αντιπροέδρου του ΕΔΟΕΑΠ, Παναγιώτη Νεστορίδη, και να ψηφίσουν τα θέματα της ημερήσιας διάταξης.

Στις ψηφοφορίες που ακολούθησαν το διοικητικό συμβούλιο, υπέστη συντριπτική ήττα αφού επί συνόλου περίπου 400 παρευρισκομένων δεν απέσπασε παραπάνω από 15 ψήφους, ενώ καταψηφίστηκαν με περισσότερους από 250 ψήφους: α) ο διοικητικός και οικονομικός απολογσμός του ΔΣ, β) η έγκριση των πεπραγμένων του ΔΣ για το πρώτο έτος της θητείας του, γ) η έγκριση ισολογισμού και αποτελεσμάτων χρήσεως 2011, δ) η έγκριση του προϋπολογισμού χρήσεως 2012.

Στη συνέχεια υπήρξε και καταδικαστικό ψήφισμα το εξής:

Η σημερινή ιστορική ΓΣ του ΕΔΟΕΑΠ αποφάσισε ομόφωνα:

1. Απαιτεί άμεση ανάκληση όλων των περικοπών των συντάξεων και θεμελιωδών παροχών στους ασφαλισμένους..

2. Ζητάμε να επιστρέψουν κυβέρνηση και ΤτΕ κλεμμένα και κουρεμένα αποθεματικά του Ταμείου.

3. Οι ανάγκες του Ταμείου να καλυφθούν από κυβέρνηση και εργοδότες..

4. Καταψηφίζει τον απολογισμό και όλες τις προτάσεις του ΔΣ..

5. Ζητά διαχειριστικό έλεγχο των πεπραγμένων διοίκησης με ευθύνη συνδικαλιστικών ενώσεων και βοήθεια ανεξάρτητων φορέων που θα επιλέξουμε.

6. Αίρει την εμπιστοσύνη της στο ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ και ζητά άμεση παραίτηση μελών του και εκλογή προσωρινής διοίκησης από ΓΣ.

Εν κατακλείδι, η συνέχεια της θητείας της προέδρου και του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ έχει τεθεί υπό σοβαρή αμφισβήτηση. Οι μισές αλήθειες της και τα παιχνίδια του σκιόφωτος που παίζει με άνεση και περισσή αυτοπεποίθηση για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, δεν έχουν πλέον πέραση γιατί το καράβι βουλιάζει.

Το ζήτημα είναι πολιτικό αφού δεν υπάρχει πλέον η "δεδηλωμένη" για την "κυβέρνηση" της κυρίας Σπανοπούλου στον ΕΔΟΕΑΠ.

Το τελευταίο ερώτημα είναι πλέον αν υπάρχει η ευαισθησία εκ μέρους της κας προέδρου ώστε να θέσει την παραίτησή της στη διάθεση των μετόχων-μελών του οργανισμού.

 

ΥΓ) Αν υποστηρίξει το "εμμένειν", το μότο που έχει ως σημαία στην ιστοσελίδα της, μάλλον θα αναγκαστεί να φύγει από τον ΕΔΟΕΑΠ υπό την ασφυκτική πίεση των γεγονότων, παρά να παραιτηθεί από μόνη της.

 

Στο μεταξύ ανακοίνωση εξέδωσαν οι Ανεξάρτητοι Δημοσιογράφοι για το θέμα του ΕΔΟΕΑΠ:


Α
ΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

 


Στην επεισοδιακή συνεδρίαση του ΕΔΟΕΑΠ, οι Ανεξάρτητοι Δημοσιογράφοι έδωσαν το «παρών». Και όπως υποσχεθήκαμε μείναμε μέχρι το τέλος καταψηφίζοντας τόσο τον ισολογισμό όσο και τον προϋπολογισμό και τα άρθρα τους.


H, έκπτωτη πλέον πρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ και τα άβουλα μέλη του ΔΣ του Οργανισμού, δεν μπόρεσαν να ψελλίσουν ούτε μια δικαιολογία στα δικά μας ερωτήματα. Και πώς να απαντήσουν στα ερωτήματά μας, καθώς είχαν προαποφασίσει να οδηγήσουν την Γενική Συνέλευση σε διάλυση, εκθέτοντας στην ελληνική κοινωνία τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ.

Επιθυμία που τελικά και δεν τους πέρασε και τους γύρισε πίσω, αποστερώντας τους κάθε έωλη δικαιολογία για δήθεν ¨χρηστή και νόμιμη» διαχείριση. Αλλωστε τα ερωτήματά μας, θα τεθούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, από τους συνεργάτες του Εισαγγελέα κ. Πεπόνη.


Τα θέσαμε δημοσίως στη συνέλευση και τα κοινοποιούμε σε όλους τους συναδέλφους:

1. Για ποιον λόγο αποφάσισε να προβεί σε ρευστοποίηση της συμμετοχής της στο Κοινό Κεφάλαιο και να λογιστικοποιήσει έτσι τη δυνητική υποαξία (να γράψει τη ζημιά) που είχε προκύψει από τη μείωση της τιμής των ελληνικών ομολόγων;

2. Αν, όπως παραδέχτηκε, είχε καταθέσεις 40 εκατομμυρίων ευρώ στις τράπεζες ως τον Μάρτιο (35 εκατ. ευρώ σε μία και 5 εκατ. σε άλλη) γιατί έπρεπε να προβεί σε ρευστοποίηση μέρους της μερίδας του στο Κοινό Κεφάλαιο;

3. Δεν επαρκούσαν τα 40 εκατομμύρια των καταθέσεων συν τα 47 εκατομμύρια των προϋπολογισθέντων εσόδων (σύμφωνα με το «Σχέδιο έκτακτης ανάγκης για τη διάσωση του Ταμείου μας» που δημοσιεύτηκε στις 23 Απριλίου) για να καλυφθούν οι ανάγκες για το 2012 που προϋπολογίζονται σε 56 εκατομμύρια ευρώ; Προφανώς και ήταν υπερεπαρκή.

4. Μήπως η διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ ψεύδεται συνειδητά όταν κάποια μέλη της ανεπίσημα προφασίζονταν άγνοια του νόμου και ισχυρίζονται ότι πίστευε πως η συμμετοχή στο Κοινό Κεφάλαιο ισοδυναμεί με καταθετικό λογαριασμό; Πιθανότατα, αφού άλλα λέει στο ίδιο «Σχέδιο διάσωσης» της 23 Απριλίου όπου αναφέρει επί λέξει: «Υπολογισμός Διαθεσίμων και Χρεογράφων μετά το "κούρεμα” της 19ης Μαρτίου. Από το παραπάνω ποσό (σ.σ. 97,58 εκατ. ευρώ), ποσό 68 εκατ. ευρώ περίπου τοποθετήθηκε υποχρεωτικά σε Νέα Ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου (είτε από ΤτΕ είτε ήταν ομόλογα του ΕΔΟΕΑΠ)…» Αρα γνώριζε στις 23 Απριλίου. Εκτός κι αν ξέχασε μετά. «Κύριοι» είστε και πλαστογράφοι γιατί παρουσιάζατε την ίδια ανακοίνωση παραποιημένη στη γενική συνέλευση.

5. Που είναι κατατεθειμένα τα 65 εκατ. ευρώ που έχει ρευστό ο ΕΔΟΕΑΠ, όπως οι ίδιοι παραδέχτηκαν; Μήπως τα 55 είναι στην Εθνική και τα 10 στη Eurobank, με μέσο επιτόκιο της τάξης του 2%; Είναι αλήθεια ότι το μεγάλο ποσοστό των διαθεσίμων έχει κατατεθεί σε λογαριασμούς όψεως με εξευτελιστικά επιτόκια, πράγμα που απαγορεύεται από την νομοθεσία; Κι αν είναι όλα αυτά αλήθεια, τότε γεννάται ή όχι θέμα απιστίας της διοίκησης σε βάρος των μετόχων του Οργανισμού, δεδομένου ότι για ποσά ελάχιστα τα τραπεζικά επιτόκια τη δεδομένη περίοδο είναι της τάξης του 6% και πλέον;

6. Ποιος είναι ο θεματοφύλακας των ομολόγων που έχει στην κατοχή του ο Οργανισμός (απευθείας όχι μέσω του κοινού κεφαλαίου); Είναι η Τράπεζα της Ελλάδος ή ιδιωτική τράπεζα; Και ρωτάμε διότι η φύλαξη των ομολόγων (θεματοφυλακή) από την ΤτΕ σε Ασφαλιστικά Ταμεία γίνεται με μηδενικό κόστος, ενώ στις ιδιωτικές τράπεζες καταβάλλεται αμοιβή! Αν, όπως λένε οι πληροφορίες μας θεματοφύλακας είναι ιδιωτική τράπεζα, τι αμοιβή πληρώνει ο ΕΔΟΕΑΠ; Συνιστά ή όχι ΚΑΙ αυτή η υπόθεση απιστία σε βάρος των μετόχων του Οργανισμού;

Η κυρία Σπανοπούλου ισχυρίστηκε στη Γ.Σ. ότι «έχει εντολή από το ΔΣ να παρανομήσει». Μόνο που ο ΕΔΟΕΑΠ δεν είναι τσιφλίκι της. Ανήκει στους μετόχους και ουδέποτε στην κυρία Σπανοπούλου, ούτε βέβαια σε κανέναν άλλο δίνουμε το δικαίωμα να κινηθεί εκτός των νόμων.

Η κα Σπανοπούλου θα πρέπει να γνωρίζει ότι αυτοί οι ελάχιστοι που την στηρίζουν θα είναι και οι πρώτοι που θα την κατηγορούν, όπως και στην περίπτωση του τέως «συναδέλφου» της κ. Καπράνου που αντί να κάνει διακοπές στο Παρίσι, εκεί όπου διαθέτει διαμέρισμα η κυρία Πρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ, συντρέφεται και διαβιεί με «εκλεκτές» προσωπικότητες του κοινού ποινικού κώδικα, σαν και αυτούς που παραπέμπει για απιστία κατάχρηση ο Εισαγγελέας κ. Πεπόνης, στις φυλακές Κορυδαλλού.

Μετά τη λήξη της χθεσινής Συνέλευσης των Μετόχων και την ψηφοφορία που ακολούθησε, ΟΛΟ το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΔΟΕΑΠ είναι ΕΚΠΤΩΤΟ.

Κυρίες και Κύριοι του Δ.Σ του ΕΔΟΕΑΠ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ, ως ελάχιστο δείγμα αξιοπρέπειας. Για τα υπόλοιπα, ΥΠΟΣΧΟΜΑΣΤΕ ότι θα αναλάβει δουλειά και η δικαιοσύνη και οι ορκωτοί λογιστές. Και πιστέψτε μας, θα επιστρέψει στο ταμείο μέχρι και το τελευταίο ευρώ.


Ευρώ δώσαμε, ευρώ επενδύσαμε, ευρώ θα πάρουμε. Και όχι μέρος αυτών…. ΟΛΑ.


Οταν ΔΥΣΤΥΧΩΣ σας «παραδώσαμε» τον ΕΔΟΕΑΠ, ήταν ένας ΚΡΑΤΑΙΟΣ, ΑΥΤΑΡΚΗΣ και ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΜΕΝΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ.


Σήμερα εσείς μας παραδίδετε ένα ΙΣΟΠΕΔΩΜΕΝΟ και ΧΡΕΩΚΟΠΗΜΕΝΟ ΤΑΜΕΙΟ.


ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΤΙ ΘΑ ΦΥΓΕΤΕ ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ? Το «Τιτάνια» έγινε ο Τιτανικός σας.


Δεν ξεχνάμε, δε συγχωρούμε, δε διαγράφουμε. Τα χρήματα θα επιστρέψουν ΟΛΑ στο ταμείο μας.


ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ

 

 

Με 40 μέλη (μικρότερη από πρώην συνθέσεις, αλλά όχι ολιγομελής ) ανακοινώθηκε η τρικομματική νέα κυβέρνηση "εθνικής ευθύνης" από τον νέο κυβερνητικό εκπρόσωπο Σίμο Κεδίκογλου.

Με διακριτική - έως δυσδιάκριτη- μη πολιτική παρουσία του ΠΑΣΟΚ και ολίγη από ΔΗΜΑΡ, η κυβέρνηση του 13ου πρωθυπουργού της Μεταπολίτευσης, Αντώνη Σαμαρά, αποπνέει έντονο άρωμα Δεξιάς, προφανώς σε αναλογία με τα ποσοστά των κομμάτων που τη στηρίζουν.

Το έντονο άρωμα Δεξιάς, εκτός από την εκλογική  δύναμη της ΝΔ, οφείλεται και στη βούληση Βενιζέλου και Κουβέλη ώστε να κρατήσουν μιαν απόσταση ασφαλείας από τη διαχείριση Σαμαρά και να μπορέσουν στο μέλλον να αποφύγουν τη μεγάλη φθορά που θα προκύψει από τις "μνημομιακές νομοτέλειες".

Από τη Νέα Δημοκρατία συμμετέχουν 30 μέλη, προσκείμενοι στο ΠΑΣΟΚ είναι τρεις υπουργοί (Ράπανος, Λιβιεράτος, Τσαυτάρης) και τρεις υφυπουργοί (Κούρκουλας, Βερνίκος, Ελευσινιώτης), ενώ προσκείμενοι στη Δημοκρατική Αριστερά είναι δύο υπουργοί (Ρουπακιώτης, Μανιτάκης) και η υφυπουργός Φωτεινή Σκοπούλη.

Όσον αφορά την πολιτική γεωγραφία αισθητή είναι η εκπροσώπηση της Βόρειας Ελλάδας (έγινε και ανασύσταση του υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης), ενώ υποτυπώδης είναι η παρουσία γυναικών, αφού μόνο μία υπουργός η Όλγα Κεφαλογιάννη (Τουρισμού) και μία, η Φωτεινή Σκοπούλη  (Υγείας), συμμετέχουν στο νέο σχήμα.

Έντονη είναι και η παρουσία εξωκοινοβουλευτικών στελεχών (15 συνολικά), ενώ 24 είναι μέλη του Κοινοβουλίου.

Τη νέα κυβέρνηση που καλείται να λειτουργήσει με αποφάσεις συνεργασίας (άγνωστο σπορ για το πολιτικό μας σύστημα) , την έχουν χαρακτηρίσει οι υποστηρικτές της ως "κυβέρνηση μακράς πνοής" και ο κύριος στόχος της είναι η βιωσιμότητά της, αφού θα βρεθεί αντιμέτωπη με τεράστια προβλήματα

 

Η σύνθεση της κυβέρνησης "Εθνικής Ευθύνης"


Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς


Υπουργείο Οικονομικών
Υπουργός Ράπανος Βασίλειος
Αναπληρωτής Υπουργός Σταϊκούρας Χρήστος
Υφυπουργός Μαυραγάννης Γεώργιος

Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης
Υπουργός Μανιτάκης Αντώνιος
Υφυπουργός Βολουδάκης Μανούσος

Υπουργείο Εσωτερικών
Υπουργός Στυλιανίδης Ευριπίδης
Αναπληρωτής Υπουργός Αθανασίου Χαράλαμπος

Υπουργείο Εξωτερικών
Υπουργός Αβραμόπουλος Δημήτριος
Υφυπουργός Κούρκουλας Δημήτριος

Υπουργείο Εθνικής Άμυνας
Υπουργός Παναγιωτόπουλος Παναγιώτης
Υφυπουργός Καράμπελας Παναγιώτης
Υφυπουργός Ελευσινιώτης Δημήτριος

Υπουργείο Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
Υπουργός Χατζηδάκης Κωνσταντίνος
Αναπληρωτής Υπουργός Καλογιάννης Σταύρος
Υφυπουργός Σκορδάς Αθανάσιος
Υφυπουργός Μηταράκης Παναγιώτης

Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
Υπουργός Λιβιεράτος Ευάγγελος
Αναπληρωτής Υπουργός Καλαφάτης Σταύρος
Υφυπουργός Παπαγεωργίου Ασημάκης

Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού
Υπουργός Αρβανιτόπουλος Κωνσταντίνος
Αναπληρωτής Υπουργός Τζαβάρας Κωνσταντίνος
Υφυπουργός Ιωαννίδης Ιωάννης
Υφυπουργός Παπαθεοδώρου Θεόδωρος                

Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας
Υπουργός Βρούτσης Ιωάννης
Υφυπουργός Νικολόπουλος Νικόλαος

Υπουργείο Υγείας
Υπουργός Λυκουρέντζος Ανδρέας                            
Αναπληρωτής Υπουργός Σαλμάς Μάριος
Υφυπουργός Σκοπούλη Φωτεινή

Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Υπουργός Τσαφτσάρης Αθανάσιος
Αναπληρωτής Υπουργός Χαρακόπουλος Μάξιμος

Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Υπουργός Ρουπακιώτης Αντώνιος
Υφυπουργός Καραγκούνης Κωνσταντίνος

Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη
Υπουργός Δένδιας Νικόλαος

Υπουργείο Τουρισμού
Υπουργός Κεφαλογιάννη Όλγα

Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου
Υπουργός Μουσουρούλης Κωνσταντίνος
Υφυπουργός Βερνίκος Γιώργος

Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης
Υπουργός Καράογλου Θεόδωρος

Υπουργείο Επικρατείας
Υπουργός Σταμάτης Δημήτριος

Κυβερνητικός Εκπρόσωπος
Κεδίκογλου Σίμος

 

 

Ακολουθεί η διακήρυξη  της κυβέρνησης "Εθνικής Ευθύνης":

 

"Η κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης που δημιουργείται με τη στήριξη των τριών κομμάτων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) θα έχει πλήρεις αρμοδιότητες και χρονικό ορίζοντα όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Στόχος της είναι να αντιμετωπίσει την κρίση, να ανοίξει το δρόμο της Ανάπτυξης και να αναθεωρήσει όρους της Δανειακής Σύμβασης (Μνημονίου), χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας ούτε την παραμονή της στο ευρώ. Και, ασφαλώς, χωρίς να αμφισβητήσει τους αυτονόητους στόχους μηδενισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος, ελέγχου του χρέους και εφαρμογής των διαρθρωτικών αλλαγών που έχει ανάγκη η χώρα.
Στόχος επίσης είναι να δημιουργήσει τις συνθήκες για να βγει οριστικά η χώρα από την κρίση, καθώς κι από την ανάγκη εξάρτησης από δανειακές συμβάσεις στο μέλλον. 

Η νέα κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης θα είναι μικρότερη, με προοπτική να μειωθεί ακόμα περισσότερο, λειτουργική και επιτελικού χαρακτήρα.

Δεν θα αποτελείται από «φέουδα» κομματικών επιρροών, θα λειτουργεί ενιαία, θα στηρίζεται στη διαφάνεια, στις προγραμματικές συμφωνίες των κομμάτων που την στηρίζουν και στη στελέχωση όλου του διοικητικού μηχανισμού με αξιοκρατικά κριτήρια.

Επίσης, θα στηρίζεται στην ευελιξία, ώστε επιμέρους διαφωνίες που μπορεί να υπάρξουν να μην αναστέλλουν ούτε το έργο της ούτε τη συναίνεση που είναι απαραίτητη για τη συνέχιση του έργου της.

Τέλος, με πρωτοβουλία της νέας κυβέρνησης και του Προεδρείου της Βουλής, θα αλλάξει ο Κανονισμός Λειτουργίας της, ώστε να προσαρμοστεί η άσκηση νομοθετικού έργου και ο Κοινοβουλευτικός Έλεγχος στις νέες συνθήκες των κυβερνήσεων συνεργασίας. Έτσι θα αναβαθμιστεί και ο ρόλος του Κοινοβουλίου".

 

Την Κυριακή της 12/2/2012, 5 καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου δήλωναν ότι η ψήφιση του νομοσχεδίου (σ.σ. το νέο Μνημόνιο μαζί με το PSI και την δανειακή σύμβαση) συνιστά, εκτροπή από τη συνταγματική, την ευρωπαϊκή και τη διεθνή νομιμότητα.

Με κείμενο – ανακοίνωση των καθηγητών Συνταγματικού Δικαίου το οποίο απευθυνόταν τόσο προς τους βουλευτές όσο και προς τους πολίτες αυτής της χώρας, οι Ανδρέας Δημητρόπουλος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργος Κασιμάτης, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργος Κατρούγκαλος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θράκης, Ηλίας Νικολόπουλος, Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου, και ο Κώστας Χρυσόγονος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης επεσήμαναν τα ακόλουθα:

Αισθανόμαστε την υποχρέωση να επισημάνουμε προς τη Βουλή και τον ελληνικό λαό ότι το κείμενο, το οποίο καλείται σήμερα να ψηφίσει η λαϊκή αντιπροσωπεία, παραβιάζει κατάφωρα θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος και του ευρωπαϊκού καιδιεθνούς δικαίου για τους λόγους που ακολουθούν:

1. Η παρούσα Βουλή εκλέχθηκε τον Οκτώβριο του 2009 κάτω από εντελώς διαφορετικές πολιτικές προϋποθέσεις και η λαϊκή εντολή προς αυτή, κατά την έννοια του άρθρου 41 του Συντάγματος, ήταν διαμετρικά αντίθετη από όσα προβλέπει τώρα το κατατεθειμένο κείμενο. Λείπει, συνεπώς, η δημοκρατική νομιμοποίηση για την ψήφισή του.

2. Το περιεχόμενο του κειμένου, που καλείται να ψηφίσει η Βουλή είναι προϊόν οικονομικού και πολιτικού εκβιασμού, εκ μέρους των εκπροσώπων των δανειστών, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου (άρθρο 52 της Διεθνούς Σύμβασης της Βιέννης του 1969).

3. Το κείμενο που κατατέθηκε για ψήφιση δεν αποτελεί κατά το Σύνταγμα ούτε σχέδιο νόμου, δεδομένου ότι δεν περιλαμβάνει διατάξεις νομοθετικού περιεχομένου ούτε σχέδιο νόμου κυρωτικού διεθνούς σύμβασης, δεδομένου ότι δεν περιέχει το υπογεγραμμένο κείμενο της διεθνούς σύμβασης. Πρόκειται για κείμενο προγράμματος, που επιχειρείται να δεσμεύσει ανεπίτρεπτα επί δεκαετίες το μέλλον της χώρας. Παρουσιαζόμενο, συνεπώς, ως δεσμευτικό κείμενο νόμου, παραβιάζει την αντιπροσωπευτική αρχή και την κατά το Σύνταγμα άσκηση της νομοθετικής λειτουργίας (άρθρο 26 Σ).

4. Το κείμενο επιχειρείται να υπερψηφιστεί κατά παράβαση του άρθρου 29 του Συντάγματος, στο βαθμό που επιβάλλεται κομματική πειθαρχία χωρίς προηγούμενη εσωτερική ψηφοφορία και απόφαση συλλογικών κομματικών οργάνων.

5. Η πρόβλεψη ότι οι νέες δανειακές συμβάσεις θα ισχύουν από την υπογραφή τους, χωρίς κύρωση από την Βουλή, παραβιάζει τα άρθρα 28 παρ. 2 και 36 παρ. 2 του Συντάγματος, καθώς και το διεθνές δίκαιο.

6. Οι συνταγματικές και οι διεθνούς δικαίου εγγυήσεις σεβασμού και προστασίας της εθνικής κυριαρχίας προσβάλλονται επιπλέον:

(α) Με την επανάληψη –όπως και στη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης της 10.5.2010- της ρήτρας παραίτησης από τις ασυλίες της εθνικής κυριαρχίας, (β) με τον υπερδανεισμό της χώρας και την άμεση στέρηση της δυνατότητας ικανοποίησης των βασικών αναγκών του ελληνικού λαού και της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ελλήνων πολιτών, (γ) με τη σώρευση «επαχθούς» δανεισμού και (δ) με την εφαρμογή του αγγλικού δικαίου και όχι του δημοσίου διεθνούς δικαίου που διέπει τις διεθνείς συμβάσεις των κρατών. Συνεπώς, το κείμενο που καλείται η Βουλή να ψηφίσει παραβιάζει στον πυρήνα τους τις συνταγματικές εγγυήσεις της εθνικής κυριαρχίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατικής αρχής (άρθρο 1 του Συντάγματος).

7. Τα μέτρα που προβλέπει το προς ψήφιση κείμενο ότι θα επιβληθούν στον ελληνικό λαό παραβιάζουν τις αρχές της ισότητας των βαρών, του κοινωνικού κράτους δικαίου (άρθρα 4 παρ. 5 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος) και τις εγγυήσεις των κοινωνικών δικαιωμάτων των Ελλήνων (άρθρα 22 και 23 του Συντάγματος). Παραβιάζουν επίσης θεμελιώδεις εγγυήσεις της Συνθήκης της Λισαβόνας (του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και του διεθνούς δικαίου, καθώς και εγγυήσεις του διεθνούς εργατικού δικαίου.

Η ψήφιση του νομοσχεδίου συνιστά, συνεπώς, εκτροπή από τη συνταγματική, την ευρωπαϊκή και τη διεθνή νομιμότητα.

Το (επίσημο) τέλος της «μεταπολίτευσης»

Το ξημέρωμα της Δευτέρας 13/2/2012 ανέδειξε μια νέα πολιτική σκηνή όπως αυτή προέκυψε από την ψηφοφορία στην Βουλή, όπου εγκρίθηκε το νέο Μνημόνιο μαζί με το PSI και την δανειακή σύμβαση.

Η νέα δανειακή σύμβαση υπερψηφίστηκε από την Ολομέλεια της Βουλής, όπως αναμενόταν με 199 ψήφους αλλά τίποτε δεν παρέμεινε πλέον ίδιο στην πολιτική σκηνή της χώρας, καθώς τόσο το ΠΑΣΟΚ είχε χάσει την δεδηλωμένη με την διαγραφή όλων των βουλευτών του που ψήφισαν κατά του Μνημονίου (αριθμός 22), αλλά και της ΝΔ (21) και του ΛΑΟΣ που διέγραψε, τους Γεωργιάδη-Βορίδη!

Τότε η ΚΟ του ΠΑΣΟΚ είχε 130 βουλευτές, χωρίς να είναι πλέον κόμμα της πλειοψηφίας, η ΝΔ 62 βουλευτές (το 65% των βουλευτών που εκλέχθηκαν το 2009, μόλις) και 52 ήταν είναι οι ανεξάρτητοι. Με 13 βουλευτές έμεινε και το ΛΑΟΣ.

Η αντίσταση στην παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας από πολλούς βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και η άρνησή τους να υπερψηφίσουν τη συμφωνία της Ελλάδας με την τρόικα, ανάγκασαν τις ηγεσίες των αποκαλούμενων μεγάλων κομμάτων να διαγράψουν τους αμφισβητίες από τις κοινοβουλευτικές τους ομάδες.

Η «μετέωρη συμφωνία»

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η επιτευχθείσα συμφωνία ήταν και θαρραλέα και φιλόδοξη συμφωνία, που περιλαμβάνει πρόσθετα μέτρα λιτότητας, σημαντική επίσημη χρηματοδότηση και ανακούφιση στο χρέος από τους ιδιώτες πιστωτές. Όμως η διαδικασία με την οποία επιτεύχθηκε άφηνε δυσοίωνα σημάδια ότι ενδεχομένως θα κατέρρεε μέσα σε λίγους μήνες. Όμως κανένας δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη για αλλαγή πορείας σε αυτό το στάδιο, φοβούμενοι όλοι ότι θα τους επιρριφθεί η ευθύνη για ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και ίσως έξοδο από την ευρωζώνη.

Ήδη πολλοί αναλυτές τότε τόνιζαν ότι η Ελλάδα έχει λίγες ελπίδες να θέσει την χώρα στον δρόμο της υψηλής ανάπτυξης, της καλύτερης απασχόλησης και της δημοσιονομικής σταθερότητας. Με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, η Ελλάδα μας κάνει μικρή πρόοδο στην προώθηση της ανάπτυξης, αφήνει την χώρα με υπερβολικό μεσοπρόθεσμο δανειακό βάρος και δύσκολα θα προσελκύσει νέες εισροές κεφαλαίων από το εξωτερικό, που είναι απαραίτητες για επενδύσεις στην παραγωγή και την δημιουργία θέσεων εργασίας.

Αυτό που η Ελλάδα χρειάζεται, βεβαίως, είναι μια οικονομική, δημοσιονομική και θεσμική αναδιοργάνωση. Τέτοια επανεκκίνηση δεν είναι εύκολη. Και είναι ριψοκίνδυνη. Όμως μέχρι να γίνει, θα κυριαρχούν επανειλημμένοι γύροι συνομιλιών, καθώς και αποτυχημένες συμφωνίες και εκατέρωθεν επιρρίψεις ευθυνών.

Εκ των πραγμάτων το ελληνικό δράμα δεν τελειώνουν σε αυτή η συμφωνία. Μέσα σε λίγους μήνες, τα ενδιαφερόμενα μέρη πιθανότητα θα επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ενώ η Ελλάδα θα συνεχίζει να κρέμεται πάνω από την άβυσσο.

Η νέα εκλογική γεωγραφία της 6/5/2012

Λίγο πριν τις εκλογές του Μαίου 2012, η «ενδιάμεση κυβέρνηση» Παπαδήμου στην τελευταία συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, υπό την προεδρία του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, ενημέρωσε για τις δράσεις που απορρέουν από το Δεύτερο Οικονομικό Πρόγραμμα.

Όπως έγινε γνωστό, το Μέγαρο Μαξίμου είχε ετοιμάσει κατάλογο από 77 δράσεις που καθορίζονται από το Μνημόνιο, οι οποίες θα πρέπει να αποτελέσουν την άμεση προτεραιότητα, μέχρι το τέλος Ιουνίου, της επόμενης κυβέρνησης μετά τις εκλογές την προσεχή Κυριακή.

Μεταξύ άλλων, προβλέπεται μείωση των ειδικών μισθολογίων μεσοσταθμικά κατα 12%, γίνεται αναφορά στην αύξηση των αντικειμενικών αξιών και στο σχέδιο για την εκκαθάριση ληξιπρόθεσμων οφειλών από δημόσιους οργανισμούς μέχρι τον Ιούνιο του 2012, ενώ δίπλα σε κάθε δράση παρατίθεται η συγκεκριμένη παράγραφος του μνημονίου (MoU), βάσει της οποίας η Ελλάδα έχει αναλάβει την υποχρέωση.

Επίσης, σύμφωνα με τα θέματα της ημερήσιας διάταξης με απλή πράξη του υπουργικού συμβουλίου (απόφαση) καθορίσθηκαν οι όροι της σύμβασης για την προεγγραφή, που αφορά στην ενίσχυση του κεφαλαίου πιστωτικών ιδρυμάτων, δηλαδή να ενισχυθούν προκαταβολικά για να έχουν ρευστότητα οι Τράπεζες, ενόψει της ανακεφαλαιοποίησης που θα γίνει μέχρι το φθινόπωρο.

Με καταμετρημένο το 100% των εκλογικών τμημάτων της χώρας, η Νέα Δημοκρατία αναδεικνύεται πρώτο κόμμα με 18,85% και 108 έδρες στη Βουλή. Δεύτερη δύναμη είναι ο ΣΥΡΙΖΑ με 16,78 % και 52 έδρες ενώ το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει ποσοστό 13,18 % και 41 έδρες.Ακολουθούν οι Ανεξάρτητοι Ελληνες με 10,60 % και 33 έδρες, το ΚΚΕ 8,48 % και 26 έδρες, η Χρυσή Αυγή 6,97 % και 21 έδρες και η Δημοκρατική Αριστερά 6,11% και 19 έδρες.

Εκτός βουλής έμειναν οι Οικολόγοι Πράσινοι, που συγκέντρωσαν ποσοστό 2,93%, ο ΛΑΟΣ με ποσοστό 2,90 και η Δημοκρατική Συμμαχία με 2,55%.

Η αποχή ανήλθε στο 34,90% ενώ τα λευκά και άκυρα ψηφοδέλτια σε 2,36%.

Το 19% που λαμβάνουν τα κόμματα τα οποία μένουν εκτός Βουλής είναι πρωτόγνωρο για τα πολιτικά δεδομένα. Υπενθυμίζεται ότι το αντίστοιχο ποσοστό στις εκλογές του 2009 ήταν 2,30% και για το 2007 και το 2004 γύρω στο 3%.

Το εκλογικό σώμα δείχνει ότι για πρώτη φορά δεν "εγκλωβίστηκε" στη λογική της "χαμένης ψήφου" και σε μεγάλο ποσοστό ψήφισε είτε κόμματα με ελάχιστες πιθανότητες να μπουν στη Βουλή είτε πρωτοεμφανιζόμενα που "δούλεψαν" κυρίως μέσω του διαδικτύου.

Από την μεταδημοκρατία στη μεταπολιτική

Φθάνοντας στην ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα, βρισκόμαστε ενδεχομένως και στη νέα φάση του «μεταδημοκρατικού φαινομένου» όπου η τεράστια ενίσχυση του κεφαλαίου σε συνδυασμό με την περιθωριοποίηση των μαζών αλλά και την εμπορευματοποίηση της πολιτικής διαδικασίας είχαν ως αποτέλεσμα τα πολιτικά κόμματα να γίνουν υποχείρια των επιχειρηματιών ενώ οι παλιοί δημοκρατικοί θεσμοί διατηρούνταν ως απλές επιφάσεις. Η εμπορευματοποίηση, μάλιστα, της πολιτικής και δη της εκλογικής διαδικασίας αύξησε σημαντικά τις δαπάνες των κομμάτων και των πολιτικών εξαρτώντας τους πλήρως από τη χρηματοδότηση των επιχειρηματιών καθώς και από τον χώρο έμμεσης ή άμεσης διαφήμισης των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Η εκλογική επιτυχία που σημείωσαν νεοπαγείς κομματικοί σχηματισμοί και συνασπισμοί πολιτικών οργανώσεων και ομάδων πίεσης που κινούνται σε ακραίους χώρους αριστεράς και δεξιάς πολιτικής δράσης και σκέψης είναι άραγε αποτέλεσμα μιας νέας και αυτοφυούς δυναμικής που αναπτύσσεται στην ελληνική κοινωνία ή αποτελεί απλώς ένα ανακλαστικό μιας κοινωνίας που βρίσκεται στα ιστορικά της όρια; Ή μήπως είναι μια κατευθυνόμενη πολυπλόκαμη επιχείρηση ξένων κέντρων και στρατηγείων «οικονομικού πολέμου»;

Η επιτυχία που σημείωσαν κόμματα με έντονο το στοιχείο του λαικισμού στην εκφορά του πολιτικού τους λόγου και της κομματικής δραστηριότητας, μπορούν να ερμηνευθούν εάν κατανοήσουμε την ανάγκη μιας μάζας πολιτών-ψηφοφόρων θυμάτων της κρίσης να αποκτήσουν μία συλλογική ταυτότητα, να εξελιχθούν σε μία συλλογικότητα πέρα από τις διαχωριστικές γραμμές των καθιερωμένων πολιτικών ιδεολογιών και αιρετικών ιδεολογημάτων του παρελθόντος.

Αυτή η φάση της μεταπολιτικής συμπεριφοράς δεν αποτελεί κατ’ανάγκη και ένδειξη δημοκρατικής ωρίμανσης αφού βασίζεται σε μηχανισμούς ταύτισης και κατασκευής μιας «αντιδραστικής ταυτότητας» που ναι μεν οδηγούν σε μια εκτόνωση θυμού και διαμαρτυρίας αλλά ταυτόχρονα ευνοούν την ανάπτυξη μηχανισμών και ομάδων πίεσης με ανεξέλεγκτη δράση και με πρόσχημα το καλό του έθνους, την αποκατάσταση της δικαιοσύνης, την ασφάλεια των πολιτών, κοκ.

Το βασικό ερώτημα που παραμένει είναι κατά πόσον η νέα συλλογική οντότητα διαμαρτυρίας που γεννάται θα οδηγήσει σε «εξέγερση» και «ρήξη» ή θα παραμείνει μια περιστασιακή διέγερση των ανακλαστικών των λαικών και μεσαίων στρωμάτων που οδηγούνται σε εξαθλίωση.

Οι εκλογές της 17ης Ιουνίου και η κυβέρνηση που θα προκύψει από αυτές έχουν έναν χρονικό ορίζοντα μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους και την Σύνοδο Κορυφής ΕΕ του Δεκεμβρίου όπου θα διαψευσθούν ή θα επιβεβαιωθούν οι χρησμοί των ξένων κέντρων και των εγχωρίων ιερατείων τους.

Νίκος Αρβανίτης

Πρώτο κόμμα με ποσοστό 29,7% και 129 έδρες αναδείχθηκε η ΝΔ με καταμετρημένο 99,9% των εκλογικών τμημάτων, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, ενώ τη δεύτερη θέση με 26,89% κατέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ που κατοχύρωσε 71 έδρες.

Τα ποσοστά των δύο πρώτων κομμάτων εμφανίζονται ενισχυμένα με παραπάνω από 10% σε σχέση με την εκλογική αναμέτρηση της 6ης Μαΐου. Αντίθετα, απώλειες καταγράφουν τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ (περίπου 1%), των Ανεξάρτητων Ελλήνων (σημαντική μείωση 3%) και του ΚΚΕ (επίσης πολύ σημαντική μείωση περίπου 4% δηλαδή του 50% του ποσοστού που πήρε το Μάιο), ενώ τις δυνάμεις της διατητεί η Χρυσή Αυγή που απώλεσε μόνο 0,5%.

18-06-2012 16:05


Γραμμένοι 9.951.970
Ενσωμάτωση 100,00 %
Ψήφισαν 62,47 %
Ακυρα/Λευκά 0,99 %

Εκτός Βουλής 5,98 %

129 29,66 %
71 26,89 %
33 12,28 %
20 7,51 %
18 6,92 %
17 6,26 %
12 4,50 %
  1,59 %
  1,58 %
  0,88 %
  0,39 %
  0,33 %
  0,29 %
  0,28 %

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αναλυτικότερα, τα ποσοστά και η κατανομή των εδρών με 100% ενσωμάτωση διαμορφώνονται ως εξής:

ΝΔ: 29,66%, 129 έδρες
ΣΥΡΙΖΑ: 26,89%, 71 έδρες
ΠΑΣΟΚ: 12,28%, 33 έδρες
Ανεξάρτητοι Έλληνες: 7,51%, 20 έδρες
Χρυσή Αυγή: 6,92%, 18 έδρες
Δημοκρατική Αριστερά: 6,26%, 17 έδρες
ΚΚΕ: 4,50%, 12 έδρες

Λοιποί εκτός Βουλής 5,98%

Στις εκλογές της 6ης Μαΐου η ΝΔ είχε συγκεντρώσει 18,85%, ο ΣΥΡΙΖΑ 16,78%, το ΠΑΣΟΚ 13,18%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες 10,60%, το ΚΚΕ 8,48%, η Χρυσή Αυγή 6,97%, η Δημοκρατική Αριστερά 6,11%, οι Οικολόγοι Πράσινοι 2,93% και ο ΛΑΟΣ 2,9%.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η ΝΔ κατήγαγε μία καθαρή αλλά "ελεγχόμενη" νίκη, ο ΣΥΡΙΖΑ που πάλεψε δυνατά αναδεινύεται, με ρεκόρ ψήφων στην κοινοβουλευτική ιστορία της αριστεράς, σε ισχυρή αντιπολίτευση με πολύ σημαντικό ρόλο, ενώ ρυθμιστικό ρόλο στο σχηματισμό της νέας κυβέρνησης παίζει το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου που άντεξε με μικρές απώλειες την πίεση της μεγάλης πόλωσης που χαρακτήρισε την εκλογική αναμέτρηση.

Ένα χαρακτηριστικό των εκλογών της 17ης Ιουνίου ήταν η συρρίκνωση του ποσοστού των κομμάτων που έμειναν εκτός Βουλής σε σχέση με την αναμέτρηση του Μαϊου (5,98% από περίπου 19%), αλλά και το αυξημένο ποσοστό της αποχής που ξεπέρασε το 34,90% της προηγούμενης αναμέτρησης παρά την κρισιμότητα του αποτελέσματος αγγίζοντας το 37,53%.

Συρρικνωμένοι, λόγω της πόλωσης,  βγήκαν από την κάλπη οι Οικολόγοι Πράσινοι που είχαν πλησιάσει το όριο του 3% τον περασμένο Μάιο, ο ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη που κατρακύλησε χωρίς αντίσταση, αλλά και η έκπληξη "Δημιουργία, Ξανά!" του Θάνου Τζήμερου παρά την κοινή κάθοδο με τη "Δράση" του Στέφανου Μάνου και τη Φιλελεύθερη Συμμαχία. Τα "παλιά υλικά" όχι μόνο δεν ευνόησαν και δεν πρόσθεσαν ψήφους, αλλά απορρίφθηκαν και συνετρίβησαν στις μυλόπετρες του νέου διπολισμού. 

Σε λίγες ώρες ο πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς, θα λάβει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και, σύμφωνα με πληροφορίες, θα απευθυνθεί και ελπίζει στο ΠΑΣΟΚ και στη ΔΗΜΑΡ για να βρεθεί ένα σχήμα που θα έχει ισχυρή λαϊκή βάση, ώστε να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις μιας πολύ δύσκολης πολιτικής συγκυρίας.  

Δημήτρης Ταταρούνης