- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Ρεπόρτερ
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Επειδή δεν πρέπει να αγνοούμε τις θέσεις της κυβερνητικής εκπροσώπου (της φωνής της κυβέρνησης) για τα ΜΜΕ, αναδημοσιεύουμε την ομιλία της στο δημαρχείο της Νάξου σε εκδήλωση της τοπικής οργάνωσης του ΣΥΡΙΖΑ.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν επίσης, ο δημοσιογράφος Κώστας Αρβανίτης, διευθυντής του ραδιοσταθμού "Στο Κόκκινο 104,5 FM" και η δημοσιογράφος Κατερίνα Ακριβοπούλου.
ΟΜΙΛΙΑ ΌΛΓΑΣ ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΗ, ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΩ & ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΉΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ, ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ «ΔΙΑΠΛΟΚΗ, ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΑΙ ΜΜΕ»
– που διοργάνωσε η ΟΜ ΣΥΡΙΖΑ Νάξου, το Σάββατο 4-6-2016, στο Δημαρχείο της Νάξου
Κυρίες και κύριοι, Φίλες και φίλοι,
Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση να έρθουμε, εδώ, στο όμορφο νησί σας.
Για να συζητήσουμε, μάλιστα, ένα ιδιαίτερα σημαντικό θέμα όπως η λειτουργία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και οι σχέσεις διαπλοκής που έχουν αναπτυχθεί με οικονομικά, επιχειρηματικά και πολιτικά συμφέροντα.
Ένα ζήτημα ιδιαίτερα σημαντικό που απασχολεί την κοινή γνώμη κα βρίσκεται στο επίκεντρο συζητήσεων, όπως αυτή που κάνουμε σήμερα εδώ.
Όπως γνωρίζεται ενδεχομένως δεν προέρχομαι από τον κλάδο της δημοσιογραφίας.
Είμαι γιατρός – ακτινολόγος στο επάγγελμα.
Ωστόσο, η ανάληψη των καθηκόντων της κυβερνητικής εκπροσώπου με έφεραν σε μία θέση καθημερινής τριβής με τα ΜΜΕ.
Μου δόθηκε η δυνατότητα και η ευκαιρία να διαμορφώσω – εκ του σύνεγγυς πια – μια πιο σαφή εικόνα γα τον τρόπο λειτουργίας των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.
Αυτήν την εμπειρία θα ήθελα να μοιραστώ σήμερα μαζί σας.
Θα επιχειρήσω, λοιπόν, να κάνω μια «ακτινογραφία» του τρόπου που λειτουργεί μέρους των ΜΜΕ καθώς και του τρόπου που αντιμετωπίζεται η κυβερνητική πολιτική.
Φίλες και φίλοι,
Νομίζω ότι η ετήσια έκθεση των Δημοσιογράφων χωρίς Σύνορα είναι η πλέον ενδεικτική για την κατάσταση που επικρατεί στα ελληνικά ΜΜΕ τα τελευταία χρόνια.
Σύμφωνα με αυτήν, η δημοσιογραφική ελευθερία στη χώρα μας κατρακύλησε 64 ολόκληρες θέσεις από το 2009 έως το 2014.
Πρόκειται για την πιο ραγδαία υποχώρηση παγκοσμίως.
Η Ελλάδα βρέθηκε στην «περίοπτη» 99η θέση.
Τη χαμηλότερη ως σήμερα.
Και αυτό, σε μία δημοκρατική χώρα στην οποία δεν διώκονται τα πολιτικά φρονήματα, δεν φυλακίζονται οι λειτουργοί των ΜΜΕ και δεν ασκείται βία στους δημοσιογράφους.
Καθόλου, βέβαια, τυχαίο ότι αυτό συνέβη στα χρόνια της εφαρμογής του πλέον ασφυκτικού προγράμματος λιτότητας και πάλι παγκοσμίως.
Ταυτόχρονα, η εφαρμογή του μνημονίου αποκάλυψε κάτι που ήδη, βέβαια, γνωρίζαμε.
Τη σχέση εξάρτησης των ΜΜΕ με το κράτος, το δημόσιο χρήμα και τις τράπεζες.
Μόλις οι κρατικοί πόροι στέρεψαν, η κρίση που προϋπήρχε, πήρε εκρηκτικές διαστάσεις.
Τα επόμενα χρόνια, μεγάλες εκδοτικές επιχειρήσεις συνέχισαν να υπάρχουν αποκλειστικά και μόνο χάρη στον τραπεζικό δανεισμό.
Τραπεζικός δανεισμός, ο οποίος σκανδαλωδώς σε κάποιες περιπτώσεις δεν μειώθηκε, όταν οι ροές για άλλες παραγωγικές επιχειρήσεις είχαν ήδη κοπεί με το μαχαίρι.
Ο δανεισμός, οι όροι με τους οποίους έγινε είναι, όπως γνωρίζετε και αντικείμενο της εξεταστικής που έχει συσταθεί στη Βουλή.
Διόλου τυχαίο, ότι τους πρώτους, πιο δύσκολους, μήνες της εφαρμογής των καταστροφικών προγραμμάτων λιτότητας η πληροφόρηση υπήρξε αυστηρά κατευθυνόμενη.
Άνωθεν κατευθυνόμενη.
Για την κατάσταση αυτή μίλησαν άλλωστε οι ίδιοι οι φορείς της. Έχουμε τις μαρτυρίες τους.
Αποκαλύφθηκαν οι τριγωνικές σχέσεις τρόικας – ελληνικών κυβερνήσεων – ΜΜΕ.
Θάφτηκαν όμως.
Όπως κρύφτηκαν σε μαξιλάρια κρισιμότατες δημοσιογραφικές πληροφορίες που αφορούσαν το μέλλον του ελληνικού λαού.
Διόλου τυχαία, επίσης, ότι συγκροτήματα Τύπου την περασμένη πενταετία επένδυσαν σε πρακτικές κοινωνικού αυτοματισμού.
Ενοχοποίησαν τμήματα των Ελλήνων εργαζομένων, καταδεικνύοντάς τους ως υπευθύνους για τα δεινά των υπόλοιπων εργαζομένων.
Οποιαδήποτε άποψη απέναντι στο μονόδρομο της λιτότητας αποδοκιμαζόταν.
Σε ορισμένες περιπτώσεις χαρακτηριζόταν ακόμη και επικίνδυνη.
Οι μαζικές αντιδράσεις ή αποσιωπούνταν ή υπερτονίζονταν ως βίαιες και καταστροφικές για την οικονομία, τον τουρισμό, την ασφάλεια των πολιτών.
Συνέπεια αυτής της διαμορφωμένης κατάστασης ήταν να συμβεί την περασμένη χρονιά το εξής τραγελαφικό:
Ενώ για όλα τα χρόνια η κριτική των ΜΜΕ στόχευε σχεδόν αποκλειστικά την αντιπολίτευση, όταν εμείς αναλάβαμε την εξουσία στράφηκε -και πάλι αποκλειστικά- στην κυβέρνηση.
Προφανώς η δημοσιογραφία οφείλει να ασκεί έλεγχο στην εξουσία.
Όχι όμως με όρους υπεράσπισης του καθεστώτος διαπλοκής και ανομίας δεκαετιών.
Αλλά για την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος.
Αντί αυτού, μετά και τη δεύτερη νίκη στις εθνικές εκλογές και εν όψει της εφαρμογής του νόμου για τις συχνότητες, μεγάλοι όμιλοι των ΜΜΕ ξεπέρασαν κάθε εσκαμμένο.
Επαναλαμβάνω, όχι στον έλεγχο και την κριτική της κυβέρνησης.
Αλλά με την παραγωγή εντυπωσιακών «αποκαλύψεων», οι οποίες όταν δεν είναι εντελώς ψευδείς, ήταν τραγικά παραποιημένες.
Είναι πραγματικά θλιβερό, άλλοτε κραταιά έντυπα, να πέφτουν στο επίπεδο της διαβόητης «μονταζιέρας».
Κάθε μέρα γινόμαστε μάρτυρες κραυγαλέα κατευθυνόμενων δημοσιευμάτων.
Είναι τόσο αγωνιώδης η προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων, που κάνουν – επιτρέψτε μου – προχειροδουλειά.
Πώς στήνεται αυτού του είδους η αρθρογραφία;
Ως εξής:
Ο τίτλος συνήθως δεν συμφωνεί καν με το περιεχόμενο.
Επιλέγεται μόνο για να τραβήξει το μάτι και να δημιουργήσει εντυπώσεις, ακόμη -και κυρίως- σε όσους δεν διαβάσουν το άρθρο.
Ερμηνεύουν το ρεπορτάζ, ακόμη κι αν το σχόλιο δεν έχει καμία σχέση με το περιεχόμενό του και βέβαια την πραγματικότητα.
Δεκάδες τέτοια άρθρα, αν όχι εκατοντάδες, παράγονται και αναπαράγονται κάθε ημέρα στο διαδίκτυο.
Τα άρθρα αναρτώνται το πρωί – την ώρα δηλαδή της υψηλής επισκεψιμότητας.
Στόχος είναι να διαμορφώσουν -εκτός των άλλων- και την πολιτική ατζέντα της ημέρας.
Αφού ανέβει το άρθρο, ακολουθούν, λίγη ώρα αργότερα, καταγγελτικά δελτία Τύπου από τη ΝΔ και ακολούθως του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ.
Ακριβώς στην ίδια γραμμή.
Το μεσημέρι και το απόγευμα, οι τηλεοράσεις, αναπαράγουν και διογκώνουν τον τίτλο..
Η εντύπωση μένει, γιατί ελάχιστοι θα ασχοληθούν με το περιεχόμενο.
Η διάψευση ή απάντηση είτε θα περάσει απαρατήρητη, είτε θα δημοσιευτεί συνοδευόμενη από απαξιωτικό σχόλιο του -ανώνυμου κατά κύριο λόγο- συντάκτη
Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι τα επικοινωνιακού τύπου πυροτεχνήματα είναι αναμενόμενα από μέρος του Τύπου.
Όχι όμως και από τον πολιτικό κόσμο ή από μερίδα του.
Το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι το θέμα που προέκυψε με τις off shore εταιρίες.
Ένα δημοσίευμα, έγινε παντιέρα επί τρεις μέρες αλλά όταν το θέμα έφτασε στην πολιτική του ουσία, η Νέα Δημοκρατία υποχώρησε άτακτα από τη Βουλή.
Όταν αντιπολιτεύεσαι με βάση τα δημοσιεύματα και με όρους επικοινωνίας, θα πληρώσεις κάποια στιγμή το κόστος.
Αν παίζεις με τη φωτιά, κάποια στιγμή θα καείς.
Θα ήθελα να αναφερθώ και σε μια ακόμα πρακτική για την οποία δεν υπάρχει καμία δικαιολογία.
Είναι η πρακτική εξόντωσης προσώπων.
Η στοχευμένη, συντονισμένη και διαρκής εκτόξευση λάσπης σε επιλεγμένους ανθρώπους.
Πρόκειται για επιθέσεις, οι οποίες αγγίζουν τα όρια της διαπόμπευσης.
Σε πρόσωπα πολλές φορές που δεν προέρχονται καν από τον κύκλο της πολιτικής εξουσίας.
Πρόκειται για την παραδοσιακή πρακτική του «πες, πες, κάτι θα μείνει».
Σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως καταλαβαίνετε, δεν θίγεται απλά η δημοσιογραφική δεοντολογία, αλλά τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.
Και είναι αδιανόητη η σιωπή απέναντι σε τέτοια φαινόμενα.
Κυρίες και κύριοι,
Θεωρώ ότι το πρόβλημα έχει πολύ μεγαλύτερες προεκτάσεις.
Γιατί, αυτού του είδους η δημοσιογραφία απαξιώνει την πολιτική ουσία και ταυτόχρονα τη μαζική ενημέρωση.
Τα μεγάλα ζητήματα για τα οποία απαιτείται δημόσιος πολιτικός διάλογος, έλεγχος και λογοδοσία μπαίνουν στο περιθώριο.
Και η πολιτική ζωή κινείται με όρους επικοινωνίας και εντυπώσεων.
Διαμορφώνεται μία πραγματικότητα όπου οι πολιτικοί δεν εκφράζουν πολιτικό λόγο και οι πολίτες αρνούνται να ακούσουν, να διαβάσουν και τελικά να ενημερωθούν.
Ο συνδυασμός αυτός είναι καταστρεπτικός.
Γιατί οδηγεί νομοτελειακά στην έκπτωση της θεσμικής λειτουργίας της Δημοκρατίας.
Εμείς, η Αριστερά, έχοντας πια το τιμόνι της εξουσίας, είμαστε εξουσιοδοτημένοι από τον ελληνικό λαό να πάρουμε πρωτοβουλίες.
Και το κάνουμε.
Δημιουργούμε ένα σύγχρονο, υγιές και διάφανο πλαίσιο λειτουργίας των ΜΜΕ.
Προστατεύουμε τόσο το δημόσιο χαρακτήρα των συχνοτήτων, όσο και τις συνθήκες εργασίας.
Αποκόπτουμε τον ομφάλιο λώρο του κράτους με χρεοκοπημένους ιδιοκτήτες καναλιών και εφημερίδων.
Πιο συγκεκριμένα οι μεταρρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση για την εξυγίανση των ΜΜΕ είναι οι εξής:
1ον: η διαδικασία για την προκήρυξη των αδειών για τις τηλεοπτικές συχνότητες προχωρά κανονικά.
Για πρώτη φορά από τότε που απελευθερώθηκε η ιδιωτική τηλεόραση στην Ελλάδα μπαίνει μία τάξη.
Οι ιδιοκτήτες καλούνται να πληρώσουν την παραχώρηση ενός δημόσιου αγαθού σε αυτούς.
Τον Ιούλιο θα ανακοινωθεί η λίστα των προεπιλεγέντων και ως τις αρχές Αυγούστου ο οριστικός κατάλογος των συμμετεχόντων.
Η διαδικασία θα γίνει καλύπτοντας αυστηρότατα στάνταρ διαφάνειας:
από διεθνή εταιρεία Ορκωτών Ελεγκτών που επιλέγεται με ανοικτό διαγωνισμό.
Επίσης, για πρώτη φορά ορίζεται ένα αυστηρό πλαίσιο εργασιακής προστασίας και ασφάλειας.
Μπαίνει τέλος στις «εργασιακές γαλέρες», όπως οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι χαρακτηρίζουν πολλές επιχειρήσεις media.
Αύριο ανακοινώνεται, από τον Νίκο Παππά, το ρυθμιστικό πλαίσιο των διαδικτυακών ΜΜΕ.
Θα μπει τάξη σε αυτό το άναρχο τοπίο που γεννά διαφθορά.
Μην ξεχνάτε ότι μέσα από ενημερωτικού χαρακτήρα σελίδες του διαδικτύου λειτουργούσε το κύκλωμα εκβιαστών που αποκαλύφθηκε πρόσφατα.
Θυμίζω επίσης, ότι ακόμα δεν έχουν δοθεί απαντήσεις για τις σχέσεις που φέρονται να είχαν μέλη του κυκλώματος με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Όταν ζητήσαμε εξηγήσεις, όχι για εμάς αλλά για τον ελληνικό λαό, λάβαμε – έλαβα – μηνύσεις.
Οι προκάτοχοί μας επέτρεψαν να μεγαλώσει άλλη μία πληγή στο χώρο της ενημέρωσης.
Αναφέρομαι σε επιχειρήσεις με άγνωστο ιδιοκτησιακό καθεστώς και εργαζόμενους «τρίτης κατηγορίας», χωρίς δικαιώματα και μισθούς πείνας.
Εμείς την κλείνουμε αυτήν την πληγή.
Για να ολοκληρώσω.
Έχουμε προχωρήσει με γρήγορα βήματα και στον έλεγχο της κρατικής -και όχι μόνο- διαφήμισης στα ιδιωτικά ΜΜΕ.
Ελέγχουμε το τεράστιο σκάνδαλο του ΚΕΕΛΠΝΟ, μέσω της διαφήμισης του οποίου παρασιτούσαν δεκάδες μικρομάγαζα στο χώρο της ενημέρωσης.
Και βέβαια δημοσιεύτηκαν οι λίστες με τους αποδέκτες και τα ποσά της διαφημιστικής δαπάνης τραπεζών, όλα αυτά τα χρόνια που οι Έλληνες πολίτες δέχονταν συνεχείς περικοπές για να διασωθεί το τραπεζικό σύστημα.
Αυτά είναι και τα όριο του θεσμικού μας ρόλου.
Για την ίδια τη δημοσίευση, τον κώδικα δεοντολογίας, το ποιοτικό επίπεδο της μαζικής ενημέρωσης και του δημόσιου λόγου, υπεύθυνοι είναι οι λειτουργοί της δημοσιογραφίας.
Τελικός κριτής σε κάθε περίπτωση είναι κάθε πολίτης ξεχωριστά, τη στιγμή που μετουσιώνεται από παθητικό δέκτη πληροφορίας, σε ενεργό και ενσυνείδητο αξιολογητή της.
- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Σχολιαστής
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Προκαλώντας την αδράνεια των διοικήσεων των συνδικαλιστικών ενώσεων και ιδιαίτερα της "αιωνόβιας" ΕΣΗΕΑ, οι εκπρόσωποι της πρωτοβουλίας "Ανοιχτά ΜΜΕ" (για την οποία πρώτο έγραψε το freelancers.gr), διεμβολίζουν το υπάρχον συνδικαλιστικό καθεστώς με προοπτική την "εξυγείανση" του κλάδου.
Η πρωτοβουλία αυτή γεννήθηκε σε συνθήκες ακραίας κρίσης στο χώρο των ΜΜΕ και όταν ξεκαθαρίστηκε η πολιτική της κυβέρνησης, η οποία αποφάσισε να δεσμεύσει τα αποθεματικά του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και να βάλει λουκέτο ή να μεταλλάξει τον ΕΔΟΕΑΠ σε ταμείο για εκλεκτούς.
Ένα ερώτημα είναι γιατί δεν αναπτύχθηκε ως εναλλακτική πρόταση μέσα στις ενώσεις και γιατί πολλοί εκπρόσωποί της που είναι ήδη μέλη των συνδικαλιστικών ενώσεων επέλεξαν να δράσουν "επαναστατικά" και έξω από τα όρια της καταστατικής συμπεριφοράς.
Είναι οπωσδήποτε δικαίωμα του καθένα να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και να οργανώνει προτάσεις που απεγκλωβίζουν τις δημιουργικές δυνάμεις της εργασίας και της κοινωνίας με στόχο ένα καλύτερο αύριο για όλους μας.
Γι' αυτό δεν θα κρίνουμε βιαστικά την πρωτοβουλία για "Ανοιχτά ΜΜΕ", παρόλο που κάποιες υπογραφές, (όπως π.χ. του περαστικού υπουργού Παντελή Καψή ο οποίος φιλοδοξούσε να κάνει τη ΝΕΡΙΤ κάτι σαν ελληνικό BBC, αλλά έκανε "μαϊμού" διαγωνισμούς, χωρίς λίστες αξιολογητών κ.λπ.), προκαλούν, αναμένοντας τα σπουδαία.
Η "εναλλακτική πρόταση για τον ΕΔΟΕΑΠ" ίσως βοηθήσει περισσότερο στην κατανόηση των θέσεων.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
450+ δημοσιογράφοι, «προσωρινή επιτροπή», νέες προτάσεις
Όλα δείχνουν πως η κρίση στο χώρο των Μ.Μ.Ε. κορυφώνεται ενώ οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των δημοσιογραφικών ενώσεων συνεχίζουν να δίνουν μάχες οπισθοφυλακών.
Ως εκ τούτου, η πρωτοβουλία η οποία αναλήφθηκε από δημοσιογράφους -μέλη και μη των ενώσεων- που υποστηρίζουν μια νέα αρχή για το δημοσιογραφικό συνδικαλισμό με ανοιχτά ΜΜΕ, νέες μορφές κινητοποίησης, δημοκρατικές διαδικασίες και αξιόπιστες εναλλακτικές προτάσεις, είναι ανάγκη να συνεχισθεί.
Οι υπογραφές στο κείμενο ξεπέρασαν, πλέον, τις 450. Από τούδε και στο εξής η συνυπογραφή του στη σελίδα μας στο Facebook έχει το νόημα της συμμετοχής στη συνέχεια της πρωτοβουλίας μας.
Τη διαχείριση αυτής της συνέχειας θα έχει από σήμερα μια «Προσωρινή Επιτροπή» σε διαρκή –διαδικτυακή- επικοινωνία με όσους και όσες έχουν, ήδη, υπογράψει το κείμενο.
Το επόμενο διάστημα η προσωρινή επιτροπή της πρωτοβουλίας “Ανοιχτά ΜΜΕ -νέα αρχή” θα συζητήσει και θα αποπειραθεί να παρουσιάσει μια εναλλακτική πρόταση για τον ΕΔΟΕΑΠ, με δεδομένο πως οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, παρά τις ασφυκτικές χρονικές προθεσμίες, αρνούνται πεισματικά και αδιέξοδα το διάλογο.
Επίσης, θα ανοίξει το διάλογο για την αναγέννηση και ουσιαστική επανίδρυση του δημοσιογραφικού συνδικαλισμού, προσπαθώντας να καταλήξει σε προτάσεις για νέα δομή, νέα Καταστατικά, νέους Κώδικες Δεοντολογίας κ.ο.κ. Προτάσεις οι οποίες θα εντάσσουν, πλέον, στον ενιαίο δημοσιογραφικό συνδικαλισμό όσους σήμερα αποκλείονται απ’ αυτόν λόγω της αρχαϊκής σύζευξης Ταμείου-συνδικάτου, η οποία σύντομα θα ανήκει στο παρελθόν.
Τέλος, η επιτροπή θα συζητήσει για τα μονιμότερα χαρακτηριστικά και τη φυσιογνωμία της πρωτοβουλίας “Ανοιχτά ΜΜΕ -νέα αρχή” και οι όποιες προτάσεις της θα συζητηθούν σε σύσκεψη το φθινόπωρο όσων έχουν υπογράψει το κείμενο.
______________________________________
Υ.Γ.1 Η Προσωρινή Επιτροπής της πρωτοβουλίας «Ανοιχτά ΜΜΕ -νέα αρχή» αποτελείται από τους: Σίσσυ Αλωνιστιώτου, Άννυ Βιτσέντζου, Θανάση Γεωργακόπουλο, Πόπη Διαμαντάκου, Ηλία Κανέλλη, Γιώτα Κοντογεωργοπούλου, Μιχάλη Κυριακίδη, Πάσχο Μανδραβέλη, Κλειώ Νικολάου, Αντώνη Πανούτσο, Πάνο Παπαδόπουλο, Τέτα Παπαδοπούλου, Σήφη Πολυμίλη, Πέτρο Παπασαραντόπουλο, Τάκη Σπηλιόπουλο, Κώστα Τσαούση, Κική Τσιλιγγερίδου, Δημήτρης Χατζηδημητρίου.
Υ.Γ.2 Από σήμερα λειτουργεί και site της πρωτοβουλίας (www.anoixtaMME.com) ώστε να διευκολυνθεί η συζήτηση για τα θέματα που προαναφέρθηκαν.
Υ.Γ.3 Στους υπογράφοντες εξακολουθεί να συμπεριλαμβάνεται –τιμής ένεκεν- και ο Βαγγέλης Καργούδης, ο οποίος έφυγε από τη ζωή δύο μέρες αφότου υπέγραψε το κείμενο.
- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Ηρακλής Γαλανάκης
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Έφυγε ο Guy Wagner - Ο Φίλος με το "Φ" κεφαλαίο
Δύσκολο να γράψει κανείς για την αποχώρηση από τα εγκόσμια ενός φίλου με το Φ κεφαλαίο. Για τον ενεργό πολίτη και ακούραστο εργάτη του πνεύματος, τον Guy Wagner.
Πήγε για ξεκούραση την Τετάρτη 18 του Μάη, αφού πάλεψε με την ανίατη τελικά αρρώστια πάνω από 11 χρόνια, σε ηλικία 78 χρονών.
Είχα το προνόμιο να τον γνωρίσω το 1997, και για 6 χρόνια που έζησα και εργάστηκα στην χώρα του, ανήκω σ’αυτούς που επωφελήθηκαν από τις γνώσεις του, τη δημιουργικότητά του, την αγάπη του για ότι ανυψώνει τον άνθρωπο, τον θαυμασμό του για το έργο και τη ζωή του Μίκη Θεοδωράκη, την Ελλάδα του Πνεύματος και της προσφοράς, την αταλάντευτη πίστη του στις διαχρονικές και πανανθρώπινες αξίες. Απ’ ότι μπορεί να σου προσφέρει ένας εκλεπτυσμένος συνάνθρωπος. Μια προσωπικότητα των Γραμμάτων και των Τεχνών.
Η συνεργάτης του Μίκη Θεοδωράκη, κ. Ρένα Παρμενίδου, με είχε ενημερώσει ότι εκεί που πάω θα βρω ένα πολύ καλό φίλο του Έλληνα Μουσουργού. Πράγματι. Βρήκα ένα πολύτιμο διαμάντι. Ποιος ήταν, πως γνωρίστηκε, γιατί εκτίμησε, αγάπησε και πρόβαλε το έργο του διάσημου πια συντοπίτη μας δημιουργού; Αλλά και ποια ήταν η ανταπόκριση του Μίκη Θεοδωράκη; Θα μπορούσε να γραφεί ένα ακόμη βιβλίο. Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος.
Ποιος ήταν ο Γκυ Βάγκνερ;
Ο Βάγκνερ ξεκίνησε ως δάσκαλος και στη συνέχεια ως καθηγητής φιλολογίας. Διετέλεσε επί σειρά ετών αρχισυντάκτης του εβδομαδιαίου πολιτιστικού ένθετου “Kulturissimo” της δίγλωσσης καθημερινής εφημερίδας “Tageblatt”, όπου το έργο του Μίκη Θεοδωράκη, και χάρις σ’αυτό, η ελληνική λογοτεχνία , τα έργα και οι δράσεις Ελλήνων των Γραμμάτων και της Τέχνης είχαν πάντα μια αξιοπρόσεκτη θέση και παρουσία. Για πολλά χρόνια διευθυντής ενός από τα πιο δραστήρια, δυναμικά και δημιουργικά θέατρα του Λουξεμβούργου, του θεάτρου της πόλης Ες-συρ Αλζέτ, δεν φείστηκε κόπων για την παρουσίαση ελληνικών κλασσικών έργων, ή τη φιλοξενία Ελλήνων καλλιτεχνών. Το 1992 είχε επιλεγεί ως επί κεφαλής της οργάνωσης των εκδηλώσεων «1995 Λουξεμβούργο Ευρωπαϊκή Πόλη Πολιτισμού». Εμπνευστής και επί σειρά ετών πρόεδρος του «Ευρωπαϊκού Κύκλου για τη Διάδοση των Τεχνών και των Επαγγελμάτων», ένα είδος “Ανοικτού Ελεύθερου Πανεπιστημίου”, που ξεκίνησε από την πόλη του Λουξεμβούργου και επεκτάθηκε σε όλες τις πόλεις της χώρας του.
Άνθρωπος των Γραμμάτων και των Τεχνών έχει γράψει νουβέλλες, μυθιστορήματα, θεατρικά έργα, έχει μεταφράσει στα λουξεμβουργιανά και στα γαλλικά έργα συγγραφέων του 20ου αιώνα: Ανούιγ, Μπέκετ (όλο το συγγραφικό του έργο), Ιονέσκο. Εμβριθής λάτρης της μουσικής έχει γράψει ένα δοκίμιο για τους συνθέτες της χώρας του, μια μελέτη για τον Μότσαρτ, ένα μυθιστόρημα για τη ζωή του Σουμπέρτ, την πρώτη βιογραφία στα γερμανικά του Αυστρο-ουγγαρέζου συνθέτη Ερικ Φόλφανγκ Κορνγκόλντ, καθώς επίσης και για το τέλος της ζωής του Γκούσταβ Μάλερ, και τα τελευταία χρόνια της ζωής του γερμανού ζωγράφου Πάουλ Κλέε . Γι’αυτά τα έργα είχε βραβευθεί και τιμηθεί με το ανώτατο λογοτεχνικό βραβείο της χώρας του , αλλά και από διάφορες άλλες χώρες όπως η Γαλλία, η Ουγγαρία το Λουξεμβούργο και άλλες. Η Ελλάδα ,από τον τότε πρόεδρος της Κάρολο Παπούλια, του έχει απονείμει το παράσημο του «Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος» για την αφοσίωσή του στην Ελλάδα και τον πολιτισμό της.
Guy Wagner-Mίκης Θεοδωράκης
Η πρώτη βιογραφία που εμφανίστηκε στα γερμανικά, αλλά και η πρώτη ιστοσελίδα, www.mikis-theodorakis.net σε τρεις μάλιστα γλώσσες, για τη ζωή και το έργο του Μίκης Θεοδωράκη ήταν έργα του Γκυ Βάγκνερ.
Πως γνωρίστηκαν; «Τον ανακάλυψα τυχαίως το 1972 ακούγοντας ένα δίσκο που είχα δανειστεί από ένα λεωφορείο δανειστικής μουσικής του δήμου των Βρυξελλών. Ήταν το «Πνευματικό Εμβατήριο» του Άγγελου Σικελιανού. Δεν πίστευα στ’ αυτιά μου. Ήταν ένα σοκ και ταυτόχρονα ένας κεραυνοβόλος έρωτας, όπως συμβαίνει σπάνια στη ζωή ενός ανθρώπου. Επεδίωξα να τον γνωρίσω πάση θυσία. Με βοήθησε η τότε φοιτήτρια της δημοσιογραφίας στο Παρίσι και μετέπειτα Ευρωπαία Επίτροπος από το Λουξεμβούργο, η Viviane Reding…Τον προσκάλεσα στο Λουξεμβούργο όπου οργάνωσα μια συναυλία στο θέατρο της πρωτεύουσας στις 11 του Φλεβάρη του 1973, όπου είδα πρωτόγνωρες αντιδράσεις. Έλληνες και μη, που δεν έλεγαν καλημέρα λόγω των έντονων πολιτικών τους αντιπαραθέσεων, χόρευαν αγκαλιασμένοι σαν τρελοί… Από τότε δεν ξαναχωρήσαμε…..» μου είχε πει ο Γκυ Βάγκνερ.
Το 1983 ίδρυσε το Ίδρυμα "FONDATION INTERNATIONALE MIKIS THEODORAKIS FILIKI" με μέλη από Λουξεμβούργο, Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ιταλία , Ελλάδα και το 1996 δημιούργησε την τρίγλωσση ιστοσελίδα αφιερωμένη στον Μίκη Θεοδωράκη που προαναφέρθηκε, η οποία είχε γίνει χώρος συνάντησης , επικοινωνίας και ανταλλαγών για τη ζωή και το έργο του , των ανά την υφήλιο φίλων του, αλλά και μήτρα για τις σχετικές ιστοσελίδες που δημιουργήθηκαν στη συνέχεια .Το « Ίδρυμα» είχε δημοσιεύσει στα γερμανικά «Την Ανατομία της Μουσικής» του Μίκη Θεοδωράκη και τους τρεις πρώτους τόμους της αυτοβιογραφίας του «Οι Δρόμοι του Αρχάγγελου». Η πρώτη του βιογραφία για τον Μίκη Θεοδωράκη κυκλοφόρησε στα γερμανικά, και πριν από λίγα χρόνια εκδόθηκε και επανεκδόθηκε στα γερμανικά, στα γαλλικά και στα ελληνικά, ανανεωμένη με τον τίτλο «Μίκης Θεοδωράκης. Μια ζωή για την Ελλάδα», από τις εκδόσεις Δαρδανός.
«Δεν γνωρίζω αν υπάρχει άλλος άνθρωπος στην υφήλιο, ο οποίος να έχει τόσο πολύ παρακολουθήσει, ερευνήσει, μελετήσει, συγκρίνει, εκτιμήσει, θαυμάσει, πιστέψει και προβάλλει το έργο και τη ζωή του Μίκη Θεοδωράκη, καθώς επίσης και το ιστορικό, πολιτικό, κοινωνικό, πολιτισμικό και διεθνές πλαίσιο μέσα στο οποίο δημιουργήθηκε και εξελίχθηκε, όσο ο Γκυ Βάγκνερ.
Δεν γνωρίζω , ούτε αν κάποιος άλλος άνθρωπος υποβλήθηκε ποτέ σε τόσες θυσίες, με τόση γενναιοδωρία, αλλά και που να νοιώθει ταυτόχρονα ένα τέτοιο εμπλουτισμό, προσωπική και πνευματική αναγέννηση, ωρίμανση και ολοκλήρωση μέσα απ’αυτή την ενασχόληση για ένα άλλο Μουσουργό, ή άλλο πνευματικό δημιουργό όσο ο Γκυ Βάγκνερ» είχα υποστηρίξει στο συνέδριο «Μίκης Θεοδωράκης: Ο άνθρωπος, ο δημιουργός, ο μουσικός, ο πολιτικός, ο Κρητικός και ο Οικουμενικός» (έκδοση της ΝΑ Χανίων Χανιά Δεκέμβριος 2005),που είχε οργανωθεί το 2005 στα Χανιά για τα 80 γενέθλια , από την τότε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων με την υποστήριξη του υπουργείου Πολιτισμού. Σ’αυτό το συνέδριο μου είχε ζητήσει να τον εκπροσωπήσω και να διαβάσω το κείμενό του, «80 σκέψεις για τα 80ά γενέθλια του Μίκη», λόγω αδυναμίας του να παρευρεθεί εξ αιτίας των προβλημάτων υγείας που είχε από τότε.
Όπως απέδειξε το 2005 διαθέτει ένα από τα πιο πλούσια αρχεία για το έργο του Μίκη Θεοδωράκη που είχε εκθέσει σε 6 αίθουσες του Εθνικού Κέντρου Λογοτεχνίας του Λουξεμβούργου. Η εντυπωσιακή μοναδική στη σύλληψη και στην οργάνωση αυτή έκθεση που έφερε τον τίτλο «Μίκης Θεοδωράκης. Μάρτυρας της εποχής μας» είχε διαρκέσει από τις 3 του Φλεβάρη έως τις 22 του Απρίλη του 2005.
Αλλά και πριν με τις 170 εκπομπές με το συνολικό έργο του Μίκη Θεοδωράκη που είχε παρουσιάσει στο ραδιόφωνο του Λουξεμβούργου «Radio Sociokulturelle» από τις 6 Μαΐου 1999 έως τις 26 Δεκέμβρη του 2001 .
Όπως έχει γράψει ο Γιώργος Λογοθέτης, συγγραφέα του έργου « Μίκης Θεοδωράκης: Θρησκεία μου η Ελλάδα»,εκδόσεις Άγκυρα: «Για τον Γκυ Βάγκνερ ο Μίκης Θεοδωράκης είναι ένα στερέωμα γεμάτο μουσική. Είναι ο άνθρωπος που έγραψε ένα μέρος από τη σπουδαιότερη μουσική του 20ου αιώνα. Το έργο του αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες μαρτυρίες και το ιδανικό παράδειγμα προς μίμηση……
Ο Θεοδωράκης δημιούργησε μια μουσική παγκόσμια και διαχρονική, μια μουσική που ηχεί αληθινή, επειδή κατάφερε ν’αγγίξει την ψυχή της μελωδίας. Ανακηρύσσεται έτσι σε μια από τις πιο σημαντικές μορφές της σύγχρονης ιστορίας και η λάμψη του είναι πράγματι οικουμενική».
Όπως έχει γράψει ο ίδιος ,“Ο Θεοδωράκης είναι ο πιο μεγάλος και ο πιο φυσιολογικός απ’ όλους τους δημιουργούς μελωδιών μετά τον Σουμπέρ. Αναπνέει τις μελωδίες. Είναι πρωτότυπος στην ποικιλία και την πολυπλοκότητα των ρυθμών. Είναι επινοητικός στις αρμονίες του και εντυπωσιακός στις ενορχηστρώσεις του. ..Τώρα αρχίζουν να ανακαλύπτουν τι θαυμάσιος συνθέτης είναι. Ανακαλύπτουν την μελωδική πανδαισία…”
Στο συνέδριο που προαναφέραμε ο Βάγκνερ κλείνει το πολύ ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό της γνώσης του για τη ζωή και το έργο του Μίκη Θεοδωράκη, κείμενό του, με αυτή την 80η σκέψη: « Η φιλία του Θεοδωράκη είναι ένα από τα πολυτιμότερα δώρα που μου έχει δώσει η ζωή, και το γεγονός ότι μου αφιέρωσε την τελευταία του παρτιρούρα, την μουσική για τη «Μήδεια», αποτελεί απόδειξη αυτής της φιλίας. Η ευγνωμοσύνη μου είναι τόσο απέραντη, όσο και το βάθος αυτής της φιλίας».
Ο Βάγκνερ ήθελε να συνδέσει το όνομά του με τον Μίκη Θεοδωράκη, αλλά και τον Μίκη Θεοδωράκη με τη χώρα του, το Λουξεμβούργο, όπως μου είχε πει και όπως φαίνεται από την ομιλία του στην πρεσβεία του Λουξεμβούργου σ την Αθήνα κατά τη διάρκεια της τελετής παρασημοφόρησης του Έλληνα Μουσουργού.. « H χώρα μου, το Μεγάλο-Δουκάτο του Λουξεμβούργου, τιμά δια του εκπροσώπου της πρέσβη κ. Conrad Bruch, μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της εποχής μας, κι ένα μεγάλο φίλο του Λουξεμβούργου, τον Μίκη Θεοδωράκη, το συνθέτη, τον ενεργό πολίτη, τον άνθρωπο.. Σε μένα ανατέθηκε η τιμή να μιλήσω για την ισχυρή και σταθερή παρουσία του σ τη χώρα μου καθώς επίσης και για το θαυμασμό και στην στοργή που τρέφουν γι’αυτόν οι συμπατριώτες μου…»
Γέφυρα μας με την ελληνική ποίηση...
Σε μια συνέντευξη που μου είχε δώσει για την ΕΡΑ Ηρακλείου ο Βάγκνερ μου τόνισε τη συνεισφορά του Μίκη Θεοδωράκη, μεταξύ άλλων, στην ανακάλυψη της ελληνικής ποίησης. «Ήταν τόσο δυνατή η μουσική του που αναζητήσαμε να δούμε σε τι λόγια την είχε επενδύσει. Έτσι γνωρίσαμε τον Σικελιανό, το Σολωμό, τον Κάλβο, το Ρίτσο, τον Καμπανέλη, τον Αναγνωστάκη, τον Λειβαδίτη, τον Παπαδόπουλο και άλλους. Έγιναν γνωστοί και μελετούνται χάρις στον Μίκη".
Μίκης Θεοδωράκης για τον Guy Wagner
Το πόσο εκτίμησε τη φιλία του Γκυ Βάγκνερ ο Μίκης Θεοδωράκης φαίνεται και από την αφιέρωση που προαναφέραμε. Εντυπωσιακά φαίνεται από τον πρόλογο του στην προσωπική του ιστοσελίδα « www.mikistheodorakis.gr», όπου γράφει
“Ξεκινώ τις σημειώσεις μου σ’ αυτή τη νέα Ιστοσελίδα με τη σκέψη μου στον αγαπημένο μου φίλο Guy Wagner, ο οποίος εδώ και πολλά χρόνια εγκαινίασε την Official Home Page στο όνομά μου σαν δείγμα μεγάλης αγάπης και εκτίμησης. Μέσα από την ιστοσελίδα αυτή υπερασπίστηκε με πείσμα και γενναιότητα το έργο και το πρόσωπό μου όσο κανένας άλλος, σε μια εποχή εξαιρετικά δύσκολη για μένα, για τις ιδέες μου, την τέχνη μου και τις πράξεις μου.
Γι’ αυτό θα ήθελα να του αφιερώσω αυτή τη νέα Ιστοσελίδα και να δηλώσω ότι την θεωρώ ως ένα «παράρτημα» της δικής του Ιστοσελίδας που παραμένει πάντα στην κορυφή, παραμένει πάντα η «επίσημη» Ιστοσελίδα μου. Φιλοδοξία μου γι’ αυτή τη νέα Ιστοσελίδα είναι να παίξει ένα ρόλο βοηθητικό, συμπληρωματικό της δικής του.»
Πολύ συγκινητικά επίσης αποκαλύπτεται μέσα από τον αποχαιρετισμό του:
« Στον Guy Wagner: Αποχαιρετισμός.
Αγαπημένε μου Guy,
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έφυγες για πάντα εσύ που με την αγάπη και την φιλία σου ήσουν το πιο πολύτιμο στήριγμά μου από την στιγμή που σε γνώρισα, εδώ και 43 περίπου χρόνια, μέχρι αυτή τη στιγμή που σε χάνω για πάντα.
Αποχαιρετισμός με Θεοδωράκη
Πριν αναχωρήσει από την εφήμερη αυτή ζωή συνέταξε το πρόγραμμα της εξόδιας ακολουθίας διάρκειας 33,51 λεπτών . Εισαγωγή με ένα έργο του Erich Wolfang Korngold. Ακολουθούν μετά τον πρώτο ομιλητή .Μίκης Θεοδωράκης. «Αξιον Εστί. Της αγάπης αίματα». Από την ορχήστρα Θεοδωράκη. Μετά τον δεύτερο ομιλητή ένα απόσπασμα από το έργο του Gustav Mahler. Μετά τον τρίτο ομιλητή ένα μουσικό κομμάτι από το έργο του Frantz Schubert και κλείνει με μουσική από το έργο του Wolfang Amadeus Motzart. Για τον Γκυ Βάγκνερ ο Μίκης Θεοδωράκης ανήκει στους Μεγάλους μουσικούς δημιουργούς.Το απέδειξε με την επιλογή του και μας το τόνισε για να το θυμούμαστε όλη μας την ζωή, με τη σύνταξη του προγράμματος της εξόδιας ακολουθίας!!!
Νάναι καλά και να νοιώθει όμορφα εκεί που βρίσκεται. Προσωπικά ως άνθρωπος και ως Έλληνας και το αντίστροφο, μόνο αναγνώριση και ευγνωμοσύνη νοιώθω και θα έχω για τον Αγωνιστή, τον Δημιουργό, τον Άνθρωπο, το Φίλο Guy Wagner.
Ηρακλής Γαλανάκης
(Μάης 2016)
- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Ρεπόρτερ
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΣΗΕΑ
Είναι πια ολοφάνερο ότι εργοδότες και κυβέρνηση επιμένουν εδώ και δυόμιση μήνες, να κρατούν ομήρους τους εργαζόμενους του MEGA.
Οι μέτοχοι της ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ Α.Ε. επιδιώκουν να αγοράσουν επιχειρηματικό χρόνο, ενόψει της διεξαγωγής του διαγωνισμού για τις άδειες, αλλά και της προσφυγής στο ΣτΕ, ενώ η κυβέρνηση παίζει στην πλάτη των εργαζομένων και θέλει να δείξει ότι, δήθεν, «τακτοποιεί» τους λογαριασμούς της με την διαπλοκή.
Οι δημοσιογράφοι, μαζί με όλους τους εργαζόμενους στο κανάλι, επιμένουν και απαιτούν από την ιδιοκτησία, αλλά και την κυβέρνηση να σεβαστούν τα εργασιακά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα και να εξοφλήσουν τις οφειλές τους.
Η ΕΣΗΕΑ καταδικάζει κάθε προσπάθεια ανθρωποφαγίας και απαξίωσης, που επιχειρούν κάποιοι με στόχο τους εργαζόμενους στο MEGA και δηλώνει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, ότι μόνο οι δημοσιογράφοι μαζί με τους άλλους εργαζόμενους, είναι η εγγύηση για την ενημέρωση της κοινής γνώμης.
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Σελίδα 131 από 291