Σε ηλικία 58 ετών "έφυγε" ο δημοσιογράφος, Νίκος Μεγαδούκας, συντάκτης του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων για τριάντα τέσσερα χρόνια. Ο Ζακυνθινός συνάδελφος βρισκόταν στη γενέθλια γη για διακοπές σε σπίτι που του είχε παραχωρήσει φίλος του, όπου ξαφνικά εξέπνευσε. 

Στη συνέχεια από το Γενικό Νοσοκομείο Ζακύνθου μεταφέρθηκε στην Πάτρα για να διαπιστωθούν τα ακριβή αίτια του θανάτου του. Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί στη Ζάκυνθο.

Ακολουθεί το τηλεγράφημα του ΑΠΕ-ΜΠΕ:

Ένας δικός μας άνθρωπος, ο δημοσιογράφος Νίκος Μεγαδούκας, «έφυγε» σήμερα ξαφνικά βυθίζοντας στη θλίψη όλους τους συναδέλφους στο ΑΠΕ-ΜΠΕ .

Ο Νίκος Μεγαδούκας γεννήθηκε στη Ζάκυνθο στις 14 Νοεμβρίου 1958 και σπούδασε στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με άρθρα ιστορικού, πολιτικού και λογοτεχνικού περιεχομένου στην τοπική εφημερίδα της Ζακύνθου «Ελεύθερη Φωνή», μεταφράσεις στην εφημερίδα «Αυγή», βιβλιοκριτική στο περιοδικό «Οικονομικός Ταχυδρόμος» και άρθρα στο περιοδικό «Information»΄.

Από το Μάρτιο του 1982 μέχρι την συνταξιοδότησή του εργαζόταν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ως συντάκτης στο εξωτερικό δελτίο, ως πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης, ως γενικός αρχισυντάκτης και αρχισυντάκτης του Πολιτικού Τμήματος και ως διευθυντής του Πολιτικού τμήματος.

Εργάσθηκε επίσης ως πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ» , ως αρχισυντάκτης στον ραδιοφωνικό σταθμό TOP – FM του «Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη» (ΔΟΛ), ως πολιτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» της Λάρισας και ως πολιτικός συντάκτης του ιδιωτικού ραδιοσταθμού ΩΧ – FM.

‘Ήταν ανταποκριτής στην Αθήνα του κυπριακού ιδιωτικού ραδιοφωνικού σταθμού «SUPER –FM» , του κυπριακού ιδιωτικού ραδιοτηλεοπτικού σταθμού «Ο ΛΟΓΟΣ», του ελληνικού προγράμματος του κρατικού ραδιοσταθμού της Αυστραλίας SBS, της κυπριακής εφημερίδος «Ο ΠΟΛΙΤΗΣ» και του «Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου» (ΡΙΚ).

Ως απεσταλμένος του ΑΠΕ είχε μετάσχει σε δεκάδες δημοσιογραφικές αποστολές σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και των Βαλκανίων, στις ΗΠΑ, σε χώρες της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής, στο Μεξικό, στην Ινδία, στην Αυστραλία, στην Νότιο Κορέα, στην Ιαπωνία κ.α. συνοδεύοντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό ή τον υπουργό των Eξωτερικών. Είχε επίσης «καλύψει» Συνόδους Κορυφής της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, του ΟΑΣΕ κλπ.

Έγραψε άρθρα για τη νεότερη ελληνική και παγκόσμια ιστορία στο ένθετο περιοδικό «ΡΕΠΟΡΤΕΡ» της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» της Λάρισας, αναλυτικό άρθρο για την ελληνική Ιστορία 1944 – 1999 στο περιοδικό «HERMES», συλλεκτική έκδοση του ΑΠΕ, άρθρο υπό τον τίτλο «Η κάθοδος της Ζακύνθου στην Κόλαση» στο ΒΗΜΑ (ειδικό ένθετο αφιέρωμα της εφημερίδος για την 50η επέτειο των σεισμών στα Ιόνια Νησιά το 1953) , το εισαγωγικό σημείωμα στο φωτογραφικό Λεύκωμα των εκδόσεων «Έντυπο» της Ζακύνθου «Ράγισε η φλούδα του Ροδιού» για τους σεισμούς του 1953 και άρθρο στο αφιέρωμα για τους σεισμούς του 1953 του λογοτεχνικού περιοδικού «ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ» σχετικά με τη συμβολή των ζακυνθινών Προσκόπων στις προσπάθειες για την αποκατάσταση των σεισμοπλήκτων στη Ζάκυνθο το 1953.

Έγραψε επίσης το μυθιστόρημα «Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΚΙΚΕΡΩΝΑ», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Νέα Σύνορα Α. Α. Λιβάνη».

Ήταν Μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (IFJ).

Καλό σου ταξίδι Νίκο.

Τα Μνημόνια, "σαν τον λίβα που καίει τα σπαρτά", έκλεισαν 50 επαρχιακές εφημερίδες την τελευταία τριετία, όπως αποκάλυψαν οι εκπρόσωποι των ενώσεων ιδιοκτητών περιφερειακών εφημερίδων σε σχετική ημερίδα.

Ο γενικός γραμματέας Ενημέρωσης, Λευτέρης Κρέτσος, πληροφορήθηκε από τους εκπροσώπους των δύο ενώσεων ιδιοκτητών περιφερειακών εφημερίδων, ότι ο περιφερειακός Τύπος, μεγάλο θύμα κι αυτός την εξαετία των Μνημονίων,  κινδυνεύει άμεσα αν περάσει η διάταξη για την κατάργηση των κρατικών δημοσιεύσεων στις τοπικές εφημερίδες.

Στην ημερίδα που διοργανώθηκε στο Ινστιτούτο Τύπου στα Χανιά, οι εκδότες αποκάλυψαν ότι μέσα σε τρία χρόνια έκλεισαν περισσότερες από 50 εφημερίδες σε όλη τη χώρα, πως με την κατάργηση της υποχρεωτικής δημοσίευσης των ισολογισμών ελάχιστες εταιρείες αποστέλλουν τους ισολογισμούς τους στο ΓΕΜΗ, ενώ από το 30% της κρατικής διαφήμισης η Περιφέρεια παίρνει μόλις το 1,2%!

Γι' αυτό ζήτησαν να μην καταργηθούν οι κρατικές δημοσιεύσεις στον περιφερειακό Τύπο, αίτημα με το οποίο συμφώνησε και ο Λ. Κρέτσος.

Ο γενικός γραμματέας παραδέχθηκε επίσης πως η υποχρεωτική χορήγηση του 30% της κρατικής διαφήμισης στην περιφέρεια είναι ουσιαστικά ανεξέλεγκτη και πως υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα με τις τράπεζες.

Οι δύο Ενώσεις των ιδιοκτητών, ο ΣΗΠΕ και η ΕΙΕΤ, έχουν κοινά αιτήματα και ζητούν, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία ενός Ταμείου Τύπου στα πρότυπα των χωρών της Ευρώπης, μέσω του οποίου θα ενισχύονται και οι περιφερειακές εφημερίδες ως προϊόν πολιτισμού και εκπαίδευσης. Έθεσαν, επίσης, το θέμα της ένταξης των εφημερίδων στην εκπαίδευση, την ένταξή τους σε προγράμματα του ΕΣΠΑ, καθώς και την ενίσχυση της απασχόλησης προσωπικού μέσω του ΟΑΕΔ.

Επιπλέον, ζητούν την επαναφορά της υποχρεωτικής δημοσίευσης των ισολογισμών και την πλήρη και διαφανή εφαρμογή της κατανομής του 30% των κρατικών διαφημίσεων στις εφημερίδες της περιφέρειας, με κριτήριο την ίση κατανομή.

Διάθεση εξεύρεσης λύσης για τη σωτηρία του ΕΔΟΕΑΠ υπήρξε, σύμφωνα με πληροφορίες, στην τριμερή συνάντηση του υπουργού Εργασίας, Γιώργου Κατρούγκαλου, με τους εργοδότες στο χώρο των ΜΜΕ και τους εκπροσώπους των εργαζομένων, που πραγματοποιήθηκε σήμερα το απόγευμα.

Η προσπάθεια διάσωσης βασίζεται στην αρχή της κάλυψης όλων των εργαζομένων στα ΜΜΕ (δημοσιογράφων, διοικητικών κ.α.) από τον οργανισμό ανεξάρτητα από το αν είναι μέλη των τεσσάρων ενώσεων (ΕΣΗΕΑ, ΕΣΗΕΜΘ, ΕΠΗΕΑ, ΕΠΗΕΘ, όπως σήμερα απαιτείται. 

Έτσι, όσοι είναι μέλη άλλων ενώσεων π.χ. (ΕΣΠΗΤ), όσοι εργάζονται με ΔΠΥ freelance δημοσιογράφοι ή διοικητικοί, όσοι γενικά δεν είναι στην παριύσα φάση μέλη των τεσσάρων ενώσεων θα μπορούσαν να μεταφέρουν τις εισφορές τους στον ΕΔΟΕΑΠ και με κάποια φόρμουλα (π.χ. να εγγραφούν ως δόκιμα μέλη) να καλυφθούν από τον οργανισμό.

Η βιώσιμη λύση προϋποθέτει, βέβαια, αξιόπιστη αναλογιστική μελέτη η οποία χρειάζεται κάποιο χρόνο για να υλοποιηθεί και γι' αυτό ίσως δωθεί κι άλλη  παράταση στην ισχύ του αγγελιόσημου που πρόκειται να καταργειθεί στο τέλος Ιουλίου.   

Στην ανακοίνωση της ΠΟΕΣΥ που ακολουθεί αναφέρεται η συμφωνία για συγκρότηση επιτροπής που θα ασχοληθεί με τη σωτηρία του ΕΔΟΕΑΠ και του ΤΕΑΣ.

Δ Ε Λ Τ Ι Ο  Τ Υ Π Ο Υ

"Πραγματοποιήθηκε σήμερα τριμερής συνάντηση που συγκάλεσε το υπουργείο Εργασίας με τους αιρετούς εκπροσώπους των Ομοσπονδιών και Ενώσεων εργαζομένων στην Ενημέρωση και των εργοδοτών, για το ασφαλιστικό.

Συμφωνήθηκε η συγκρότηση μιας επιτροπής που θα επεξεργαστεί τη λύση για τη διατήρηση ισχυρών επικουρικών ταμείων (ΕΔΟΕΑΠ και ΤΕΑΣ).

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ"

Ένα διαφωτιστικό κείμενο θα μπορούσε να είναι σε γενικές γραμμές αυτό που ακολουθεί ως σκέψεις της κίνησης "Ανοιχτά ΜΜΕ / Νέα αρχή":

Ανοιχτά ΜΜΕ / νέα αρχή
Επιτροπή εργασίας για το ασφαλιστικό

10 + 1 ΣΚΕΨΕΙΣ για τον ΕΔΟΕΑΠ

1. Οι ευθύνες της συνδικαλιστικής ηγεσίας του «κλάδου» -και διαίτερα της ΕΣΗΕΑ- είναι μεγάλες και ιστορικές. Έχει χαθεί, ήδη, ενάμισης μήνας από την προθεσμία που πήραμε κατά την ψήφιση του νόμου για το ασφαλιστικό, χωρίς να υπάρξει διάλογος, εξαιτίας της εμμονής στο αδιέξοδο «όλα ή τίποτα» και στο στρουθοκαμηλισμό όσον αφορά την κατάργηση του αγγελιοσήμου.

2. Το αίτημα για επιστροφή του αγγελιοσήμου και για ανασύσταση του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ είναι μια απλή και κυνική δημαγωγία. Η μικρή στροφή που υπήρξε σε επίπεδο ΕΣΗΕΑ την προηγούμενη βδομάδα με αποδοχή –για πρώτη φορά- του «τριμερούς» διαλόγου (εργαζόμενοι-εργοδότες-κυβέρνηση), πρέπει να αξιοποιηθεί και να επικεντρωθεί αποκλειστικά στη διάσωση του ΕΔΟΕΑΠ, τουλάχιστον ως αυτόνομου Ταμείου Υγείας.

3. Το αίτημα αυτό δεν πρέπει, βέβαια, να προβληθεί στο πλαίσιο μιας αντίληψης για τους δημοσιογράφους και, εν γένει, τους απασχολούμενους στα ΜΜΕ ως «περιούσιων εργαζομένων» που διεκδικούν προνόμια. Αντίθετα, πρέπει να διεκδικηθεί ως μια ορθολογική λύση, στο βαθμό που ο ΕΔΟΕΑΠ είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, διαθέτει πλούσια κτιριακή υποδομή, σύγχρονο ιατρικό εξοπλισμό, καθώς και έμπειρο ιατρικό και διοικητικό προσωπικό. Η απαξίωση όλων αυτών δεν επιβαρύνει μόνο τους δημοσιογράφους αλλά και το δημόσιο συμφέρον, αφού θα «χαθεί» συλλογική περιουσία. Προϋπόθεση, βέβαια για τη διεκδίκηση σ’ αυτή τη βάση είναι ο ΕΔΟΕΑΠ να μην «επιβαρύνει» το κοινωνικό σύνολο.

4. Η πρότασή μας πρέπει να αφορά έναν «νέο ΕΔΟΕΑΠ». Κατ’ αρχάς, να συμπεριλαμβάνει, σε προαιρετική για τους ίδιους βάση, τους δημοσιογράφους που σήμερα δεν υπάγονται σε αυτόν είτε επειδή δεν είναι μέλη της ΕΣΗΕΑ είτε επειδή εργάζονται σε περιφερειακά Μ.Μ.Ε. είτε επειδή αμείβονται με Δ.Π.Υ. είτε επειδή εργάζονται στο Διαδίκτυο είτε …. Σοβαρά πρέπει, επίσης, να εξετασθεί η –φερόμενη ως- πρόταση των ιδιοκτητών να συμπεριληφθούν στον νέο ΕΔΟΕΑΠ και οι λοιποί –πέραν των δημοσιογράφων- εργαζόμενοι στα διάφορα Μ.Μ.Ε. (τεχνικοί, διοικητικοί κ.ά.). Φυσικά, ο νέος ΕΔΟΕΑΠ πρέπει να συνεχίσει να καλύπτει συνταξιούχους, ανέργους και αυτασφαλιζόμενους.

5. Προϋπόθεση για όλα τα προηγούμενα είναι να γίνει έγκυρη αναλογιστική μελέτη, η οποία θα δείξει τους πόρους που θα χρειαστούν και αν υπάρχουν δυνατότητες, ο «νέος ΕΔΟΕΑΠ» να καλύπτει και άλλους τομείς, πέραν της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Εξαιτίας της καθυστέρησης που υπήρξε στο διάλογο πρέπει να διεκδικηθεί δίμηνη παράταση της προθεσμίας, ώστε να υπάρξει εύλογο διάστημα για την αναλογιστική μελέτη και την καλή νομοθέτηση.

6. Πριν από την κατάληξη για τους μόνιμους πόρους του νέου ΕΔΟΕΑΠ πρέπει να διεκδικηθεί ένα ποσοστό  από το αποθεματικό του ΕΤΑΠ ΜΜΕ, ώστε να μπορεί με ασφάλεια να συνεχίσει το έργο του. Επίσης, η ΕΣΗΕΑ, αντί να ζητά τη συνδρομή του ΕΔΟΕΑΠ προς αυτήν (όπως συνέβη στην πρόσφατη «συνέλευση» !), πρέπει να διαθέσει ένα μέρος του αποθεματικού της σε αυτόν. Είναι προφανές πως εκεί χρειάζεται πολύ περισσότερο. Στην «προίκα», τέλος, θα προστεθούν και όσα διεκδικεί δικαστικά ο ΕΔΟΕΑΠ, εφόσον τελεσφορήσει η σχετική διαδικασία.

7. Μόνιμοι πόροι θα είναι, φυσικά οι εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών. Όσον αφορά τις εισφορές αυτές και το αναγκαίο ύψος τους το λόγο έχει η αναλογιστική μελέτη στην οποία αναφερθήκαμε πριν.

8. Το θέμα των εργοδοτικών εισφορών συνιστά ένα αυτόνομο πρόβλημα, στο βαθμό που έως τώρα –ελέω αγγελιοσήμου- οι εργοδότες δεν πλήρωναν εισφορές. Τούτου δοθέντος, προς το παρόν, υπάρχουν τρεις εναλλακτικές εκδοχές. Η πρώτη είναι να καταβάλουν κανονικά τις εισφορές τους για τον «νέο ΕΔΟΕΑΠ», στο ύψος που θα δείξει η αναλογιστική μελέτη. Άλλωστε, αν δε βρεθεί λύση θα κληθούν να καταβάλουν εισφορές για τον ΕΟΠΠΥ. Υπάρχουν, βέβαια, δύο αντεπιχειρήματα. Το πρώτο είναι πως από κει που οι εργοδότες δεν πλήρωναν τίποτα θα κληθούν να δίνουν, σε καιρούς μεγάλης κρίσης, εισφορές για σύνταξη, επικούρηση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Το δεύτερο είναι πως η απότομη αυτή αλλαγή θα οδηγήσει σε αφανισμό τα μικρότερα Μ.Μ.Ε.

9. Η δεύτερη εκδοχή που έχει –εμμέσως- συζητηθεί είναι να χρησιμοποιηθεί ως «όχημα» για την καταβολή εργοδοτικών εισφορών, ο φόρος τηλεοπτικών διαφημίσεων που έχει θεσμοθετηθεί από το 2010 αλλά άρχισε να εισπράττεται πρόσφατα. Ο φόρος αυτός, με δεδομένη την κατάργηση του αγγελιοσήμου, θα μπορούσε να επεκταθεί στις διαφημίσεις σε όλα τα Μ.Μ.Ε. (και στο Διαδίκτυο) και ίσως, ταυτόχρονα, να μειωθεί και ένα τμήμα του να παρακρατείται ως εργοδοτική εισφορά, με βάση και τα συμπεράσματα της αναλογιστικής μελέτης. Το προφανές πλεονέκτημα αυτής της εκδοχής είναι πως ευνοείται ο πλουραλισμός στο χώρο, καθώς δεν επιβαρύνονται υπέρογκα τα μικρότερα Μ.Μ.Ε. που δεν έχουν ιδιαίτερη διαφήμιση. Το προφανές πρόβλημα της, όμως, είναι πως ο νόμος ορίζει ότι το σχετικό φόρο καταβάλλουν διαφημιστές και διαφημιζόμενοι ενώ οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ απλώς τον αποδίδουν. Αν, λοιπόν, διατηρηθεί αυτή η μορφή του, η χρησιμοποίησή του για τον ΕΔΟΕΑΠ είναι εύκολο να κατηγορηθεί πως συνιστά ένα «αναγραμματισμένο» αγγελιόσημο και «φόρο υπέρ τρίτων» κι έτσι είναι πολύ πιθανό η σχετική ρύθμιση να μη γίνει αποδεκτή από τους «θεσμούς».

10. Τούτων δοθέντων θα πρέπει να εξετασθεί εναλλακτικά και μια τρίτη εκδοχή. Ναι μεν να θεσμοθετηθούν όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως για το φόρο επί των διαφημίσεων αλλά η εργοδοτική εισφορά να προκύπτει ως ένα ποσοστό επί των διαφημιστικών εσόδων που έχει ο κάθε εργοδότης. Προϋπόθεση, βέβαια, είναι η αναλογιστική μελέτη αλλά, επίσης, μέτρα εξορθολογισμού και διαφάνειας στη διαφημιστική αγορά. Στην εκδοχή αυτή ναι μεν «επιβαρύνονται» οι εργοδότες (όπως συμβαίνει, βέβαια, με ολους του εργοδότες απλώς οι «δικοί μας» είχαν… καλομάθει) αλλά δε θίγεται ο πλουραλισμός στο χώρο, αφού τα μικρότερα ΜΜΕ θα καταβάλουν εισφορές ως ποσοστό επί των διαφημιστικών τους εσόδων και όχι ανάλογα με τον αριθμό των εργαζομένων τους. Θα υπάρχει, δηλαδή, μια αναδιανομή στο εσωτερικό των ιδιοκτητών ανάλογα με τα διαφημιστικά έσοδα.

Ο διάλογος για τον ΕΔΟΕΑΠ θα έπρεπε να βρίσκεται στο τέλος του. Δυστυχώς, κατ’ ουσίαν, δεν έχει αρχίσει ακόμα και οι ευθύνες γι αυτό είναι πολύ βαριές. Αν επιβεβαιωθεί η «συνδικαλιστική προσγείωση» και η έναρξή του, οι σκέψεις-συνεισφορά που προηγήθηκαν μπορούν να γίνουν ακόμα πιο συγκεκριμένες. Χρειάζεται, όμως, λίγος χρόνος ακόμα για μια σοβαρή και τεκμηριωμένη συζήτηση. Ας τον διεκδικήσουμε.

Έντεκα φάκελοι ενδιαφερομένων κατατέθηκαν στον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας (ΓΓΕΕ) έω τις 3 μμ που έληγε ο χρόνος συμμετοχής. Οι αιτούντες και οι επωνυμίες τους είναι οι κάτωθι:

1. Ο τηλεοπτικός σταθμός ΑΝΤΕΝΝΑ επιχείρηση που ανήκει στην οικογένεια Κυριακού (ΑΝΤΕΝΝΑ TV ΑΕ),

2. Ο τηλεοπτικός σταθμός STAR CHANNEL της οικογένειας Βαρδινογιάννη (ΝΕΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ - STAR CHANNEL),

3. Ο τηλεοπτικός σταθμός ΑLPHA του επιχειρηματία Δημήτρη Κοντομηνά (ALPHA ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΕ),

4. Ο τηλεοπτικός σταθμός MEGA με κύριους μετόχους τους επιχειρηματίες Μπόμπολα, Βαρδινογιάννη και τον μιντιάρχη Σταύρο Ψυχάρη (ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ ΑΕ - MEGA CHANNEL),

5. Ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ του επιχειρηματία Γιάννη Αλαφούζου (ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΝΤΟΤ ΚΟΜ ΑΝΩΝΥΜΗ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ - ΣΚΑΙ ΑΕ),

6. Ο τηλεοπτικός σταθμός EPSILON του επιχειρηματία Φίλιππου Βρυώνη (ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ Α.Ε. - «EPSILON TV»),

7. H νέα εταιρεία «ALTER EGO» του εφοπλιστή-ιδιοκτήτη του Ολυμπιακού, Βαγγέλη Μαρινάκη που στοχεύει στην ανάπτυξη τηλεοπτικών προγραμμάτων με έμφαση στις αθλητικές μεταδόσεις, αλλά και ψυχαγωγικά προγράμματα (ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ),

8. Η κυπριακή εταιρεία (DIMERA MEDIA INVESTMENTS LIMITED) μέσω της οποίας εκπροσωπείται ο πρόεδρος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Ιβάν Σαββίδης,

9. Ο τηλεοπτικός σταθμός ART του Γιώργου Καρατζαφέρη (City News ΑRΤ TV),

10. Η επιχειρηματική οικογένεια Καλογρίτσα,και

11. Η κυπριακή εταιρεία ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΣ ΠΑΡΟΧΟΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ) αγνώστων μέχρι στιγμής στοιχείων.

Ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς, χαιρέτισε την ολοκλήρωση της υποβολής φακέλων για τον διαγωνισμό των τηλεοπτικών αδειών με την ακόλουθη δήλωση: 

«Η επιτυχημένη ολοκλήρωση της υποβολής φακέλων υποψηφιότητας στον διαγωνισμό για την αδειοδότηση των ιδιωτικών καναλιών συνιστά ένα μεγάλο βήμα προς την κατεύθυνση της υλοποίησης μίας βασικής προεκλογικής δέσμευσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Μετά από 25 χρόνια ανομίας, το τηλεοπτικό τοπίο στη χώρα μας θα λειτουργήσει για πρώτη φορά με όρους νομιμότητας. Βάλαμε τέλος στο τρίγωνο της διαπλοκής "κανάλια-τράπεζες-πολιτικοί". Οι έντεκα υποψηφιότητες συνιστούν, επίσης, την καλύτερη απάντηση σε όσους έδωσαν μεγάλη μάχη να μη γίνει ποτέ ο διαγωνισμός. Ραντεβού στις αρχές Αυγούστου για τη δημοπράτηση των αδειών, από την οποία θα προκύψουν τα τέσσερα ιδιωτικά κανάλια που θα απαρτίζουν το νέο τηλεοπτικό τοπίο της χώρας, από τη νέα σεζόν».