- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Ρεπόρτερ
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Οι δύο δημοσιεύσεις που ακολουθούν είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες για να αντιληφθεί κάποιος τον ασυνάρτητο και υποκριτικό κόσμο των ΜΜΕ και των επαγελματιών δημοσιογράφων στην Ελλάδα.
Η συνδικαλιστική παράταξη ΚΕΔ (Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων),
- αυτή και μόνο αυτή - έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μια "ρατσιστική" όπως θεώρησε παρέμβαση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στη ΔΕΘ κατά των 70+ συνταξιούχων.
Η ΚΕΔ η οποία έχει καταπιεί την καμήλα σε πλήθος αδικιών και καταστατηγήσεων (η οποία θεωρεί την ΕΣΗΕΑ κλειστό συντεχνιακό κλαμπ και είναι σθεναρά αντίθετη με την εγγραφή στην ΕΣΗΕΑ των ανυπεράσπιστων freelance δημοσιογράφων), διηλίζει ξαφνικά το κουνούπι και εκφράζει την υπερευαισθησία της για μια διαπίστωση που αφορά τους γηραιούς συνταξιούχους. Τη θεωρεί πολύ σοβαρό θέμα ώστε να ζητάει συζήτηση εκτός ημερησίας διάταξης στην ΕΣΗΕΑ και ανακοίνωση καταγγελίας.
Από την άλλη πλευρά ο ικανός και σεβαστός δημοσιογράφος συνεργάτης της Καθημερινής, Παντελής Μπουκάλας, τοποθετήθηκε κατά της μήνυσης του Κώστα Βαξεβάνη στην αναπληρώτρια εκπρόσωπο της ΝΔ, Σοφία Ζαχαράκη, θεωρώντας ότι δεν πρέπει οι δημοσιογράφοι να καταφεύγουν σε μηνύσεις και να προκαλούν την αυτόφορη διαδικασία.
Στον Παντελή Μπουκάλα απάντησε γρήγορα και ξεκάθαρα ο Κώστας Βαξεβάνης όπως μπορείτε να διαβάσετε στη συνέχεια, τονίζοντας ότι αναγκάστηκε να καταφύγει στη μήνυση γιατί η εκπρόσωπος της ΝΔ δεν απέσυρε τη συκοφαντία της εναντίον του σε τηλεοπτική εκπομπή παρότι παρενέβη και της υπενθύμισε ότι έχει αθωωθεί.
Η απάντηση του Κώστα Βαξεβάνη, ο οποίος έχει αφεθεί συχνά να πολεμάει μόνος το σκοτεινό διαπλεκόμενο καθεστώς της πολιτικής και των μίντια, χωρίς να εμφανιστεί καμμία ευαισθησία εκ μέρους των επιλεκτικά ευαίσθητων στα χωράφια της Τετάρτης Εξουσίας, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Αποτελεί ηχηρό ράπισμα κατά της υποκρισίας των εμπλεκομένων με τα ΜΜΕ στη χώρα μας και προπαντός κατά ορισμένων συνδικαλιστών οι οποίοι επιδεικνύουν επιλεκτική ευαισθησία ανάλογα με τα μικροσυμφέροντα τους.
Προς το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ,
Κοινοποίηση ΔΣ ΠΟΕΣΥ
Τις δύο τελευταίες μέρες σε ανταποκρίσεις και ρεπορτάζ από την Θεσσαλονίκη, περιλαμβάνεται απόσπασμα, που φέρεται ότι περιλαμβάνεται σε δήλωση του Πρωθυπουργού στη διάρκεια της συνέντευξης τύπου στη ΔΕΘ, με ρατσιστικό περιεχόμενο σε βάρος των συνταξιούχων .
Πρόκειται για ανατριχιαστική διατύπωση, που εφόσον επιβεβαιωθεί, οι δημοσιογραφικές ενώσεις οφείλουν να πάρουν θέση και για την ουσία του ζητήματος , καθώς και για το γεγονός ότι αυτό συνέβη στη διάρκεια συνέντευξης τύπου δίχως την παραμικρή αντίδραση.
Στα δημοσιεύματα αναφέρεται το ακόλουθο απόσπασμα από απάντηση του Πρωθυπουργού:
«….Αλλά το συγκεκριμένο μέτρο θα εξηγήσουμε στην Κομισιόν ότι είναι ένα μέτρο αντιαναπτυξιακό και μη διαρθρωτικό. Διότι αφορά στην προσωπική διαφορά και αφορά κάποια συγκεκριμένη μερίδα συνταξιούχων, οι οποίοι σήμερα είναι πάνω από 70 ετών οι περισσότεροι. Άρα η όποια περικοπή δαπανών δεν θα είναι μια μόνιμη περικοπή. Θα σβήσει με το πέρασμα του χρόνου. Δεν θα έχει καμία επίπτωση στη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος….».
Το μείζον θέμα που ανακύπτει θα πρέπει να συζητηθεί προ ημερησίας διάταξης στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ και να ζητηθεί η ακριβής απομαγνητοφώνηση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και τα κείμενα από την διοίκηση του ΑΜΠΕ ή της ΕΡΤ.
Η εκκωφαντική σιωπή από τα μέλη των προεδρείων των δημοσιογραφικών σωματείων και του ΕΔΟΕΑΠ , που παραβρέθηκαν στη ΔΕΘ και στην συνδικαλιστική σύσκεψη στα γραφεία της ΕΣΗΕΜΘ, είναι κάτι περισσότερο από απαράδεκτη.
10/09/2018
Από την γραμματεία τη Κίνησης Επαγγελματιών Δημοσιογράφων
Μια εξήγηση για τον Παντελή Μπουκάλα
Τον Παντελή Μπουκάλα τον εκτιμώ όσο λίγους στη δημοσιογραφία. Δεν τον γνωρίζω προσωπικά αν και τα κείμενά του μερικές φορές νομίζω ότι «μου ανήκουν». Είναι εκείνη η οικειότητα που δημιουργεί η εκτίμηση και μεγιστοποιεί η γοητεία της καλής γραφής. Από τους καλύτερους γραφιάδες που έχουμε. Εκείνο που με εντυπωσιάζει μαζί του είναι πως καταφέρνει να στέκεται στη μέση των πραγμάτων, όχι για να παίξει το παιχνίδι του ισαποστασίτη που είναι και με το θύμα και με τον θύτη αγκαλιά, αλλά για να τα παρατηρήσει. Με τιμιότητα και πραγματικό ενδιαφέρον.
του Κώστα Βαξεβάνη
Αυτοί είναι και οι λόγοι που αποφάσισα να δώσω μερικές εξηγήσεις για πράγματα που γράφει στη στήλη του με τίτλο «Στον αστερισμό του Σαμαράκη». Δεν πρόκειται για κάποια απάντηση, αλλά όπως ακριβώς το γράφω, για εξηγήσεις. Γιατί νομίζω πως όταν κάνουμε κάποια πράγματα ειδικά κάτω από πίεση, η εξήγηση είναι το ίδιο αναγκαία με τα πράγματα.
Γράφει ο Παντελής Μπουκάλας, αφού επικρίνει την αναπληρώτρια εκπρόσωπο της ΝΔ Σοφία Ζαχαράκη για την επιμονή της να με κατηγορεί με ψεύδη πως κι εγώ λάθεψα «μηνύοντας την αναπληρώτρια εκπρόσωπο της ΝΔ και όχι μόνο γιατί το δημοσιογραφικό σώμα αντιστρατεύεται τις μηνύσεις και μάλιστα με τη διαδικασία του αυτοφώρου»
Θα γράψω όπως αισθάνομαι:
Αγαπητέ Παντελή
Αυτό το δημοσιογραφικό σώμα αναζητώ και εγώ χρόνια τώρα για να ορίσουμε ποιοι είμαστε και τι κάνουμε, αλλά δεν καταφέρνω να το βρω. Βρίσκω ένα ακέφαλο πτώμα, γεμάτο μικρόβια από τη σήψη του. Αυτό το σώμα των δημοσιογράφων και της δημοσιογραφίας, τα αυτιά του έστω για να πω, πως από το 2012 όταν κυκλοφόρησε το HOT DOC, βρίσκομαι σε μια δίνη που αποδεικνύει πως στην Ελλάδα η ελευθερία του Τύπου είναι μια αυτοϊκανοποιητική ωραιοποίηση. Το γιατί ίσως το αγνοείς, γιατί εν αντιθέσει με εφημερίδες όπως οι New York Time ή ο Guardian που το έχουν καταγράψει, ο ελληνικός Τύπος δεν το έκανε ποτέ. Ούτε η εφημερίδα σου.
Με μήνυσαν για τη λίστα Λαγκάρντ. Τα ξένα Μέσα με παρουσίασαν ως τον δημοσιογράφο που τα έβαλε με τη διαφθορά. Τα ελληνικά ως συκοφάντη που ρίχνει ονόματα στην αρένα. Αθωώθηκα αλλά η Εισαγγελία άσκησε έφεση κατά της αθωωτικής απόφασης. Αθωώθηκα και πάλι αλλά δεν ήταν είδηση για τα ΜΜΕ.
Πληρωμένα με αδρή διαφήμιση από αυτούς που αποκάλυψα, δολοφονούσαν συστηματικά την προσωπικότητά μου.
Κι εγώ από μέσα μου έλεγα, ας βαρέσουν στο τέλος η αλήθεια θα νικήσει. Δεν είχα μόνο άγνοια κινδύνου αλλά δεν γνώριζα και πως το σώμα της δημοσιογραφίας ήταν πια ένα ψοφίμι. Από πουθενά δεν υπήρξε συμπαράσταση.
Κατατέθηκαν εναντίον μου 80 μηνύσεις και αγωγές από πολιτικά πρόσωπα. Όταν αποκάλυψα μόνος και ανυπεράσπιστος το ρόλο Βγενόπουλου, τα ΜΜΕ, οι δημοσιογράφοι, γιατί υπάρχουν πρόσωπα και όχι αόριστες έννοιες, έγραφαν πως είμαι συκοφάντης και εκβιαστής. Το δικαστήριο (τα μέλη του σήμερα διώκονται πειθαρχικά) με καταδίκασε σε 26 μήνες φυλάκιση. Πείσμωσα και με τον Βγενόπουλο μα κυρίως με το εκδιδόμενο σώμα της δημοσιογραφίας. Οι συνάδελφοι κατ ιδίαν μου έλεγαν «μα έχουμε παιδιά τι να κάνουμε» και δημόσια έγραφαν δράκους που έτρωγαν τα δικά μου παιδιά και την αξιοπρέπειά μου.
Ταξίδεψα δεκάδες φορές στην Κύπρο, μάζεψα χιλιάδες έγγραφα για το Βγενόπουλο. Η ελληνική Δικαιοσύνη όμως σκανδαλωδώς αρχειοθέτησε την δικογραφία της μεγαλύτερης απάτης που έγινε ποτέ στην Ελλάδα. Εκεί συνάδελφε να δεις τι έγινε. Άρχισαν να με λένε συκοφάντη και όσοι ντρέπονταν να με πούνε. Δεν τα έβαλα κάτω όχι γιατί είμαι ήρωας αλλά γιατί δεν είχα άλλη επιλογή. Αναγκάστηκα όχι μόνο να κάνω έρευνα αλλά να παίξω και τον ρόλο του διαδίκου για να μπορώ να τους στριμώχνω νομικά. Αποκάλυψα πως η αρχειοθέτηση έγινε παράνομα και μεθοδευμένα. Αθωώθηκα στο Εφετείο και λίγο πριν πεθάνει Βγενόπουλος η εισαγγελία ξανάνοιξε τη δικογραφία και τελικώς ασκήθηκαν διώξεις.
Διάβασες πουθενά πως όχι μόνο δεν ήμουν συκοφάντης αλλά πως η έρευνά μου έστειλε το Βγενόπουλο και την ομάδα του σε δίκες; Διάβασες καμιά ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ για τις 30 μηνύσεις εναντίον μου από το Βγενόπουλο. Kάτι που να λέει πως δεν πρέπει να διώκονται οι δημοσιογράφοι; Πως δεν πρέπει να υπάρχουν αυτόφωρα;
Το ίδιο σκηνικό με το Βγενόπουλο επαναλήφθηκε με τη γυναίκα Στουρνάρα, με πρώην Υπουργούς, με δημόσια πρόσωπα , που πάνω απ όλα σύμφωνα με την κοινή λογική αλλά και όσα προβλέπει η ΕΣΔΑ οικειοθελώς μπαίνουν με το ρόλο που έχουν υπό κρίση και κριτική και οφείλουν να απαντούν.
Δεν απάντησαν ποτέ για την ουσία. Ανακοινώνουν πως “θα καταφύγουν στη Δικαιοσύνη κατά του συκοφάντη τους”. Και ενώ συμβαίνει αυτό το πρωτοφανές δεν βγαίνει κανένας από το ακέφαλο σώμα της δημοσιογραφίας να τους πει “απαντήστε όπως οφείλετε και μετά κάνετε και μήνυση και ό,τι θέλετε”
Ξέρεις Παντελή, όταν έχεις μηνύσεις και αγωγές, όταν είσαι μόνος σου απέναντι σε όλα αυτά τα πράγματα δεν είναι όπως τα έχεις θεωρητικά στο μυαλό σου. Και θα σου εξηγήσω πώς είναι. Επί έξι χρόνια αυτοί που πρέπει να απαντήσουν στα δημοσιεύματα δημιουργούν ένα θόρυβο με εμένα δακτυλοδεικτούμενο. Σκοπός είναι να δημιουργήσουν την εντύπωση πως κάτι τρέχει με εμένα. Μπορεί να αρθρογραφώ στις μεγαλύτερες εφημερίδες στον κόσμο, να έχω δύο διεθνή βραβεία, αλλά οι βρώμικοι έχουν μια απλή συνταγή για να σε βρωμίζουν. Απλώς σηκώνουν τα βρώμικα χέρια τους και σε ακουμπάνε.
Φαντάζομαι πως καταλαβαίνεις πως πέρασα δύσκολα. Δεν μπορούσα ούτε προλάβαινα να απαντάω στον καθένα. Η θέση μου ήταν θέση ευγενούς άμυνας και θεσμικής στωικότητας. Στις συσκέψεις στελεχών της εφημερίδας έχει γίνει ανέκδοτο όταν φτιάχνουμε το πρωτοσέλιδο, η μεταξύ μας προσφώνηση “μα κύριε πρόεδρε” θεωρώντας ότι απευθυνόμαστε σε έναν αόρατο δικαστή που μας δικάζει. Γιατί αγαπητέ Παντελή, έχουμε πάψει καιρό να σκεφτόμαστε μόνο ως δημοσιογράφοι. Δημοσιογραφούμε κάνοντας ταυτόχρονα τον νομικό και τον μελλοντικό κατηγορούμενο σε κάποιο δικαστήριο.
Αποθρασύνθηκαν οι διώκτες με όλα αυτά και εγώ κουράστηκα να περιμένω το σώμα της δημοσιογραφίας να δείξει ότι δεν έχει σαπίσει τελείως. Αφού δημιούργησαν κλίμα στα social media όπου είναι χιλιάδες και ανώνυμοι, τη σκυτάλη πήραν οι πολιτικοί. Ήταν τόσο σίγουροι για όσα είχαν διαμορφώσει εναντίον μου μέσω των τρολς που τα πίστεψαν κιόλας. Κάνε ένα κόπο και δες πώς με αποκαλεί στις ανακοινώσεις της η ΝΔ και πώς τα στελέχης της; Αν είχα όρεξη θα έκανα κάθε μέρα αγωγές. Αλλά είπα να σεβαστώ έστω και έτσι το νεκρό σώμα της δημοσιογραφίας.
Υπάρχουν όμως στιγμές που η συσσωρευμένη ποσότητα δημιουργεί μια άλλη κατάσταση ποιοτικά. Σηκώνεις το χέρι και λες φτάνει. Εγώ σήκωσα την τρίχρονη κόρη μου που έπαιζε πάνω μου στον καναπέ και είπα αυτό το φτάνει, όταν η κυρία Ζαχαράκη με πλήρη συνείδηση και βεβαιότητα είπε όσα είπε. Δεν έχω βλακόμετρο στελεχών της ΝΔ και δεν σκοπεύω να πάρω. Ξέρω πως με συκοφάντησε και παρά την παρέμβασή μου συνέχιζε. Φυσικά δεν έκανε πίσω γιατί θα χαλούσε το αφήγημα της ΝΔ για μένα που στόχος του είναι η πλήρης εξόντωσή μου.
Για να μην μακρηγορώ. Όταν σε βουτάνε στη θάλασσα για να σε πνίξουν, ίσως θα ήταν ιδεατό να σκέφτεσαι ποιος είναι ο κανονικός τρόπος για να κολυμπάς για να σωθείς, αλλά εκείνη την ώρα κοιτάς πώς δεν θα πνιγείς και μόνο. Όχι σε αυτή τη φάση δεν με αφορά η τεχνική μου στο ύπτιο ή το εμπρόσθιο, αλλά η σωτηρία, ο εαυτός μου και η αξιοπρέπειά μου. Δεν με ενδιαφέρει ούτε το δημοσιογραφικό σώμα. Προφανώς και δεν εγκατέλειψα τις θέσεις μου για συλλογικότητα και κοινή δράση αλλά όσο δίνω άλλοθι στην αδράνεια, όσο κλωτσώ το σώμα για να κουνηθεί ώστε να πω ότι ζει, τόσο η τοξικότητά του θα δηλητηριάζει τα πάντα.
Ο δρόμος της ανεξαρτησίας έχει μοναξιά. Γνωρίζεις πως ανεξαρτησία δεν είναι η ανεξαρτησία από τις πολιτικές απόψεις αλλά από συμφέροντα και κυρίως το ψέμα. Η αντικειμενικότητα συνηθίζω να λέω, είναι ο βαθμός της ευπρέπειας του υποκειμενισμού μας. Η είδηση είναι είδηση, η άποψη άποψη αλλά και η αξιοπρέπεια, αξιοπρέπεια.
- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Ρεπόρτερ
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Διευθυντές ευρωπαϊκών πρακτορείων ειδήσεων, μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος και γενικός διευθυντής του ΑΠΕ-ΜΠΕ, Μιχάλης Ψύλος, προσυπογράφουν μια έκκληση προς τους ευρωβουλευτές να προστατεύσουν το έργο των δημοσιογράφων από τους γίγαντες του Διαδικτύου, όπως η Google, οι οποίοι το εκμεταλλεύονται δωρεάν.
Για την επιβίωση του Τύπου, οι γίγαντες του διαδικτύου πρέπει να πληρώσουν
Τα περιεχόμενα που παράγουν τα ΜΜΕ και οι διαφημιστικές εισπράξεις μονοπωλούνται από την Google και το Facebook. Είναι ως εκ τούτου δίκαιο να διεκδικήσουμε ένα μέρος των κερδών της Gafa (Google, Apple, Facebook και Amazon), όπως φιλοδοξεί να κάνει η ευρωπαϊκή οδηγία για τα πνευματικά δικαιώματα.
Το μέλλον του Τύπου διακυβεύεται στις 12 Σεπτεμβρίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εκείνη την ημέρα, οι ευρωβουλευτές θα ψηφίσουν στο Στρασβούργο για το σχέδιο ευρωπαϊκής οδηγίας που έχει σκοπό να διορθώσει την υπάρχουσα κατάσταση όπου οι γίγαντες του διαδικτύου συγκεντρώνουν χωρίς οικονομικό αντιστάθμισμα ένα μεγάλο μέρος των πληροφοριών που παράγονται με μεγάλα έξοδα από τα ΜΜΕ και τα πρακτορεία ειδήσεων. Επιπλέον, άλλο στοιχείο υφαρπαγής, επωφελούμενες από το μαζικό ακροατήριό τους, οι εταιρίες αυτές προσελκύουν το κύριο μέρος των διαφημιστικών εισπράξεων που επέτρεπαν μέχρι τώρα στον τομέα του Τύπου να επιβιώνει: με αυτό τον τρόπο η Google και το Facebook συγκέντρωσαν το 2017 το 80% των παγκόσμιων διαφημιστικών επενδύσεων στο διαδίκτυο.
Η εκστρατεία της Google και του Facebook εναντίον αυτού του σχεδίου διαρθρώθηκε γύρω από ένα τεράστιο fake news: η δωρεάν πρόσβαση στο διαδίκτυο για τον καταναλωτή θα απειληθεί από το σχέδιο οδηγίας για τα πνευματικά δικαιώματα. Ουδέποτε υπήρξε τέτοιο θέμα. Το θέμα απλώς είναι να κάνουμε τους γίγαντες του διαδικτύου να μοιραστούν αύριο ένα μέτριο τμήμα των εσόδων τους με τους παραγωγούς των περιεχομένων αυτών. Δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από την προσαρμογή της νομοθεσίας για τα πνευματικά δικαιώματα στη σύγχρονη εποχή, γνωρίζοντας πως η τελευταία ευρωπαϊκή οδηγία για το θέμα ανάγεται σε μια εποχή κατά την οποία η Google, το Facebook, το YouTube ή τα έξυπνα τηλέφωνα (smartphone) δεν είχαν ακόμη δει το φως της μέρας..
Κατά βάση το θέμα είναι πολύ απλό: γιατί οι πλατφόρμες να επωφελούνται σχεδόν από το σύνολο των διαφημιστικών εισπράξεων που συνδέονται με τη χρησιμοποίηση άρθρων, την παραγωγή των οποίων δεν έχουν χρηματοδοτήσει; Διευθυντές εφημερίδων και πρακτορείων ειδήσεων βρίσκονται σε μια τραγελαφική κατάσταση: είναι εκείνοι που επενδύουν μαζικά στην παραγωγή περιεχομένου, μερικές φορές στέλνουν τους δημοσιογράφους τους να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους προκειμένου να εξασφαλίσουν μια αξιόπιστη, πλουραλιστική και πλήρη πληροφόρηση, που πρέπει να χρηματοδοτήσουν σημαντικές επενδύσεις προκειμένου να έχουν διαδικτυακή παρουσία. Όμως, ενώ η κυκλοφορία των εφημερίδων σε χαρτί βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση και η μοναδική ελπίδα βρίσκεται στην ανάπτυξη ενός ψηφιακού κύκλου εργασιών (τζίρου), βλέπουν τις πλατφόρμες να συγκεντρώνουν δωρεάν τον καρπό των προσπαθειών αυτών, να τους στερούν τη δυνατότητα να εξαργυρώσουν τα περιεχόμενά τους και διοχετεύουν αλλού τις διαφημιστικές εισπράξεις που θα μπορούσαν να αντλήσουν οι ίδιες.
Το αποτέλεσμα είναι η φτωχοποίηση ενός ολόκληρου τομέα. Μέσα σε 20 χρόνια, οι γίγαντες του διαδικτύου συμπιέζουν τα λεγόμενα ιστορικά ΜΜΕ, παρά τις προσπάθειες των τελευταίων να αναπτύξουν, τις περισσότερες φορές με επιτυχία, ένα ψηφιακό ακροατήριο. Από το 2000 τα διαφημιστικά έσοδα του γραπτού Τύπου πέφτουν παντού την Ευρώπη: -70% στη Γαλλία, για παράδειγμα. Αποτέλεσμα: χιλιάδες καταργήσεις θέσεων εργασίας δημοσιογράφων στα ΜΜΕ ως αποτέλεσμα διαδοχικών σχεδίων αποχώρησης. Κατά 30% λιγότεροι στην Ισπανία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, πατρίδα των GAFA, ο γραπτός Τύπος έχασε περισσότερο από το μισό των διαφημιστών εισπράξεών του μέσα σε δέκα χρόνια και οι αίθουσες σύνταξης 45% του προσωπικού τους, που έπεσε στους 39.000 δημοσιογράφους.
Αυτή η διπλή ληστεία των γιγάντων του διαδικτύου, για τα περιεχόμενα και τις διαφημιστικές εισπράξεις των ΜΜΕ, αντιπροσωπεύει μια απειλή για τον καταναλωτή και για τη δημοκρατία στον βαθμό που οι αίθουσες σύνταξης αδειάζουν και τα μέσα για να χρηματοδοτηθεί η δημοσιογραφία ποιότητας στο πεδίο μειώνονται. Είναι αυτή την ανισορροπία που το σχέδιο ευρωπαϊκής οδηγίας για τα πνευματικά δικαιώματα φιλοδοξεί να διορθώσει, δημιουργώντας τους όρους μιας δίκαιης αμοιβής για τους δημιουργούς.
Μπορούν οι γίγαντες του διαδικτύου να αμείβουν τα ΜΜΕ χωρίς να κάνουν τον καταναλωτή να πληρώσει; Η απάντηση είναι σαφώς ναι: το Facebook κατέγραψε το 2017 κύκλο εργασιών-ρεκόρ 40 δισεκ. δολαρίων και κέρδη 16 δισεκ. δολαρίων! Η Google πραγματοποίησε 110 δισεκ. δολάρια κύκλο εργασιών τον ίδιο χρόνο, και απέσπασε κέρδος 12,7 δισεκατομμυρίων. Ποιος μπορεί να πει σε αυτές τις συνθήκες πως οι γίγαντες του διαδικτύου δεν είναι σε θέση να αμείβουν δίκαια εκείνους που παράγουν τα περιεχόμενα τα οποία οι ίδιες εκμεταλλεύονται;
Ενώ ήδη διαφεύγουν από τη φορολογία στην Ευρώπη, μπορεί κανείς να δεχθεί ότι δεν θα αμείβουν τους παρόχους περιεχομένου που πληρώνουν τους φόρους τους και επωμίζονται τα κόστη της συλλογής της πληροφορίας; Οι ευρωβουλευτές μπορούν να αποδεχθούν οι γίγαντες του διαδικτύου να εκμεταλλεύονται ατιμώρητα το περιεχόμενο που παράγεται από τα ΜΜΕ στην Ευρώπη; Δεν βλέπουν τον μεγάλο κίνδυνο να έχουμε επιζώντες της πληροφορίας όλο και πιο πολύ εξαρτώμενους από τη δημόσια βοήθεια, άρα από τους φόρους – και ως εκ τούτου προσαρτημένους στις κυβερνήσεις;
Ας επαναφέρουμε τη συζήτηση στο κέντρο της: δεν είναι τίποτα λιγότερο τίποτα περισσότερο από την εισαγωγή μιας αρχής δίκαιης αμοιβής των ΜΜΕ. Οι ευρωβουλευτές έχουν το καθήκον να κάνουν να επιτύχει η μεταρρύθμιση των πνευματικών δικαιωμάτων που έχει ξεκινήσει. Από αυτό εξαρτάται η επιβίωση του Τύπου, η διατήρηση της ανεξαρτησίας του και η προάσπιση των δημοκρατικών αξιών.
Οι διευθυντές των πρακτορείων ειδήσεων:
Jonas Eriksson, TT, Stockholm, Branka Djukic, Tanjug, Belgrade, Fabrice Fries, AFP, Paris, Alexandru Giboi, Agerpress, Bucarest, Senol Kazanci, Anadolu, Ankara, Oleksandr Kharchenko, Ukrinform, Kiev, Peter Kropsch, DPA, Hambourg, Patrick Lacroix, Belga, Bruxelles, Jiri Majstr, CTK, Prague, Clive Marshall, PA Group, Londres, Maxim Minchev, BTA, Sofia, Mika Pettersson, STT, Helsinki, Clemens Pig, APA, Vienne, Michalis Psilos, ANA-MPA, Athènes, Nicolau Santos, Lusa, Lisbonne, Mads Yngve Storvik, NTB, Oslo, Bojan Veselinovic, STA, Ljubljana, Lars Vesterlokke, Ritzaus Bureau, Copenhague.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Σχολιαστής
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Με ενισχυμένο το θηλυκό πρόσωπο της εξουσίας, καθώς συμμετέχουν δεκατρείς γυναίκες, εμφανίζεται η κυβέρνηση μετά τον σημερινό ανασχηματισμό.
Ο αριθμός των γυναικών αποτελεί ιστορικό ρεκόρ και όσον αφορά στο ποσοστό ( 24,5 %), ενώ πρωτόγνωρα είναι και ορισμένα άλλα χαρακτηριστικά όπως π.χ. η για πρώτη φορά ανάληψη του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη (πρώην Δημόσιας Τάξης) από δύο γυναίκες (Όλγα Γεροβασίλη, Κατερίνα Παπακώστα).
Το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου στις 6 Οκτωβρίου του 2009 με εννέα γυναίκες επί συνόλου 37 μελών (24,3%).
Δεκατρία είναι (από σύμπτωση;) συνολικά και τα νέα μέλη της κυβέρνησης: Σταύρος Αραχωβίτης, Στάθης Γιαννακίδης, Γιώργος Δημαράς, Μυρσίνη Ζορμπά, Ακρίτας Καϊδατζής, Μιχάλης Καλογήρου, Λευτέρης Κρέτσος, Μάρκος Μπόλαρης, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, Κατερίνα Παπακώστα, Παναγιώτης Ρήγας, Ολυμπία Τελιγιορίδου και Μαρίνα Χρυσοβελώνη.
Εκτός κυβέρνησης βρέθηκαν οι Πάνος Σκουρλέτης (εξελέγη νέος γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ), ο Παναγιώτης Κουρουμπλής (θα προταθεί για πρώτος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος), ο Σταύρος Κοντονής, η Λυδία Κονιόρδου, ο Βαγγέλης Αποστόλου, ο Γιάννης Τσιρώνης, ο Γιάννης Μπαλάφας, ο Γιάννης Αμανατίδης κι ο Δημήτρης Μπαξεβανάκης.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό στη σύνθεση της νέας κυβέρνησης είναι το ισχυρό μπλοκ των 40ρηδων με τον Μεσσήνιο Αλέξη Χαρίτση 41 ετών αναβαθμισμένο σε υπουργό Εσωτερικών, τον 42χρονο Μιχάλη Καλογήρου υπουργό Δικαιοσύνης, στους οποίους προστίθενται: ο νέος υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Στάθης Γιαννακίδης (33 ετών), ο 35χρονος Νάσος Ηλιόπουλος που συνεχίζει Υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης, ο 40χρονος Κωνσταντίνος Στρατής που παραμένει υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, ο αναβαθμισμένος γ.γ. Λευτέρης Κρέτσος που αναλαμβάνει υφυπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης με παραμένοντα υπουργό τον 41χρονο Νίκο Παππά, ο 36χρονος Δημήτρης Τζανακόπουλος, η 33χρονη Έφη Αχτσιόγλου που παραμένει στο υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, αλλά και η μικρότερη, μόλις 30 ετών, Κατερίνα Νοτοπούλου,- πρώην διευθύντρια του πρωθυπουργικού γραφείου στη Θεσσαλονίκη -, που αναλαμβάνει υφυπουργός Μακεδονίας-Θράκης.
Η κυβέρνηση συνολικά αποτελείται από πενήντα τρία μέλη και θα οδηγήσει τη χώρα στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις (ευρωεκλογές και εθνικές εκλογές) με το συγκεκριμένο σχήμα, εκτός απροόπτου κάποιων απρόβλεπτων αναγκαστικών αλλαγών ήσσονος σημασίας.
Η νέα σύνθεση της κυβέρνησης όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος είναι η εξής:
Πρωθυπουργός
Αλέξης Τσίπρας
Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης
Γιάννης Δραγασάκης
Υπουργείο Εσωτερικών
Υπουργός: Αλέξανδρος Χαρίτσης
Υφυπουργός: Μαρίνα Χρυσοβελώνη
Υφυπουργός Μακεδονίας Θράκης: Κατερίνα Νοτοπούλου
Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη
Υπουργός: Όλγα Γεροβασίλη
Υφυπουργός: Κατερίνα Παπακώστα
Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης
Υπουργός: Γιάννης Δραγασάκης
Αναπληρωτής Υπουργός Βιομηχανίας: Στέργιος Πιτσιόρλας
Υφυπουργός: Στάθης Γιαννακίδης
Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
Υπουργός: Νίκος Παππάς
Υφυπουργός: Λευτέρης Κρέτσος
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας
Υπουργός: Πάνος Καμμένος
Αναπληρωτής Υπουργός: Παναγιώτης Ρήγας
Υφυπουργός: Μαρία Κόλλια Τσαρουχά
Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων
Υπουργός: Κώστας Γαβρόγλου
Αναπληρωτής Υπουργός Έρευνας και Καινοτομίας: Κώστας Φωτάκης
Υφυπουργός: Μερόπη Τζούφη
Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Υπουργός: Έφη Αχτσιόγλου
Αναπληρώτρια Υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης: Θεανώ Φωτίου
Υφυπουργός Εργασίας: Αναστάσιος Πετρόπουλος
Υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης: Αθανάσιος Ηλιόπουλος
Υπουργείο Εξωτερικών
Υπουργός: Νίκος Κοτζιάς
Αναπληρωτής Υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων: Γιώργος Κατρούγκαλος
Υφυπουργός για θέματα Θρησκευμάτων: Μάρκος Μπόλαρης
Υφυπουργός αρμόδιος για τον Απόδημο Ελληνισμό: Τερενς - Σπένσερ Κουίκ
Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Υπουργός: Μιχάλης Καλογήρου
Αναπληρωτής Υπουργός αρμόδιος για θέματα Διαφθοράς: Δημήτρης Παπαγγελόπουλος
Υπουργείο Οικονομικών
Υπουργός: Ευκλείδης Τσακαλώτος
Αναπληρωτής Υπουργός: Γιώργιος Χουλιαράκης
Υφυπουργός: Κατερίνα Παπανάτσιου
Υπουργείο Υγείας
Υπουργός: Ανδρέας Ξανθός
Αναπληρωτής Υπουργός: Παύλος Πολάκης
Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης
Υπουργός: Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου
Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού
Υπουργός: Μυρσίνη Ζορμπά
Υφυπουργός Αθλητισμού: Γιώργος Βασιλειάδης
Υφυπουργός: Κωνσταντίνος Στρατής
Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας
Υπουργός: Γιώργος Σταθάκης
Αναπληρωτής Υπουργός: Σωκράτης Φάμελλος
Υφυπουργός: Γιώργος Δημαράς
Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών
Υπουργός: Χρήστος Σπίρτζης
Υφυπουργός: Νίκος Μαυραγάνης
Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής
Υπουργός: Δημήτρης Βίτσας
Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής
Υπουργός: Φώτης Κουβέλης
Αναπληρωτής Υπουργός: Νεκτάριος Σαντορινιός
Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Υπουργός: Σταύρος Αραχωβίτης
Υφυπουργός: Βασίλης Κόκκαλης
Υφυπουργός: Ολυμπία Τελιγιορίδου
Υπουργείο Τουρισμού
Υπουργός: 'Ελενα Κουντουρά
Υπουργός Επικρατείας αρμόδιος για θέματα Καθημερινότητας του Πολίτη
Αλέκος Φλαμπουράρης
Υπουργός Επικρατείας αρμόδιος για τον Συντονισμό του Κυβερνητικού Έργου
Χριστόφορος Βερναρδάκης
Υπουργός Επικρατείας και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος
Δημήτρης Τζανακόπουλος
Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ
Δημήτρης Λιάκος
Επίσης, νέος Γενικός Γραμματέας της Κυβέρνησης ορίζεται ο Ακρίτας Καϊδατζής
Όπως είπε ο κ. Τζανακόπουλος, ο πρωθυπουργός θα προτείνει στην πρώτη συνεδρίαση της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ τον Παναγιώτη Κουρουμπλή για τη θέση του πρώτου κοινοβουλευτικού εκπροσώπου.
- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Σχολιαστής
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
H ψεύτικη είδηση του θανάτου του διάσημου σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά από έναν Ιταλό προβοκάτορα της δημοσιογραφίας που αρέσκεται και έχει παρελθόν σε τέτοια "αστεία", δεν έχει τόση σημασία αυτή καθ' εαυτή όσο η υποκίνηση αντιδράσεων στους παραλήπτες της.
Η χρησιμοποίηση από τον Ντε Μπενεντέτι ενός ψεύτικου λογαριασμού στο twitter που εμφανίστηκε ως λογαριασμός της νέας υπουργού Πολιτισμού, Μυρσίνης Ζορμπά, υπήρξε αφορμή για σοβαρές διαπιστώσεις και συμπεράσματα.
Ένας αριθμός εγχώριων "δημοσιογράφων" και δημοσιολόγων της κακιάς ώρας βρήκε άλλη μία "ευκαιρία" για πολιτική εκμετάλλευσης, ενώ σχεδόν αμάσητη την κατάπιαν κάποια μεγάλα διεθνή ΜΜΕ τα οποία οι εγχώριοι ξενομανείς προβάλλουν συχνά ως πρότυπα της δημοσιογραφίας.
Είναι γνωστό ότι η χειραγώγηση του κοινού μέσω κατευθυνόμενης ενημέρωσης υπήρξε πάντοτε εδώ και πολλούς αιώνες προς εξυπηρέτηση ιδιοτελών συμφερόντων, ενώ αποτελεί αναμφισβήτητα κατακριτέο γεγονός ενάντια στις αρχές δεδοντολογίας της δημοσιογραφίας.
Στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια η ενημερωτική διαστρέβλωση - πέρα κι από την καθαρή προπαγάνδα - αποτελεί καθημερινή πρακτική ιδιαίτερα του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου μέσω αποθρασημένων "λειτουργών της ενημέρωσης".
Η ΕΣΗΕΑ η οποία εξέδωσε την γενικόλογη ανακοίνωση καταγγελίας που παραθέτουμε παρακάτω για τον ψεύτικο θάνατο του Κώστα Γαβρά, αλλά και τα άλλα δημοσιογραφικά σωματεία, αδυνατούν να υπερασπιστούν επί της ουσίας τον κώδικα δεοντολογίας καταφεύγοντας σε "ποινές χάδι" στους κατ' εξακολούθηση παραβάτες.
Ο λόγος είναι απλός: οι παραβάτες έχουν τα στηρίγματά τους στα ΔΣ των σωματείων, ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζονται από την εργοδοσία η οποία ελέγχει ασφυκτικά το ακατοχύρωτο στη χώρα μας δημοσιογραφικό επάγγελμα.
Πάντως, η κακή φάρσα του κάθε Ντε Μπενεντέτι έχει και ένα καλό αποτέλεσμα καθώς αποκαλύπτει πρόσωπα και καταστάσεις.
Πολλοί θα θυμούνται ότι, λίγα χρόνια πριν, το εργαλείο της φάρσας χρησιμοποιούσαν για διασκέδαση τα "Κακά Παιδιά" με μεγάλη ακροαματικότητα και ότι κάποια στιγμή για ένα από αυτά ελέχθη ότι η επιτυχία του με μια βαρυσήμαντη συνέντευξη ήταν ψεύτικη...
Επί τη ευκαιρία να θυμήσουμε ότι το 1948 μια φάρσα που επινόησε ο Γιάννης Β. Ιωαννίδης και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ποιητική Τέχνη που εξέδιδε ο Φρίξος Ηλιάδης προκάλεσε σεισμό στους κύκλους της αθηναϊκής διανόησης και έφτασε μέχρι το Lettres Francaises Παρισιού.
Με τη σημείωση, του ανταποκριτού μας από τα Ιεροσόλυμα, έγραφε: "Στις μάχες, σε έναν λόφο έξω από τα τείχη της Ιερουσαλήμ, βρέθηκε να παίρνει μέρος ο ποιητής Χουσείν Μπεν Μπενάρες. Σε κάποια στιγμή είδε να πέφτει νεκρός ο αντίπαλος που σημάδευε. Όταν ο λόχος του κατέλαβε το ύψωμα, έσκυψε να δει ποιος ήταν αυτός που σκότωσε. Έψαξε τις τσέπες του και βρήκε την τελευτία του ποιητική συλλογή. (Τη δική του του φονιά!). Και στα περιθώρια διαβάζει την ακόλουθη φράση γραμμένη από το χέρι του σκοτωμένου: "Χουσείν Μπεν Μπενάρες, Άραβα ποιητή, αν κάποτε συμβεί και με σημαδέψεις, χτύπα με κατευθείαν στην καρδιά για να μη μάθεις ποτέ πως είμαι ποιητής".
Ακολούθησε καταιγισμός από επιφυλλίδες δεξιές και αριστερές και όταν κάποτε αποκαλύφθηκε η αλήθεια πολλοί "καλόπιστοι" λόγιοι δεν ήξεραν που να κρυφτούν, ενώ το διάσημο Life είχε δημοσιεύσει και φωτογραφίες του ανύπαρκτου Χουσείν Μπεν Μπενάρες!
Οι φίλοι ποιητές, Μιχάλης Κατσαρός και Ροβήρος Μανθούλης (από το βιβλίο του οποίου "Ο κόσμος κατ' εμέ, Ο βίος και τα Πάθη μου", είναι το παραπάνω απόσπασμα για τον Μπενάρες, έκαναν στη συνέχεια και αυτοί τη φάρσα τους με τον ανύπαρκτο Ούγγρο ποιητή Μίρο Μάνκα (από τα αρχικά των επιθέτων τους Μανθούλης-Κατσαρός). Η φάρσα τους με ποίημα στο οποίο έγραφαν ένα στίχο ο καθένας και είχε τίτλο "Το παιδί που κλαίει στο ποτάμι", είχε επίσης επιτυχία καθώς "τσίμπησαν" κάποιοι σοβαροφανείς της εποχής και έγραψαν αρλούμπες.
Ακολουθεί η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ:
Η ΕΣΗΕΑ για τις ψευδείς και κατασκευασμένες ειδήσεις
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, με αφορμή την «είδηση» για τον θάνατο του Κώστα Γαβρά, δηλώνει ότι ο δημοσιογράφος οφείλει, όπως αναφέρουν οι Αρχές Δεοντολογίας του Δημοσιογραφικού Επαγγέλματος στο Άρθρο 1, εδάφιο ε’: «Να ερευνά προκαταβολικά, με αίσθημα ευθύνης και με επίγνωση των συνεπειών, την ακρίβεια της πληροφορίας ή της είδησης που πρόκειται να μεταδώσει» και στο ίδιο άρθρο, στο εδάφιο στ’: «Να επανορθώνει χωρίς χρονοτριβή, με ανάλογη παρουσίαση και ενδεδειγμένο τονισμό ανακριβείς πληροφορίες και ψευδείς ισχυρισμούς».
Στην εποχή του Διαδικτύου, των κοινωνικών δικτύων αλλά και των κατασκευασμένων ψευδών ειδήσεων, οι ευθύνες μας είναι πολύ μεγαλύτερες. Οφείλουμε όλοι μας να μην μας απασχολεί αποκλειστικά και μόνο η ταχύτητα της μετάδοσης της είδησης αλλά ο συστηματικός έλεγχος των δημοσιογραφικών πηγών. Είναι αξιοσημείωτο, άλλωστε, ότι την χθεσινή «είδηση» αναπαρήγαγαν, εκτός από ελληνικά, και μεγάλα ειδησεογραφικά δίκτυα του εξωτερικού αλλά και καθόλα αξιόπιστοι δημοσιογραφικοί οργανισμοί, αποδεικνύοντας ότι το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό αλλά παγκόσμιο.
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Σελίδα 60 από 291