- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Ρεπόρτερ
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Εκτός της αναγκαίας διαδικασίας της online «Επικαιροποίησης Στοιχείων Ασφαλισμένου» (edoeap.gr) έχουν μείνει αρκετοί ασφαλισμένοι του ΕΔΟΕΑΠ, παρά τις συνεχείς ανακοινώσεις και προσωπικές υπενθυμίσεις.
Διαδικασία που είναι απαραίτητη για την εκπόνηση της αναλογιστικής μελέτης, χωρίς την οποία ο Οργανισμός δε θα μπορεί να έχει το επίπεδο των υφιστάμενων παροχών του, ενώ κινδυνεύει, με αυτόν τον τρόπο, και εν όψει της εκδίκασης προσφυγής εργοδοτών κατά του 2% στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Σήμερα, τελευταία ημέρα της διαδικασίας, στον έλεγχο και τη συμπλήρωση των στοιχείων τους προχώρησαν 828 ασφαλισμένοι, ενώ συνολικά έως τώρα η συμμετοχή φθάνει τους 10.185 από τους συνολικά 17.500 ασφαλισμένους που θα έπρεπε να έχουν ήδη απογραφεί.
Για αυτό ο Οργανισμός δίδει μία τελευταία ευκαιρία έως και την ερχόμενη Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου, ούτως ώστε να επικαιροποιήσουν τα στοιχεία τους όλοι όσοι δεν το έχουν κάνει έως τώρα. Μάλιστα για να εξυπηρετήσει τις συζύγους-άμεσα μέλη που δε διαθέτουν προσωπικό κλειδάριθμο για το taxisnet (περίπτωση υποβολής κοινής φορολογικής δήλωσης με το σύζυγο), αποφάσισε να τις διευκολύνει με την αποστολή εκ μέρους τους του α’ χρόνου υπαγωγής τους σε φορέα επικουρικής ασφάλισης στο email Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., ώστε η επικαιροποίηση να γίνεται απευθείας από τις υπηρεσίες του ΕΔΟΕΑΠ.
Ο ΕΔΟΕΑΠ προειδοποιεί: «Μη βάλουμε τα χέρια μας και βγάλουμε τα μάτια μας». Σε περίπτωση μη ολοκλήρωσης της διαδικασίας, η ευθύνη για τον κίνδυνο που ελλοχεύει ως προς την ύπαρξη του Οργανισμού θα βαρύνει αποκλειστικά και μόνον τους μη συμμετάσχοντες.
Η ηλεκτρονική εφαρμογή για την επικαιροποίηση των στοιχείων των ασφαλισμένων, εδώ
- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Σχολιαστής
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Όσο πιο γρήγορα αντιμετωπιστεί τόσο πιθανότερο είναι να θεραπευτεί ένα τεράστιο πρόβλημα που πλήττει το λειτούργημα της ενημέρωσης.
Η αιχμαλωσία της δημοσιογραφίας από τους βαρόνους των media και την κομματοκρατία μέσω διαπλεκόμενων δημοσιογράφων είναι μια πληγή που συνεχώς επιδεινώνεται. Ένα γεγονός που εξελίσσεται απρόσκοπτα και ανερυθρίαστα με την ανοχή των θεσμικών οργάνων και των συνδικαλιστικών σωματείων.
Ατάραχες παρακολουθούν η ΕΣΗΕΑ και οι άλλες ενώσεις και η Επιτροπή (αν υπάρχει) που εποπτεύει την εφαρμογή του Κώδικα Δεοντολογίας, τις παρεμβάσεις των αρχηγών και αρχηγίσκων της κομματικής νομενκλατούρας οι οποίες “κατασκευάζουν” κατά το δοκούν το αγαθό της ενημέρωσης σε συνεννόηση-συναλλαγή με τους βαρόνους των ΜΜΕ.
Μέχρι στιγμής οι συνδικαλιστές δεν έχουν βρει ένα κοινό βηματισμό έστω σε κάποιες βασικές αρχές όπως π.χ. να οριοθετήσουν τη σχέση δημοσιογραφίας και πολιτικής ώστε να προστατευτεί η ανεξαρτησία του δημοσιογράφου.
Οι διαφορές μεταξύ τους ανάλογα με την κομματική ένταξή τους είναι αγεφύρωτες και συνεχώς διογκούμενες λόγω προσωπικών επιδιώξεων και ιδιοτέλειας.
Έτσι, κάποιοι εξανίστανται επιλεκτικά για τις δηλώσεις Πολλάκη κατά δημοσιογράφων, αλλά δεν λένε κουβέντα για τα δημοσιεύματα που θέλουν τη ΝΔ να βάζει βέτο για να μην πάρει εκπομπή στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN ο Βαξεβάνης, ούτε για τα άρθρα του Πρετεντέρη που εύχεται και προαναγγέλλει το κλείσιμο εφημερίδων!
Από την πλευρά τους τα ηγετικά στελέχη των πολιτικών κομμάτων επιδίδονται συνεχώς σε ηθικολογικές καταγγελίες περί εκτροπών κ.λπ., ενώ τα ίδια ξεχειλώνουν με θράσος κάθε έννοια δεοντολογίας και σεβασμού στα δικαιώματα των αντιπάλων τους!
Κακά τα ψέματα! Πλήθος επιφανών δημοσιογράφων είναι «υπάλληλοι» των κομματικών γραφείων και δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα.
Έχουν μετατρέψει την ενημέρωση σε κομματική προπαγάνδα ιδιαίτερα τώρα που βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο. Σίγουρα με το αζημίωτο, αλλά ταυτόχρονα ζημιώνοντας την επαγγελματική τους εικόνα.
Το πρόβλημα είναι διαχρονικό και ανέγγιχτο από τις διοικήσεις των σωματείων γιατί μεταξύ των εκλεγμένων οι περισσότεροι εκλέγονται και έχουν ανάγκη την κομματική υποστήριξη.
Τι μπορεί να γίνει για να αλλάξει η κατάσταση;
Δεν είναι καθόλου εύκολο να ελεγχθεί η σχέση ενός εκάστου επαγγελματία δημοσιογράφου με τον ιδιώτη εργοδότη του και με το σύστημα της κομματοκρατίας.
Εκείνο που μπορεί να ελεγχθεί είναι το προϊόν της εργασίας του σε σχέση με τον Κώδικα Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας.
Όμως ακόμη και αυτός ο έλεγχος από τη στιγμή που η κομματοκρατία έχει εισβάλει στα σωματεία αποδεικνύεται ανεπαρκής και αναποτελεσματικός.
Εκείνο που μπορεί να θεραπευτεί έως έναν βαθμό σε πρώτη φάση με θεσμική παρέμβαση είναι η λειτουργία των Δημόσιων Μέσων Ενημέρωσης. Πρέπει άμεσα πρώτη η διοίκηση της ΕΣΗΕΑ, ως το μεγαλύτερο δημοσιογραφικό σωματείο, να θεσμοθετήσει: α) το «πάγωμα» της σχέσης με τα μέλη της που εργάζονται σε κομματικά γραφεία τα οποία όπως οι δημοσιογράφοι βουλευτές να μην έχουν τουλάχιστον το δικαίωμα του εκλέγεσθαι στα όργανα της και β) το ασύμβατο του διορισμού δημοσιογράφων που εργάζονται σε πολιτικά κόμματα τα οποία είναι στην κυβέρνηση ή πρόκειται να σχηματίσουν κυβέρνηση.
Να απαγορεύεται δηλαδή σε έναν δημοσιογράφο που εργάζεται σε πολιτικό κόμμα ή κατεβαίνει υποψήφιος/α σε εκλογές, να διορίζεται σε δημόσιο Μέσο Ενημέρωσης για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, αν το κόμμα αυτό συμμετέχει σε σχηματισμό κυβέρνησης.
Έτσι, όσοι θέλουν να δουλέψουν σε ένα κόμμα θα γνωρίζουν ότι το κάνουν από ιδεολογία και όχι γιατί θα εξασφαλίσουν εκπομπές και παχυλά αμοιβόμενες θέσεις εργασίας ή αργομισθίες σε ΕΡΤ, ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΓΕ-ΓΓΕ κ.λπ.
Όσο συνεχίζεται η αδράνεια τόσο οι διοικήσεις των συνδικαλιστικών σωματείων θα είναι υπόλογες και ύποπτες για διαπλοκή με κομματικούς μηχανισμούς, πράγμα ασύμβατο με τη δημοσιογραφική δεοντολογία.
Οι αξιοπρεπώς εργαζόμενοι έντιμοι δημοσιογράφοι πρέπει να υποστηριχθούν και να ανταμειφθούν με κάθε τρόπο για να διασωθεί η καταρρακωμένη τιμή του επαγγέλματος.
Όχι σε δημοσιογράφους κομματικούς υπάλληλους!
- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Ρεπόρτερ
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Τη γλώσσα μας έδωσαν ελληνική... Μια γλώσσα πολύτιμη που αξίζει να τιμάται ως παρακαταθήκη για τη Δύση και αναντικατάστατη ως θεμέλιο για την εθνική ταυτότητα του ελληνισμού, όπως αναφέρει το μήνυμα του υπουργείου Παιδείας για τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας:
Με αφορμή την «Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας» στις 9 Φεβρουαρίου 2019
"Την ελληνική γλώσσα αξίζει κανείς και να τη μάθει και να την αγαπήσει. Και για τις αρετές της, αλλά κυρίως διότι έχει εκφράσει έναν μεγάλο πολιτισμό, ο οποίος στην αρχή της μακράς διάρκειάς του διαμόρφωσε και κωδικοποίησε την πρώτη και καταστατική στρώση του ανώτερου λεξιλογίου και του εννοιολογίου του δυτικού πολιτισμού, και που δεν έπαψε έκτοτε, σε όλη την ιστορική συνέχειά του, να ζυμώνεται με τις μεγάλες ιστορικές στιγμές της Ανατολής και της Δύσης. Αξίζει όντως να τιμάται μια γλώσσα πολύτιμη ως παρακαταθήκη για τη Δύση και αναντικατάστατη ως θεμέλιο για την εθνική ταυτότητα του ελληνισμού.
Για να αγαπήσεις όμως πρέπει να γνωρίσεις. Να γνωρίσεις πάνω απ’ όλα τους δόκιμους συγγραφείς που έγραψαν στη γλώσσα αυτή. Στο ερώτημα πώς θα γίνει τούτο δεν υπάρχει πιο δοκιμασμένη απάντηση από τη συγκρότηση Αναγνωστικών Κύκλων: φίλοι, συμμαθητές, ή συμφοιτητές συνέρχονται, σε μικρές ομάδες ανά μία ή δύο εβδομάδες για ένα δίωρο ή τρίωρο σε φιλικό σπίτι, και διαβάζουν κείμενα συγγραφέων της επιλογής τους. Ένας διαβάζει, και οι λοιποί παρακολουθούν με το κείμενο ανά χείρας. Για έργα, μάλιστα, ξενόγλωσσων λογοτεχνιών (ή και της αρχαίας ελληνικής γραμματείας), συνηθίζεται σε φανατικούς κύκλους και η πρακτική ο αναγνώστης να διαβάζει από μια μετάφραση, και οι συναναγνώστες να παρακολουθούν από το πρωτότυπο! Δεν είναι καθόλου, μα καθόλου, απαραίτητο να ακολουθεί συζήτηση ή σχολιασμός των κειμένων. Προέχει η γνωριμία με τα αναγνώσματα. Αυτό είναι το καίριο. Με την ανάγνωση το στατικό οπτικό σήμα μετατρέπεται σε παλλόμενο άκουσμα, και από το αφτί εισχωρεί στην καρδιά και στο μυαλό. Εξού και η από στήθους εκμάθηση στα γαλλικά ονομάζεται par coeur και στα αγγλικά by heart! Αν για την εκμάθηση μιας γλώσσας δεν υπήρξε ποτέ καλύτερο στήριγμα από το αφτί, πάλι το αφτί αποδεικνύεται ο καταλύτης για τη μετατροπή ενός κειμένου σε σώμα και αίμα πολιτισμού. Έτσι μπαίνει η ελληνική λογοτεχνία στο κυκλοφοριακό σύστημα της σύγχρονης εποχής.
Η πρακτική των αναγνωστικών κύκλων έρχεται από την ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα, και συνεχίζεται με διάφορες μορφές ως και τη νεότερη εποχή. Στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο. Με μαθητές, φοιτητές, δασκάλους. Με το νεότερο ακαδημαϊκό προσωπικό, συχνά μαζεμένο στο σπίτι του καθηγητή. Συχνά ο βίος τέτοιων κύκλων κρατούσε χρόνια ολόκληρα, και οι αναγνώσεις, που οργάνωναν όμιλοι φίλων στις έδρες ελληνικών σπουδών, κάλυπταν ολόκληρες μικρές βιβλιοθήκες. Την εμπειρία την αγάπησαν και σπουδαίοι σύγχρονοι συγγραφείς –κάποτε σε τέτοιους κύκλους διάβαζαν και δικά τους έργα εν προόδω-- και την καταξίωσαν αφοσιωμένοι φιλόλογοι, φιλόσοφοι και μεταφραστές. Δεν είναι δύσκολη υπόθεση η ίδρυση αναγνωστικών ομίλων από θιασώτες της ελληνικής γλώσσας και γραμματείας, η αδιάκοπη όμως λειτουργία τους στο όνομα μορφών των ελληνικών γραμμάτων που θαυμάζουμε απαιτεί πίστη και αφοσίωση όχι συνηθισμένες. Για την ανάγνωση στην αρχαιότητα πάντως δεν θα βρεθεί εμβληματικότερη μορφή από τον Αριστοτέλη --αυτόν που ο Πλάτων ονόμαζε «ο αναγνώστης».
- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Σχολιαστής
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Όσο πλησιάζουν οι εφετινές εκλογές τόσο οργιάζουν στα κομματικά γραφεία οι συναλλαγές, οι προσφορές και οι αντιπροσφορές.
Και καλά, αν πρόκειται για καριερίστες της πολιτικής ή κάποιους που επιθυμούν να προσφέρουν στα κοινά αλλά δεν είναι επαγγελματικά ασύμβατοι, το καταλαβαίνουμε.
Όμως, το παζάρι εφέτος έχει συμπαρασύρει και πλήθος δημοσιογράφων που λόγω της φύσης του επαγγέλματος πρέπει να κρατούν τις "σωστές αποστάσεις" από την εξουσία, την οποία υποτίθεται ότι ελέγχουν...
Έτσι, πολλοί έχουν πιάσει απροκάλυπτα δουλειά στα κομματικά γραφεία λόγω ιδεολογικής συγγένειας με το αζημίωτο, αλλά και με την προσδοκία του βολέματος σε περίπτωση που το κόμμα τους σχηματίσει κυβέρνηση.
Όλοι αυτοί θα έπρεπε τουλάχιστον να μην έχουν το δικαίωμα να διοριστούν για μια τετραετία σε δημόσια Μέσα Ενημέρωσης, αλλά δυστυχώς τα δημοσιογραφικά σωματεία επιδεικνύουν μιαν άκρως επιζήμια αδράνεια που πλήττει σοβαρά την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος.
Τελευταία είδαμε να διεκδικεί θέση στα γαλάζια ψηφοδέλτια της ευρωβουλής και ο γνωστός δημσιογράφος Γιώργος Αυτιάς, αλλά όπως λέει το ρεπορτάζ τον "έφαγαν" οι βαρώνοι της ΝΔ κι έτσι έχασε την ευκαιρία να μας εκπροσωπήσει την επόμενη πενταετία στο ευρωκοινοβούλιο. Λέγεται ότι ο πρόεδρος του κόμματος του αντιπρότεινε να κατέβει υποψήφιος στον Πειραιά ή στην έδρα καταγωγής του στη Σάμο, λόγω αντίδρασης του Σαμαρά και Μεϊμαράκη.
Όμως, ο αστέρας της πρωινής ζώνης, δημοσιολόγος, - αφού εδώ και πολλά χρόνια μάλλον μόνο μιλάει, παρά γράφει -, μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο της ΝΔ, Κυριάκο Μητσοτάκη, απόκτησε την εμπειρία του άμεσου σε επίπεδο ηγεσίας κομματικού ρεπορτάζ προσφοράς-αντιπροσφοράς.
Μετά από αυτό ελπίζουμε να κατάλαβε βιώνοντας προσωπικά τι σημαίνει αγοραία σχέση στο παζάρι της πολιτικής.
Ελπίζουμε επίσης να μην ξαναεπιχειρήσει να ανταλλάξει τη δημοσιογραφική του αξιοπρέπεια με πολιτικάντικα παζάρια, γιατί τώρα έχει τρωθεί ακόμη περισσότερο το κύρος του και θα είναι πιο δύσκολο να βγαίνει στο γυαλί και να παριστάνει τον ανεξάρτητο δημοσιογράφο.
Όχι μόνο αυτός, αλλά και κάθε άλλος αστέρας ή αστεράκι της ενημέρωσης πρέπει να γνωρίζει ότι, αν θέλει να ασχοληθεί με την πολιτική πρέπει πρώτα να αποδεσμεύεται από τη δημοσιογραφία, γιατί δεν νοείται δημοσιογράφος που δεν κρατάει τη σωστή απόσταση από την εξουσία...
Πάντως, πάλι καλά που σ' έφαγαν Γιώργο Αυτιά... Γιατί έτσι με την άρνησή σου να δεχθείς την αντιπροσφορά δεν επέτρεψες στον γαλάζιο αρχηγό φτηνά να σ' εξαγοράσει...
ΥΓ) Σε αντίθεση με τον ραδιούργο Αλέξη Τσίπρα που καταφέρνει να εξαγοράζει -πολιτικά εννοούμε- τους ανεξάρτητους βουλευτές και να "κλέβει" τα ορφανά παιδιά του κοινοβουλίου...
Σελίδα 45 από 291