Με την Ελλάδα στην 70η θέση ανάμεσα σε 180 χώρες όσον αφορά στην ελευθερία του Τύπου ολοκληρώνονται σήμερα οι εκδηλώσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Ελευθεροτυπίας.Η φετινή χρονιά σημαδεύτηκε από την εν ψυχρώ δολοφονία του αστυνομικού συντάκτη, Γιώργου Καραϊβάζ,ο οποίος προστέθηκε στον κατάλογο των αδικοχαμένων δημοσιογράφων που έπεσαν θύματα εξαιτίας της άσκησης του επαγγέλματός τους.

Δυστυχώς, εφέτος η παγκόσμια δημοσιογραφική οικογένεια είχε θύματα και από τον κορονοϊό, τον αόρατο εχθρό ο οποίος προκάλεσε επιπρόσθετα εμπόδια στο έργο τους όπως αναφέρεται και στο μήνυμα του ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, που ακολουθεί:   

 
Μήνυμα Αντόνιο Γκουτέρες,  Γενικού Γραμματέα Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών
 
Οι δημοσιογράφοι και οι εργαζόμενοι στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο βοηθώντας μας να παίρνουμε εμπεριστατωμένες αποφάσεις. Καθώς ο κόσμος πολεμά την πανδημία του COVID- 19, οι αποφάσεις αυτές μπορούν να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο.
Στη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου, καλούμε όλες τις κυβερνήσεις – και άλλους – να εγγυηθούν ότι οι δημοσιογράφοι θα μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας και μετά  από αυτή.
Καθώς η πανδημία εξαπλώνεται, προκαλεί μία δεύτερη πανδημία παραπληροφόρησης που περιλαμβάνει από βλαπτικές συμβουλές υγείας μέχρι τρελές θεωρίες συνωμοσίας.
Ο Τύπος προσφέρει το αντίδοτο. Εξακριβωμένες, επιστημονικές και βασισμένες σε γεγονότα ειδήσεις και αναλύσεις. Ωστόσο από την αρχή της πανδημίας, πολλοί δημοσιογράφοι υφίστανται αυξημένους περιορισμούς και τιμωρίες μόνο και μόνο επειδή κάνουν τη δουλειά τους.
Οι προσωρινοί περιορισμοί στην ελευθερία της κίνησης είναι απαραίτητοι για να νικήσουμε COVID-19. Ωστόσο δεν πρέπει να τους γίνεται κατάχρηση ως μία δικαιολογία για τη λήψη σκληρών μέτρων κατά της δυνατότητας των  δημοσιογράφων να κάνουν  τη δουλειά τους.
Σήμερα ευχαριστούμε τα Μέσα γιατί μάς παρέχουν γεγονότα και αναλύσεις. Γιατί ελέγχουν τους ηγέτες σε κάθε τομέα. Γιατί λένε την αλήθεια στην εξουσία.
Αναγνωρίσουμε ιδιαίτερα αυτά  που παίζουν έναν σωτήριο για ζωές ρόλο καλύπτοντας θέματα δημόσιας υγείας. Καλούμε όλες τις κυβερνήσεις να προστατέψουν τους εργαζόμενους στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και να υπερασπιστούν την ελευθερία του Τύπου η οποία είναι απαραίτητη για ένα μέλλον ειρήνης,  δικαιοσύνης και δικαιωμάτων για όλους.

     

Πολύ οργή και αγανάκτηση έχουν προκαλέσει τον τελευταίο χρόνο οι αναποτελεσματικές αποφάσεις για τη διαχείρηση της πανδημίας της Covid-19, οι οποίες συνοδεύονται από τις παραφωνίες ενός ξεκούρδιστου ακορντεόν που ανοιγοκλείνει και ξεφυσάει, ανάλογα με τη διάθεση μιας πλειάδας ανευθυνοϋπεύθυνων οργανοπαικτών.

Είναι να απορεί κανείς για την έλλειψη συνθετικής σκέψης και τις κοντόφθαλμες προσεγγίσεις των "ειδικών", αλλά κυρίως για τις τελικές αποφάσεις του κυβερνητικού επιτελείου που προσπαθεί μετά από κάθε αποτυχία να αποποιηθεί των ευθυνών και να τις μεταθέτει στην κοινωνία, από την οποία ζητάει συμμετοχή χωρίς όμως να εμπνέει εμπιστοσύνη.

Πώς να υπακούσουν και να συμμετάσχουν οι πολίτες στα σχέδιά σου όταν δεν εμπνέεις εμπιστοσύνη; Όταν κρύβεσαι πίσω από ένα "ανέγγιχτο κράτος" που ποτέ δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του και συμπεριφέρεται αλαζονικά απέναντι στην κοινωνία; 

Όταν αποφάσισες να χρησιμοποιήσεις την βίαια καταστολή νομίζοντας ότι ο Έλληνας "θέλει βούρδουλα" για να υπακούσει, είχες ήδη απαξιώσει την πειθώ και τη συννενόηση με τους πολίτες...

Τώρα είναι μάλλον αργά και πολλοί δεν αμφιβάλλουν μόνο για τις προθέσεις και την προσπάθειά σου να εξομαλύνεις την κατάσταση, αλλά και για το δείκτη ευφυϊας σου.

Ανάλογες ανόητες συμπεριφορές έχουν καταγραφεί άλλωσε και στο παρελθόν από άλλα ... έξυπνα επιτελεία.

Πριν από δεκαετίες όταν εφαρμόστηκε ο δακτύλιος στην Αθήνα το τότε επιτελείο είχε επιβάλει στην αρχή το σύστημα "μικρά-μεγάλα", δηλαδή την κυκλοφορία στο κέντρο της πρωτεύουσας μία μέρα για τους "μικρούς αριθμούς" των αυτοκινήτων (1,2,3,4,5) και μία για τους "μεγάλους" (6,7,8,9,0).

Με αυτό το σύστημα οι οδηγοί είχαν κάθε μέρα την απορία και αναρρωτιούνταν ποια αυτοκίνητα κυκλοφορούν, ενώ οι εφημερίδες και γενικώς τα ΜΜΕ ανακοίνωναν υποχρεωτιικά "Σήμερα κυκλοφορούν τα μικρά" κ.λπ.

Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια για να καταλάβουν οι φωστήρες ότι με το σύστημα ΜΟΝΑ-ΖΥΓΑ, ανάλογα δηλαδή με τον αριθμό των αυτοκινήτων και την ημερομηνία, δεν χρειαζόταν δεύτερη σκέψη ούτε υπενθύμιση, γιατί οι οδηγοί ήξεραν την ημερομηνία και κυκλοφορούσαν αν ο αριθμός τους συνέπιπτε με αυτή.

Τόσο απλό ήταν, κι όμως χρειάστηκαν χρόνια για να το καταλάβουν οι τότε διαχειριστές και να διορθώσουν το λάθος τους.  

Ένα άλλο βλακώδες παράδειγμα είναι η απόφαση για ανάληψη 60 ευρώ την ημέρα όταν εφαρμόστηκαν τα κάπιταλ κοντρόλ. Τότε, συναθροίζονταν έξω από τις τράπεζες στα ΑΤΜ δεκάδες άνθρωποι κάθε μέρα για να κάνουν ανάληψη 60 ευρώ χάνοντας πολύ χρόνο άνευ λόγου. Πάλι καλά που τότε δεν υπήρχε ο κορονοϊός, γιατί σε τέτοια περίπτωση τα κρούσματα θα ήταν πολλαπλάσια.

Ευτυχώς, το λάθος αυτό το κατάλαβαν νωρίς οι αρμόδιοι και έδωσαν δικαίωμα ανάληψης με εβδομαδιαίο ποσό δηλαδή 60Χ7=420 ευρώ, κι έτσι οι καταθέτες έκαναν ανάληψη μία φορά την εβδομάδα και όχι κάθε μέρα που προκαλούσε ανόητο συνωστισμό και χάσιμο πολύτιμου χρόνου.

Σήμερα που ένα βασικό πρόβλημα είναι ο συνωστισμός, μία λύση για  την αποφυγή του ιδιαίτερα στην Αθήνα, είναι να επιτραπεί η ελεύθερη καθημερινή μετακίνηση των πολιτών στις εξοχικές κατοικίες η οποία έπρεπε ήδη να έχει αποφασιστεί προ καιρού.

Αντί αυτού όμως αποφασίστηκε η διαδημοτική μετακίνηση μόνο τα Σαββατοκύριακα, όταν πλήθος κόσμου λόγω μη εργασίας μπορούσε να μετακινηθεί και να προκαλέσει μεγαλύτερο πρόβλημα συνωστισμού από τις καθημερινές.

Ακόμα κι έτσι όμως με την μετακίνηση του Σαββατοκύριακου στα ανοιχτά πεδία των εξοχικών κατοικιών και με την τήρηση της χρήσης μάσκας σε δημόσιους χώρους, είναι καλύτερα από την παραμονή στην Αθήνα.

Ας σκεφτούν λοιπόν λίγο παραπάνω οι αρμόδιοι: Τι κοστίζει να μπορεί ο πολίτης να πηγαίνει και τις καθημερινές στην εξοχική του κατοικία; Μήπως λιγότερο συνωστισμό στην Αθήνα;

 

 

 

 

 

Προεδρική χάρη στον εαυτό του σχεδιάζει να δώσει ο Ντόναλντ Τραμπ - Layout

Τα βίαια γεγονότα που εκτυλίχτηκαν στις 6 Ιανουαρίου του 2021 στην Ουάσινγκτον και η άλωση του Καπιτωλίου από τους οπαδούς του απερχόμενου προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με ηθικό αυτουργό τον ίδιο, είναι αποκαλυπτικά για τον χαρακτήρα ενός  τυχοδιώκτη πολιτικού επικίνδυνου για τη Δημοκρατία και την παγκόσμια ισορροπία.

Λόγω της εξάπλωσης της λεγόμενης δικτατορίας των αγορών πολλοί υποστήριξαν την εκλογή ενός αγοραίου μπιζναδόρου, όπως ο Ντόναλντ Τραμπ, ελπίζοντας σε οικονομικές εκστρατείες που θα ικανοποιούσαν την κερδοσκοπική βουλιμία τους.

Από την άλλη πλευρά, πολλοί ψηφοφόροι των λαϊκών στρωμάτων και άνεργοι (40 εκατομμύρια άνεργους και 10 εκατομμύρια στα συσσίτια ζουν στις ΗΠΑ)  πίστεψαν μέσα στην απελπισία τους σε μεγαλόστομες εξαγγελίες που θα βελτίωναν το βιοτικό τους επίπεδο.

Όμως, μετά τα χθεσινά επεισόδια στο Καπιτώλιο θα πρέπει να αντιλήφθηκαν ότι πόνταραν σε έναν αδίστακτο εχθρό της Δημοκρατίας και της προόδου που μετέρχεται κάθε μέσου και ενδιαφέρεται πάνω απ’ όλα για τις προσωπικές του φιλοδοξίες και τους ιδιοτελείς σκοπούς του.

Δυστυχώς, όσοι πίστεψαν ότι οι ΗΠΑ, μετά την πτώση της ΕΣΣΔ το 1989, θα «κάνουν περίπατο» ως η μοναδική υπερδύναμη, και ότι θα κυριαρχήσουν στην παγκόσμια αγορά, διαψεύστηκαν παταγωδώς.

Το νέο πλαίσιο του διεθνούς ανταγωνισμού με κύριους αντίπαλους παίκτες την Κίνα, την Ρωσία, αλλά εν μέρει και την ΕΕ, αποτελεί ένα δύσκολο απορρυθμισμένο και γλιστερό έδαφος για την αμερικανική διπλωματία που απαιτεί νέες εξειδικευμένες ρυθμίσεις οι οποίες δεν επιβάλλονται εύκολα με τις παλιές συνταγές των ωμών επεμβάσεων.

Το λαϊκιστικό προεκλογικό σύνθημα «America First» του Ντόναλντ Τραμπ, μαζί με την αναστήλωση της εθνικής υπερηφάνειας των συντηρητικών Αμερικανών, κατάφερε ταυτόχρονα να αναζωπυρώσει και να εργαλειοποιήσει τον υποβόσκοντα ακροδεξιό ρατσισμό που εκφράστηκε μέσα από τη βία των δυνάμεων κρατικής καταστολής με αποκορύφωμα τη δολοφονία του Φλόιντ και τη δημιουργία του κινήματος  «Black Lives matter».

Ως αδίστακτος λαϊκιστής και πατριδοκάπηλος, ο Ντόναλντ Τραμπ πολιτεύτηκε με τη χρήση διχαστικής ρητορικής και ακραίας πόλωσης και κατάφερε τη χειραγώγηση μεγάλου ποσοστού λαϊκών στρωμάτων μέσω της αντισυστημικής οργής, παρόλο που και οι ίδιος αποτελεί σημαίνον στέλεχος του οικονομικού κατεστημένου.

Παράλληλα, καλλιέργησε το εθνικιστικό μίσος με την ενοχοποίηση άλλων λαών όπως έκανε με τους Κινέζους αποκαλώντας περιφρονητικά τον Covid 19, κινεζικό ιό.

Όμως, παρά τη ζημιά που έχει επιφέρει στην αμερικανική κοινωνία με τον λαϊκιστικό πολιτικαντισμό του, ο Τραμπ, με την τελευταία του παράσταση εκτός του ότι εγκαταλείφθηκε από  πολλούς ρεπουμπλικανούς συνεργάτες του, απομάκρυνε τους κεντρώους αναποφάσιστους ψηφοφόρους οι οποίοι κρίνουν την τελευταία στιγμή τα εκλογικά αποτελέσματα.

Η κωμικοτραγική απόπειρα πραξικοπήματος που επιχείρησε στις 6 Ιανουαρίου 2021 ο Τραμπ δεν πρόκειται να ξεχαστεί από κανέναν.

Ο κάθε δημοκρατικός πολίτης σε κάθε γωνιά της γης θα είναι σε επιφυλακή απέναντι σε κάθε απόπειρα επανάληψης τέτοιας συμπεριφοράς με το σύνθημα:

«Ο Τραμπισμός» δεν θα περάσει!»

Ύστερα από μια τετραετία επίδειξης αλλοπρόσαλης τυχοδιωκτικής πολιτικής ο αγοραίος πλανητάρχης, Ντόναλντ Τραμπ, αποχώρησε από τον Λευκό Οίκο αφήνοντας πίσω του μία μαύρη σελίδα, ένα προσβλητικό απεχθές στίγμα κατά της δημοκρατίας.

Η συμπεριφορά του υπήρξε υπόδειγμα αλαζονικού λαϊκισμού και αυθαιρεσίας με δήθεν αντισυστημικές, αλλά σαφώς ιδιοτελείς παρεμβάσεις, οι οποίες σκόπευαν στον εξωραϊσμό της εικόνας του και ήταν  καθαρή αντιγραφή του μοντέλου προσωπολατρείας που επέλεξαν οι κάθε λογής δικτάτορες στο διάβα της ιστορίας.

Η τελευταία του παράσταση με την παρότρυνση και την εισβολή των φανατικών οπαδών του στο Καπιτώλιο για να αμφισβητήσει βίαια το σε βάρος του εκλογικό αποτέλεσμα, αποτέλεσε, χωρίς ίχνος αμφιβολίας, την απόδειξη ότι ο συγκεκριμένος πολιτικός είναι εχθρός της δημοκρατίας και φυσικά πολύ επικίνδυνος, όχι μόνο για τις ΗΠΑ και την αμερικάνικη κοινωνία αλλά και ως παράδειγμα για όλο τον κόσμο.

Η μικρόψυχη αποχώρησή του χωρίς να παραδώσει την εξουσία στον διάδοχό του υπήρξε εσκεμμένη θεατρική συμπεριφορά για να μην διαψευστούν οι ανυπόστατες απόψεις του περί νοθείας στο πλήθος των ανεγκέφαλων φανατικών οπαδών του, τους οποίους θέλει να έχει χειραγωγημένους ως εργαλείο για το πολιτικό του μέλλον.

Η απειλή του ότι θα δημιουργήσει νέο πολιτικό κόμμα με τον εύγλωττο τίτλο "Πατριωτικό Κόμμα" έρχεται για να επιβεβαιώσει τον λαϊκιστικό πολιτικαντισμό του καθώς και το γνωστό ρητό: "Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων".

 

ΥΓ) Η εκλογή του έμπειρου, Τζο Μπάιντεν, στο τιμόνι των ΗΠΑ μετά τον αντιδημοκρατικό τυφώνα Τραμπ, αποτελεί  ανακούφιση και ελπίδα ότι η Αμερική θα βγει από τον ναρκισσιστικό μικρόκοσμο ενός άξεστου αγοραίου πολιτικάντη και θα συμβάλλει στην πρόοδο και την εμβάθυνση των δημοκρατικών θεσμών ως παράδειγμα για όλο τον κόσμο.

Και όπως είπε ο ηγέτης των Δημοκρατικών στην ομιλία του, οι ΗΠΑ δεν θα πολιτευτούν με το παράδειγμα της ισχύος αλλά με την ισχύ του παραδείγματος