Μεταξύ των αξιοσημείωτων στην έκτακτη, - απλώς ενημερωτική -, Γενική Συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ που διεξήχθη στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (αίθουσα Μελίνα Μερκούρη) το Σάββατο 28/2, ήταν τα εξής:

Το απερχόμενο ΔΣ υπό την προεδρία του Πάνου Σόμπολου δεν παρουσίασε προϋπολογισμό ούτε απολογισμό, καθώς ο ταμίας Γ. Χριστόπουλος είχε παραιτηθεί στις αρχές του μήνα, επειδή διαφώνησαν με τις προτάσεις του για το ξεπέρασμα της κρίσης (περικοπές κ.λπ.).

Είναι απορίας άξιο, βέβαια, αν μία παραίτηση απαλλάσσει το ΔΣ από τη σύνταξη προϋπολογισμού και απολογισμού και αν απαλλάσσει τη διοίκηση από τις ευθύνες της.

Πάντως, υπήρξε αντικαταστάτης του παραιτηθέντα ταμία.  

Τη θέση του κάλυψε η πρώην πρόεδρος και εσχάτως διαγραφείσα από την ΕΣΗΕΑ (!),  η  κυρία Ελένη Σπανοπούλου, για να μας «σώσει» από τις παρενέργειες (έγκαιρη καταβολή συντάξεων κ.λπ.) , όπως θέλει συνήθως να πιστεύει και δεν διστάζει να δηλώνει…

Είναι απίστευτο, πάντως, πως κάποιοι κρύβονται πίσω από τους θεσμούς όταν τους βολεύει και πως τους ξεχειλώνουν, όταν τους συμφέρει.

Ιστορίες πολιτικού χούλα χουπ, θα λέγαμε χαριτολογώντας…  

Η έναρξή της ΓΣ καθυστέρησε δύο ώρες (αντί για τις 11πμ έγινε στη 1μμ) μέχρις ότου συγκεντρωθούν οι απαραίτητες 981 υπογραφές για την απαρτία.

Στα αξιοσημείωτα αναφέρουμε επίσης την απουσία νέων εργαζομένων (η πλειονότητα ήταν πάνω από σαράντα και βάλε…) καθώς και την απουσία της προέδρου του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, της κυρίας Γιώτας Αντωνοπούλου. 

Η κυρία Αντωνοπούλου (πρώην υποψήφια της Πολιτικής Άνοιξης) ενημέρωσε ότι είχε κάποια υποχρέωση με πανεπιστήμιο που συνεργάζεται (priorities που έλεγε και η Τρόικα…) κι έτσι δεν απάντησε σχετικά με τη στάση του ταμείου που διευθύνει.

Κατά τα λοιπά, ο ΕΔΟΕΑΠ μάλλον θα επιβιώσει και φέτος με διευκόλυνση του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ ύστερα από κυβερνητική παρέμβαση (Στρατούλης), αφού σε πρώτη φάση το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ δεν ήθελε να τον διευκολύνει.

Συγκεκριμένα, το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ που διαθέτει αποθεματικό 700 εκατομμύρια ευρώ (άραγε πόσα εκατομμύρια έχασε από το «PSI-κούρεμα»;), θα διαθέσει προκαταβολή δέκα εκατομμυρίων στον ΕΔΟΕΑΠ και στη συνέχεια θα τα εισπράξει από το αγγελιόσημο που αναλογεί στον ΕΔΟΕΑΠ.

Όσον αφορά στο μέλλον, η επέκταση του αγγελιόσημου στα ιντερνετικά μέσα ενημέρωσης κρίθηκε αναγκαία για την επιβίωση του ΕΔΟΕΑΠ, αλλά θα χρειαστεί σωστή προετοιμασία για να περάσει σχετικός νόμος και να μπορέσει να εφαρμοστεί.

Επίσης, αναφέρθηκε ότι πρέπει να εξαλειφθούν στρεβλώσεις (όπως η μη είσπραξη πόρων από τις κυριακάτικες εφημερίδες στις οποίες εργάζονται μέλη του ΕΔΟΕΑΠ), αλλά και να βελτιωθεί περισσότερο η ήδη βελτιωμένη διαχείριση και οι συμβάσεις με νοσοκομεία γιατρούς και ιατρικά κέντρα.

Σε γενικές γραμμές οι παρεμβάσεις και οι προτάσεις για τη σωτηρία του ταμείου κινήθηκαν σε δύο τάσεις: α) η μία που συνασπίζει τις καθεστωτικές δυνάμεις (Καρούτζο, Σπανοπούλου κ.λπ.) διακατέχεται από ένα είδος «φοβικού συνδρόμου» και ρίχνει το βάρος στη λιτότητα και στις περικοπές και β) η άλλη (Χριστοδουλίδου, Αγγέλης) οι «ανατροπείς», πιστεύουν ότι το πρόβλημα του ΕΔΟΕΑΠ είναι η εξεύρεση λύσεων για την κατοχύρωση και διεκδίκηση των εσόδων και όχι οι περικοπές.

Ίσως, ενδιάμεσα στις δύο αυτές τάσεις να υπάρχει χώρος και για μία τρίτη συνδυαστική η οποία όμως δεν μπορεί νομοτελειακά να μην «γέρνει» το κύριο βάρος της προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση: δηλαδή, να έχει βάση τις περικοπές και τη λιτότητα ή την διεκδίκηση περισσότερων εσόδων και την αντιμετώπιση των καταχρήσεων (ασύμφορες συμβάσεις με νοσοκομεία, εσωτερικές κλίκες που λυμαίνονται το ταμείο κ.λπ.).

Πάντως, οι καιροί είναι δύσκολοι και τα προβλήματα του ΕΔΟΕΑΠ απαιτούν νέες ιδέες και αποτελεσματικές πρωτοβουλίες που μόνο οι Γενικές Συνελεύσεις μπορούν να προωθήσουν σπάζοντας πολυετείς αγκυλώσεις και παθογένειες.

Είναι σίγουρο ότι, όσο δύσκολα κι αν είναι τα προβλήματα, η ιστορία πάντα θα προσφέρει τις δυνατότητες για τη λύση τους…   

     

Η μάχη που έδωσε η νέα ελληνική κυβέρνηση και όσες ακόμη θα δώσει με τους δανειστές και τις απαιτήσεις τους είναι για το δικαίωμα να κυβερνήσει.

Η ελληνική κυβέρνηση, είναι μια νέα κυβέρνηση με νωπή τη λαϊκή εντολή. Μια εντολή για «αλλαγή» η οποία δεν αρέσει ούτε συμφέρει καθόλου τους δανειστές- κυρίαρχους των περιβόητων αγορών.

Έχει δικαίωμα να κυβερνήσει η νέα ελληνική κυβέρνηση που ψήφισε ο ελληνικός λαός;

Οι δανειστές θα ήθελαν να έχει μόνο εφόσον υπηρετεί τις εντολές τους κατά γράμμα.

Δηλαδή, μόνο εφόσον συνέχιζε να ασκεί την πολιτική που ασκούσε η προηγούμενη κυβέρνηση, η πολιτική της οποίας όμως  ακυρώθηκε από τις εκλογές.

Αυτό το δύσκολο πρόβλημα έπρεπε να απαντηθεί στο τελευταίο Eurogoup.

Πώς δηλαδή η ελληνική κυβέρνηση θα έχει δικαίωμα να κυβερνήσει, αλλά ταυτόχρονα να εξυπηρετεί και τις υποχρεώσεις του ελληνικού κράτους απέναντι στους δανειστές, χωρίς όμως να εξοντωθεί ο ελληνικός λαός!

Ο τελευταίος όρος είναι βασικός για τη νέα ελληνική κυβέρνηση που την ξεχωρίζει από την προηγούμενη , γι’ αυτό δεν ξεχνούσε ποτέ να τον θυμίζει στους δανειστές οι οποίοι από την πλευρά τους, δεν είχαν δείξει  ότι νοιάζονται για την ανθρωπιστική κρίση στη χώρα μας επί κυβερνήσεως ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Οι δανειστές προσπάθησαν να ακυρώσουν το αποτέλεσμα των εκλογών στην Ελλάδα, ενώ  η νέα ελληνική κυβέρνηση υπερασπίστηκε με δυναμισμό το δικαίωμά της να κυβερνήσει, σύμφωνα με την εντολή του ελληνικού λαού.

Η μάχη αυτή είναι πολύ σημαντική από μόνη της, ανεξάρτητα με το τι ακριβώς κέρδισε ή έχασε η ελληνική κυβέρνηση με τη συμφωνία (αυτό θα εκτιμηθεί στο διάβα του χρόνου).

Το πως θα εξελιχθεί η νέα ισορροπία με τους δανειστές θα το δείξει ο χρόνος και οι μελλοντικοί αγώνες του λαού και της νέας ελληνικής κυβέρνησης.   

 
 

Το διάγγελμα του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα

«Η Ελλάδα χθες πέτυχε μια σημαντική διαπραγματευτική επιτυχία στην Ευρώπη.

Σε μια σκληρή και δύσκολη, ίσως για πρώτη φορά, αληθινή διαπραγμάτευση,

θέσαμε στόχους, ήμασταν συγκροτημένοι, δείξαμε αποφασιστικότητα αλλά και ευελιξία, πετύχαμε στο τέλος τον βασικό μας σκοπό.

Θέλω από τη καρδιά μου να ευχαριστήσω όλες και όλους εσας, τη συντριπτική πλειοψηφία των ελληνίδων και των ελλήνων, που στάθηκαν στο πλευρό της Ελληνικής κυβέρνησης.

Αυτή ήταν η καθοριστικότερη συμβολή, το πιο ισχυρό διαπραγματευτικό μας όπλο.

Με αυτή τη καθοριστική υποστήριξη, χθες κερδίσαμε μια μάχη, όχι όμως και το πόλεμο.

Οι δυσκολίες, οι πραγματικές δυσκολίες, όχι μόνον αυτές που αφορούν τη διαπραγμάτευση και τη σχέση με τους εταίρους, είναι μπροστά μας.

Πριν  περίπου είκοσι μέρες, παραλάβαμε μια χώρα στο χείλος του γκρεμού, με άδεια ταμεία και με έλλειμμα ρευστότητας.

Και ταυτόχρονα παγιδευμένη σε ένα εσκεμμένα ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα, γιατί κάποιοι σχεδίαζαν το σενάριο της αντιμνημονιακής παρένθεσης, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις αυτών των σχεδιασμών στην ήδη ταλαιπωρημένη οικονομία και στη λεηλατημένη από τα μνημόνια, πατρίδα.

Χθες ακυρώσαμε τα σχέδιά τους.

Αποτρέψαμε το σχέδιο των τυφλών, συντηρητικών δυνάμεων, μέσα και έξω από τη χώρα, να προκαλέσουν ασφυξία στην Ελλάδα στις 28 Φεβρουαρίου.

Κρατήσαμε την Ελλάδα αξιοπρεπή και όρθια.

Και αποδείξαμε ότι η Ευρώπη αποτελεί πεδίο διαπραγμάτευσης και αμοιβαία βιώσιμων συμβιβασμών και όχι πεδίο εξόντωσης, υποταγής και τυφλής τιμωρίας.

Και υπό αυτή την έννοια, ίσως η χθεσινή ημέρα να είναι πιο σημαντική για την Ευρώπη από ότι είναι για την ίδια την Ελλάδα.

Το χθεσινό κοινό ανακοινωθέν του Eurogroup αποτελεί μια κατ’ αρχήν συμφωνία-πλαίσιο, η οποία γεφυρώνει το χρόνο ανάμεσα στο Μνημόνιο και στο δικό μας σχέδιο για την ανάπτυξη.

Είναι μια συμφωνία που ακυρώνει στην πράξη τις δεσμεύσεις της προηγούμενης κυβέρνησης για περικοπές σε μισθούς και συντάξεις,

για απολύσεις εργαζομένων στο δημόσιο,

για αυξήσεις στο ΦΠΑ στα τρόφιμα, στα φάρμακα και στις τουριστικές υποδομές.

Ακυρώνει στην πράξη τη λιτότητα και τους μηχανισμούς που την επιβάλλουν, όπως είναι τα εξωπραγματικά και υφεσιακά πρωτογενή πλεονάσματα. 

Δημιουργεί το θεσμικό πλαίσιο για την εφαρμογή των αναγκαίων, προοδευτικών μεταρρυθμίσεων και αφορούν την πάταξη της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής, τη μεταρρύθμιση του κράτους, αλλά και την ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης, που αποτελεί πρώτιστο καθήκον.

Ελληνίδες, Έλληνες

Μέσα σε λίγες μόνο μέρες πετύχαμε πολλά.

Έχουμε όμως ακόμα μακρύ και δύσκολο δρόμο μπροστά μας

Ο ελληνικός λαός το γνωρίζει.

Έχει, άλλωστε, μια κυβέρνηση που θα του λέει πάντα την αλήθεια.

Γιατί η μόνη μας δύναμη είναι η δική του στήριξη και εμπιστοσύνη.

Χθες λοιπόν κάναμε ένα αποφασιστικό βήμα, αφήνοντας πίσω μας τη λιτότητα, τα Μνημόνια και τη Τρόικα.

Ένα αποφασιστικό βήμα για αλλαγή πορείας εντός της ευρωζώνης.

Η διαπραγμάτευση, όμως, δε τελείωσε χθες.

Η διαπραγμάτευση τώρα μπαίνει σε ένα νέο, πιο ουσιαστικό στάδιο μέχρι την οριστική συμφωνία μετάβασης από τη πολιτική των μνημονίων της καταστροφής στη πολιτική της ανάπτυξης, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

Σε αυτή τη διαρκή και δύσκολη μάχη.

Σε αυτή την ουσιαστική διαπραγμάτευση με ορίζοντα τον ερχόμενο Ιούνη, η ελληνική κυβέρνηση θα πορευτεί με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα.

Με γνώμονα πάντα την αποκατάσταση της εθνικής και λαϊκής μας κυριαρχίας.

Και με μοναδικό σύμμαχο, συμπαραστάτη αλλά και αυστηρό κριτή τον ελληνικό λαό.

Σύμμαχο αλλά και ενεργό συμμέτοχο στην μεγάλη προσπάθεια για τη πολιτική αλλαγή και τη κοινωνική σωτηρία.

Ο κοινός μας αγώνας συνεχίζεται».

 

Η νέα ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διαχειρίζεται σήμερα ένα πάγιο αίτημα του ελληνικού λαού το οποίο υποβόσκει ανεκπλήρωτο από την μετεμφυλιακή περίοδο και ξαναεμφανίζεται εμφατικά στις μέρες μας, αφού δεν κατέστη δυνατή η ολοκληρωτική λύση του: πρόκειται για την ουσιαστική κοινωνική και εθνική συμφιλίωση πάνω σε μια στέρεη βάση εκσυγχρονισμού με ρήτρα ανάπτυξης για την ελληνική κοινωνία.  

Τη δεκαετία του '50, έγινε η πρώτη προσπάθεια "αλλαγής" με τον στρατηγό, Νικόλαο Πλαστήρα, μέσα σε πολύ δύσκολες αιματηρές συνθήκες που σταμάτησαν βίαια την δημοκρατική προοδευτική εξέλιξη για περίπου 30 χρόνια (1952-1981). 

Το 1981 ήταν η δεύτερη φορά, με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και σήμερα η είναι τρίτη ευκαιρία που η πλειονότητα του ελληνικού λαού δίνει ένθερμη εντολή σε έναν πολιτικό ηγέτη, τον Αλέξη Τσίπρα, να τραβήξει το κάρο από τη λάσπη και να οργανώσει τη χώρα με βάση τα αναπτυγμένα ευρωπαϊκά δημοκρατικά πρότυπα (πάταξη της διαφθοράς, δίκαιο φορολογικό σύστημα, ακομμάτιστη δημόσια διοίκηση, κοινωνική δικαιοσύνη, προστασία του θεμιτού παραγωγικού ανταγωνισμού, ίσες ευκαιρίες στις δυνάμεις της εργασίας,  ελκυστικό και κοινωνικά επωφελές θεσμικό πλαίσιο επενδύσεων κ.λπ.).

Την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου επικράτησε ο λαϊκισμός και η συνέχιση του διπολικού διχασμού της κοινωνίας, παρά κάποιες προσπάθειες υπέρβασης, ο οποίος δημιούργησε και συγκάλυψε τα "νέα τζάκια" της διαφθοράς. 

Για πολλά χρόνια η ευκαιρία εκσυγχρονισμού της χώρας χάθηκε λόγω του πολιτικού κόστους και της αδυναμίας των πολιτικών ηγετών να σηκώσουν το βάρος της ιστορίας.  

Με τη δήλωση "αυτή είναι η Ελλάδα" έκλεισε και ο εκσυγχρονιστής, Κώστας Σημίτης, την προσπάθειά του να τιθασεύσει τα άγρια θηρία του λαϊκιστικού ΠΑΣΟΚ, τα οποία δεν εννοούσαν να τελειώσουν το πάρτι της αρπαχτής που είχαν στήσει με ιδεολογικό περίβλημα δήθεν τον πόλεμο στη Δεξιά.

Σήμερα η νέα κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, δεν έχει περιθώρια ούτε για ψέμματα ούτε για αναβολές.

Τα ψέμματα τελείωσαν, διαθέσιμο χρήμα για "τρελά πάρτι" δεν υπάρχει, ενώ οι κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης είναι διεθνοποιημένες και παρακολουθούνται καθημερινά από το άγρυπνο μάτι των ευρωπαϊκών και όχι μόνο θεσμών.

Έστω και με το δικό της υπερβολικά αρνητικό τρόπο, η Ελλάδα απέκτησε "κύρος" και ασχολούνται μαζί της, επειδή χρωστάει πολλά ή αλλιώς επειδή κατάφερε να την δανείσουν πολύ χρήμα που δεν διανοούνται να χάσουν οι δανειστές της. 

Η νέα κυβέρνηση, με το λαό δίπλα της, κρατάει στα χέρια της το δυνατό χαρτί της τελευταίας μεγάλης ευκαιρίας να τελειώσει με την ασυδοσία της ολιγαρχίας και την "κλεπτοκρατία" και δεν πρέπει με τίποτα να το κάψει...

Πρέπει να ολοκληρώσει "το βάθεμα και το πλάτεμα της Δημοκρατίας" το στόχο του Ανδρέα Παπανδρέου που άφησαν στη μέση ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ και οι διάδοχοί του.

Άλλη τέτοια ευκαιρία για τις προοδευτικές δυνάμεις δεν θα υπάρξει, οι συνθήκες είναι πλέον ώριμες,... 

 

ΥΓ) Σίγουρα ο "εκσυγχρονισμός", η "επανίδρυση του κράτους" ή όπως αλλιώς ονομάσει κάποιος την προσαρμογή του κράτους και της κοινωνίας στη δημοκρατική ανάπτυξη δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ο "δράκος" παραμονεύει για να ακυρώσει τις προσπάθειες, αλλά δεν είναι ανίκητος. Ιδιαίτερα όταν ο λαός είναι ενωμένος και αποφασισμένος. Οι εξελίξεις μετά το ναυάγιο του Eurogroup, θα είναι ίσως αποκαλυπτικές για το μέλλον της χώρας, αλλά και της δύναμης του ελληνικού λαού και της νέας του κυβέρνησης. 

 

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι πραγματιστής και έχει το ταλέντο της πολιτικής. Το είπαν ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, αλλά και ο υπερόπτης κριτής των πάντων, Θεόδωρος Πάγκαλος από τη συχνότητα του ΒΗΜΑ FM.

Αυτές οι δύο ιδιότητες είναι πιθανόν να τον οδήγησαν στην επιλογή του Προκόπη Παυλόπουλου.

Ο στόχος είναι η μέγιστη δυνατή εθνική συναίνεση που χρειάζεται σήμερα η κοινωνία και ο κατευνασμός των συντηρητικών πολιτών, λόγω της δύσκολης συγκυρίας στις σχέσεις με την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Προκόπης Παυλόπουλος δεν είναι μια αψεγάδιαστη εικόνα πολιτικού (επικρίνεται σφοδρά για εκατοντάδες χιλιάδες πελατειακούς διορισμούς, για μειωμένα αντανακλαστικά απέναντι σε κοινωνικές αναταράξεις (δολοφονία Γρηγορόπουλου) και επεισοδιακές εκπομπές (Κασιδιάρης-Δούρου) , ενώ δεν μπορεί να μην υπολογίσει κάποιος στα μείον του και τον καλπονοθευτικό νόμο με τις 50 έδρες μπόνους στο πρώτο κόμμα ανεξαρτήτως του ποσοστού του.

Όμως, αν και συμπατριώτης του Σαμαρά, ανήκει στο Καραμανλικό μπλοκ, μέσω του οποίου ο Αλέξης Τσίπρας διεμβολίζει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και "στριμώχνει" ακόμη περισσότερο τον ηττημένο στις εκλογές και αμφισβητούμενο σήμερα αρχηγό της.

Αντίθετα, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, πέρα απ' όλα τ' άλλα (φημολογούμενη αντίδραση Γιούνκερ, αντίδραση Λαφαζάνη κ.λπ.), ταυτίστηκε με τον Αντώνη Σαμαρά αφού ήταν αυτός που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αναρρίχησή του στην αρχηγία της ΝΔ καθώς τάχθηκε στο πλευρό του στην αναμέτρησή του με την Ντόρα Μπακογιάννη. Ο Αντώνης Σαμαράς, εξάλλου, τον έστειλε επίτροπο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η επιλογή Παυλόπουλου είναι στην ουσία μια ανώδυνη ηρεμιστική "συναλλαγή" με τον παλαιοκομματισμό και τον συντηρητισμό, αφού ο πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μπορεί να περιορίσει τις δυνατότητες της κυβέρνησης. Πρόκειται για προϊόν συμβιβασμού λόγω της ιστορικής συγκυρίας.

Η απόρριψη αριστερού υποψήφιου έγινε ως μήνυμα σε αντιπάλους και Ευρωπαίους, ότι στον ΣΥΡΙΖΑ δεν επικρατεί η εκδίκηση των "φανατικών της επανάστασης", αλλά και επειδή η Αριστερά υπήρξε πάντοτε γενναιόδωρη... 

Κατά τα λοιπά ο Πι-Πι είναι έμπειρος για το ρόλο, αφού γνωρίζει καλά το Σύνταγμα και τους νόμους και έχει θητεύσει στο παρελθόν πλάι σε προέδρους της Δημοκρατίας με πρώτο τον καλαματιανό συμπατριώτη του Μιχαήλ Στασινόπουλο. Να μην ξεχάσουμε, επίσης, ότι με άρθρο του τάχθηκε με νομικά επιχειρήματα υπέρ της διεκδίκησης των "γερμανικών αποζημιώσεων". Περισσότερα στο προσωπικό του site: http://www.prokopispavlopoulos.gr/

Σιδεροκέφαλος!

 ΥΓ) Στις 7.30μμ θα διεξαχθεί η ψηφοφορία για την εκλογή του ΠτΔ στη Βουλή όπου αναμένεται η σίγουρη εκλογή του Προκόπη Παυλόπουλου αφού έχει την υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ και των ΑΝΕΛ που συγκεντρώνουν μαζί πολύ περισσότερες από τις 180 ψήφους που απαιτούνται. Το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ θα υποστηρίξουν τον συνταγματολόγο Ν. Αλιβιζάτο, το ΚΚΕ θα απαγγείλει το γνωστό ΠΑΡΩΝ, ενώ την αντίθεσή της έχει δηλώσει η Χρυσή Αυγή.

ΥΓ2) Μετά τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας ο Προκόπης Παυλόπουλος εξελέγη 7ος πρόεδρος της Δημοκρατίας με 233 ψήφους. Ο άλλος υποψήφιος, ο Νίκος Αλιβιζάτος συγκέντρωσε 30 ψήφους, ενώ 32 (ΚΚΕ, Χρυσή Αυγή) δήλωσαν ΠΑΡΩΝ.

Ψήφισαν 295 βουλευτές, ενώ υπήρξαν πέντε απουσίες μεταξύ των οποίων δύο «ηχηρές» και με πολιτικό περιεχόμενο. Πρόκειται για τον Κυριάκο Μητσοτάκη από την ΝΔ που διαφωνούσε με την υποψηφιότητα Παυλόπουλου και την επιλογή του κόμματός του να την στηρίξει αλλά και για την  Ιωάννα Γαϊτάνη του ΣΥΡΙΖΑ που ανήκει στη συνιστώσα ΔΕΑ (Διεθνιστική Εργατική Αριστερά) .

Λόγω προσωπικού -και όχι πολιτικού- κωλύματος απουσίαζαν οι Αλέκος Κοντός και Σάββας Αναστασιάδης από την ΝΔ και ο Γιάννης Μιχελογιαννάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η ορκωμοσία του νέου Προέδρου θα γίνει στις 12 Μαρτίου, όταν και λήγει η θητεία του Κάρολου Παπούλια.