Ο P. A. Porter σε συνέντευξη Τύπου.


Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΚΘΕΣΗ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΜΙΑΣ - ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ - ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ ΞΕΝΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ !

ΚΙ ΟΜΩΣ ΣΥΝΤΑΧΘΗΚΕ ΤΟ 1947 !
Αρχές του 1947 η αγγλική κυβέρνηση έχει ανακοινώσει στις ΗΠΑ πως αδυνατούσε πλέον να συνεχίσει τον ρόλο που είχε αναλάβει, δηλαδή τον ρόλο της ενίσχυσης της ελληνικής κυβέρνησης στον αγώνα της κατά της κομμουνιστικής επικράτησης στην Ελλάδα. Ο Αμερικανός πρόεδρος Τρούμαν προκειμένου να έχει ιδία άποψη για την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα στέλνει το πρώτο τρίμηνο του 1947 τον Paul A. Porter ως επικεφαλής αμερικανικής αποστολής.
Στις 14 Φεβρουαρίου 1947 , μετά από έναν περίπου μήνα παραμονής στην Ελλάδα ο Paul A. Porter στέλνει επιστολή προς τον υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ W.L. Clayton με τις πρώτες εντυπώσεις του, γράφοντας μεταξύ των άλλων:
"Εδώ δεν υπάρχει κράτος σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Αντ' αυτού
υπάρχει μία χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα».

«Σε ολόκληρη τη χώρα, από τη μία άκρη στην άλλη, κυριαρχεί μία γκρίζα ανυπεράσπιστη, βαθιά έλλειψη πίστης για το μέλλον - μία έλλειψη πίστης που οδηγεί σε πλήρη απραξία στο παρόν. Οι άνθρωποι έχουν παραλύσει από την αβεβαιότητα και τον φόβο, οι επιχειρηματίες δεν επενδύουν, οι καταστηματάρχες δεν αποθηκεύουν προμήθειες
».

Και συνεχίζει: «Η δημόσια διοίκηση είναι υπερβολικά εκτεταμένη. Οι μισθοί προσαυξάνονται βάσει ενός εντελώς συγκεχυμένου συστήματος επιδομάτων, χάρη στα οποία μερικοί δημόσιοι υπάλληλοι κερδίζουν μέχρι και τέσσερις φορές περισσότερο από τον βασικό μισθό τους».

Για το ίδιο θέμα αναφέρει: «Ποτέ άλλοτε δεν έχω δει διοικητική δομή που να είναι τόσο απαράδεκτη. Απλούστατα, δεν είναι δυνατόν να βασιστεί κάνεις ότι η δημόσια διοίκηση θα φέρει εις πέρας ακόμη και τις πιο απλές λειτουργίες μίας κυβέρνησης - την είσπραξη των φόρων, την εφαρμογή οικονομικών κανόνων, την επισκευή δρόμων.

Συνεπώς η δραστική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης αποτελεί συνθήκη εκ των ουκ άνευ για την επίτευξη οποιουδήποτε άλλου αποτελέσματος στην Ελλάδα».

Για την εκτελεστική εξουσία : «Η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει άλλη πολιτική εκτός από το να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία απαριθμώντας θορυβωδώς τις θυσίες της Ελλάδος... [.......]στόχος της είναι να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομιών μίας μικρής κλίκας που αποτελεί την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα».

Για τα οικονομικά συμφέροντα: «Τα ναυτιλιακά συμφέροντα βρίσκονται σε ιδιαιτέρα σκανδαλώδη θέση. Σήμερα η ελληνική εμπορική ναυτιλία βρίσκεται σε άνθηση και οι εφοπλιστές καρπώνονται τα κέρδη. Όμως η χρεοκοπημένη ελληνική κυβέρνηση δεν απολαμβάνει κανένα όφελος από όλο αυτό τον πλούτο. Οι αποδοχές των ναυτικών εξακολουθούν να εισρέουν στη χώρα, αλλά τα κέρδη των πλοιοκτητών παραμένουν, στην πλειονότητά τους, στο εξωτερικό».

Για την ντόπια νομενκλατούρα: «Η ομάδα πίεσης της καλής κοινωνίας - οι κομψοί κοσμοπολίτες που έχουν την έδρα τους στις Κάννες, στο Σαιν Μόριτς και στην αθηναϊκή πλατεία Κολωνακίου - θα ενεργοποιηθεί. Πολλοί από αυτούς είναι γοητευτικοί άνθρωποι που μιλούν εξαιρετικά αγγλικά και αδημονούν ειλικρινά να παρέχουν κάθε δυνατή βοήθεια στην αμερικανική αποστολή. Εντούτοις θα αποπειραθούν να προσεταιριστούν την αποστολή και να τη μετατρέψουν σε ένα εργαλείο διασφάλισης των προνομιών τους».

Για την αίτηση βοηθείας: «Αίσθησή μου είναι ότι το ελληνικό κράτος έχοντας υποβάλει αίτηση βοήθειας και εποπτείας, έχει θέσει, στο μέτρο αυτό, όρια στην ίδια του την εθνική κυριαρχία».

 

 

ΥΓ) Για να μην ξεχνιόμαστε:Δεν είμαστε και χθεσινοί!

Ανάμεσα μας κυκλοφορούν ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ χιλιάδες πρόθυμοι κάθε ειδικότητας οι οποίοι θα ενισχύσουν με το αζημίωτο όσους μας πίνουν το αίμα.

Χωρίς αυτούς τους πρόθυμους οι ξένοι κυρίαρχοι δεν θα μπορούσαν να κάνουν πολλά πράγματα, γιατί δεν θα είχαν τα απαραίτητα εγχώρια στηρίγματά τους.

Αυτοί οι "πρόθυμοι" ντύνονται συχνά ως οι μεγαλύτεροι πατριώτες για να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κόσμου. Πολλοί από αυτούς βρίσκονται ανάμεσα στους ήδη γνωστούς που άσκησαν εξουσία τα προηγούμενα χρόνια και οδήγησαν τη χώρα στην πτώχευση, αλλά με αμέτρητο θρασος παριστάνουν τους φίλους του λαού:

" Ήρθαν
ντυμένοι φίλοι
αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
το παμπάλαιο χώμα πατώντας
και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.

Έφεραν το Σοφό, τον Οικιστή, και το Γεωμέτρη,
βίβλους γραμμάτων και αριθμών,
την πάσα υποταγή και δύναμη,
το παμπάλαιο φως εξουσιάζοντας.
Και το φως δεν έδεσε ποτέ με τη σκέπη τους".

Απόσπασμα από το "Άξιον Εστί" του Οδυσσέα Ελύτη, για να μην ξεχνιόμαστε...

 

Σαν έτοιμος από καιρό ο Ανδρέας Λοβέρδος ανακοίνωσε την ίδρυση της Ριζοσπαστικής Κίνησης Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας (ΡΙΚΣΣΥ) με την ελπίδα να αποτελέσει τον προθάλαμο ενός νέου κόμματος που θα απευθύνεται και θα το ακούει το 100% του ελληνικού λαού και όχι στο 5% "που ακούει το ΠΑΣΟΚ".

Στη συνέχεια κάλεσε όποιον συμφωνεί με τις απόψεις και τους σκοπούς της κίνησης, να υπογράψει την διακήρυξη στο διαδυκτιακό τόπο www.rikssy.gr».

Η συνέπεια της πρωτοβουλίας αυτής ήταν η διαγραφή του από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ από τον πρόεδρο τυο Κινήματος Ευάγγελο Βενιζέλο ο οποίος δήλωσε:

"Την ώρα που το ΠΑΣΟΚ οργανώνει, με κόπο και δυσκολίες, ένα νέο "εμείς", κάποιος διάλεξε το "εγώ". Κρίμα. Το ΠΑΣΟΚ προχωρά με αυτούς που θέλουν και μπορούν. Και είναι ανοικτό στο διάλογο  και τη συμπόρευση με όλους εκείνους που πιστεύουν στις αξίες των Ευρωπαίων δημοκρατών και σοσιαλιστών".

Ο Ανδρέας Λοβέρδος γεννήθηκε το 1956 στην Πάτρα, έχει εκλεγεί βουλευτής με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ έξι φορές από τον Απρίλιο του 2000 και ανέλαβε για πρώτη φορά υπουργικό αξίωμα το Γενάρη του 2002 ως υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Σημίτη. Στη συνέχεια χρημάτισε υπουργός Εργασίας και υπουργός Υγείας στις κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου.

Είναι οπαδός του Ολυμπιακού, λάτρης των σπορ και παίζει μπουζούκι (κάποτε έβγαζε και μεροκάματο όπως εκμυστηρεύτηκε στην εκπομπή του Πέτρου Κωστόπουλου).

Είναι άγνωστο γιατί επέλεξε αυτό τον καιρό να αποχωρήσει από το προβληματικό μαντρί του ΠΑΣΟΚ και που ακριβώς ελπίζει για να υπάρξει στο πολιτικό στερέωμα ως μία άλλη πρόταση.

Ίσως η δημοφιλία του και οι πρωτιές του στις εκλογές (κάποτε με πάνω σπό 100 χιλιάδες ψήφους) αλλά και η συνεχής δημοσκοπική πτώση του άλλοτε κραταιού Κινήματος, τον ώθησαν να πάρει τη μεγάλη απόφαση και να δοκιμάσει την τύχη του σε αρχηγικό ρόλο.

Όμως, μέχρι στιγμής στις εμφανίσεις του στα Μέσα Ενημέρωσης δεν πείθει.

Το σόλο του και το πολιτικό του ταξίμι ακούγεται μονότονο και κουραστικό.

Μοιάζει σαν ήχος που πασχίζει να ξεχωρίσει, αλλά εκφυλίζεται σε μια αναφορά αυτο-υπερτιμημένων προσωπικών παρεμβάσεων (εγώ τα είχα πει, τα είχα προβέψει κ.λπ.)  που προβάλονται ως σημαντικές λύσεις στα εξοντωτικά για το λαό προβλήματα της κρίσης, χωρίς να ενθουσιάζουν.

Ο καιρός θα δείξει αν το παιδί από την Πάτρα είχε πράγματι κάτι διαφορετικό να πει ή αν, ο και συνταγματολόγος, Ανδρέας Λοβέρδος, ήταν άλλη μία ανούσια πολιτική απόπειρα σε λάθος τόπο και χρόνο.

Μέχρι τότε θα περιμένουμε να ακούσουμε τουλάχιστον κάτι που να εμπνέει και όχι μια ρετρουσαρισμένη γνωστή ξύλινη γλώσσα που θα αυτοϊκανοποιείται μέσα στο κάδρο ενός ανεπίκαιρου πολιτικού ναρκισσισμού.


ΥΓ) Μετά τη διαγραφή του ξεκαθάρισε αμέσως ότι στηρίζει την μνημονιακή κυβέρνηση και σε καμμία περίπτωση δεν σκοπεύει να γίνει αιτία κυβερνητικής κρίσης, αφού το πρώτο του μέλημα είναι η σωτηρία της πατρίδας και η έξοδος από την κρίση.

Γνωρίζοντας καλά ότι στην Ελλάδα "είσαι ό,τι δηλώσεις" ο βαρβάτος συγγραφέας και όψιμος αξιωματικός βουλευτής της Αντιπολίτευσης έβγαλε το μυτερό ξίφος του ανδρικού ναρκισσισμού του για να αποκρούσει τις κατηγορίες των Χρυσαυγιτών που αμφισβήτησαν τις σεξουαλικές του προτιμήσεις.

"Εχω πηδήξει τη μισή Αθήνα" και οι Χρυσαυγίτες με λένε "αδελφή", είπε ο συγγραφέας-βουλευτής-επιβήτορας.

Ένας άλλος αναγνωρίσιμος αρσενικός -δικηγόρος στο επάγγελμα-, "διάσημος" μέχρι πρότινος των καναλιών, όταν κάποιος του έθιξε τον ανδρισμό του είπε: "να ρωτήσεις τη γυναίκα σου πόσο άνδρας είμαι".

Έτσι είναι: "Είμαι άνδρας και το κέφι μου θα κάνω και θα πω και μια κουβέντα παραπάνω", όπως λέει και το άσμα.

Δεν καταλαβαίνω γιατί τον πήραν στο κυνηγητό τον Τατσόπουλο; Μια κουβέντα παραπάνω είπε ο άνθρωπος. Τρόπος του λέγειν ρε αγράμματοι! Σας πείραξε που είπε "μισή Αθήνα"; Μήπως είναι ρατσιστής και προσβάλλει την άλλη μισή; Αν η άλλη "μισή" θέλει, θα την πηδήξει κι αυτή, σε μιαν άλλη συνέντευξη!

Μίλησε και ο Πάγκαλος και ζήτησε τη διαγραφή του Τατσόπουλου από τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν συνάδει λέει το στιλ του με την Αριστερά και τις αξίες της! Ο συνταξιούχος πλέον Πάγκαλος υπερασπιστής της τιμής των γυναικών και των ομοφυλόφυλων! Στην εποχή της κρίσης πολλά αστεία ακούγονται!

Μήπως θέλει πράγματι να πιάσει δουλειά στο Πειθαρχικό του ΣΥΡΙΖΑ ο γίγας Θεόδωρος, όπως τον ειρωνεύτηκε ο Παπαδημούλης;  Θάχε μεγάλη πλάκα...

Ξεσπάθωσαν εναντίον του Τατσόπουλου πάρα πολλοί αρθρογράφοι, ο καθένας με το ήθος του και με τα όπλα του.

Είναι γεγονός ότι στην Ελλάδα πρέπει να έχεις είδικό τρόπο για να ξεχωρίσεις. Δεν πρέπει να τολμάς σε καμία περίπτωση με το πουλί σηκωμένο! Είναι, πράγματι, πολύ κιτς πολύ ντεμοντέ και δεν το ανέχεται η πιάτσα και οι διαμορφωτές της Κοινής Γνώμης.

Προσβάλει τη σοβαροφάνεια, προκαλεί την προοδευτικότητα, εξοργίζει τις γυναίκες (ιδιαίτερα τις απήδηχτες!) και σε εκθέτει σε ένα σωρό αγανακτισμένους που ψάχνουν να ξεσπάσουν σε ένα εξιλαστήριο θύμα.

Ο Τατσόπουλος, ίσως να ήθελε να το πάθει. Ίσως το βουλευτικό μαντρί να τον ισοπεδώνει και να βλέπει εφιάλτες, ότι με την εκλογή του έγινε άλλο ένα γουρουνάκι της Κίρκης πολιτικής.

Ίσως ήθελε να ξεχωρίσει και του βγήκε του αρσενικού η οργασμική βουλιμία, όπως κάθε τόσο βγαίνει, by default που λένε οι κομπιουτεράδες, η βουλιμία εξουσίας του Βενιζέλου.

Πάντως, ό,τι και να ισχύει, μπορεί στο κρεβάτι να ικανοποίησε μόνο τη "μισή Αθήνα", αλλά στην καθημερινότητά μας προκάλεσε, έναν οργασμό ανεκδότων κι ένα συναισθηματικό ξέσπασμα πολύ ψυχοθεραπευτικό για όλη την Ελλάδα τις δύσκολες μέρες που περνάμε.

Γι' αυτό, φτάνει πια, μην πυροβολείτε άλλο τον Τατσόπουλο...

 

Είτε μετρητοίς είτε με δόσεις, σημασία έχει να λειτουργήσει η αγορά και να ζεσταθούν οι συναλλαγές.

Οι συναλλαγές κάθε είδους, ακόμη και οι πιο χυδαίες εξ αυτών.

Για τη σημερινή πτωχευμένη Ελλάδα δεν υπάρχουν ηθικολογικές αναστολές.

Αρκεί να γυρίσει ο τροχός. Με κάθε τρόπο.

Η "δόση ανάσα" για την Ελλάδα αποφασίστηκε τελικά ύστερα από μαραθώνιες συσκέψεις και συμβιβασμό ΔΝΤ και Μέρκελ κι έτσι η ψωροκώσταινα πήρε παράταση ζωής με 43 περίπου δισ. που θα δοθούν τμηματικά (τα τριάντα κάτι σύντομα στις αρχές Δεκεμβρίου και τα υπόλοιπα σε τρία μέρη) και υπό τη στενή επιτήρηση των δανειστών για να μη γίνουν τίποτε λαμογιές.

Αυτή η επιτήρηση επικρίνεται σφοδρά από την αντιπολίτευση γιατί ξεφτιλίζεται η ελληνική κυβέρνηση που τελεί υπό επιτήρηση κ.λπ. Όμως, τι πιο φυσιολογικό οι δανειστές να θέλουν να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους;

Τι θέλουν δηλαδή κάποιοι υπερήφανοι συμπατριώτες μας; Να μας δίνουν δανεικά και αγύριστα;

Να τα χειρίζονται περιστασιακά κάποιοι κυβερνήτες που αύριο θα κάνουν τους ανήξερους και θα στρίψουν αλά γαλλικά χωρίς να έχουν εκπληρώσει το καθήκον τους;

Όχι παιδιά. Αυτά δεν γίνονται. Το αναξιόπιστο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας δεν μπορεί να δρα ανεξέλεγκτο με ξένα λεφτά.

Η δόση ανάσα που δίνει το έναυσμα για μια νέα αρχή στη χώρα χαρακτηρίστηκε ως τραυμαπλάστ από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαδημούλη. Διότι δεν δόθηκε οριστική λύση στη διαχείριση του ελληνικού χρέους αφού η κυρία Μέρκελ δεν δέχθηκε νέο "κούρεμα".

Ο χρόνος θα δείξει αν είναι κι έτσι, είναι όμως μια κάποια λύση, έστω και προσωρινή.

Και μέσα στο συνωστισμό των δηλώσεων και των ανακοινώσεων, ξεφύτρωσε και ο ριζοσπαστικός ηγέτης, Αλέκος Αλαβάνος, ο νοσταλγός της δραχμής και του ροκ εν ρολ.

Ο Αλέκος Αλαβάνος, ένας από τους μακροβιότερους ευρωβουλετές με είκοσι τρία χρόνια θητεία και παχυλές αμοιβές στο Στρασβούργο, μας καλεί να επιστρέψουμε αμέσως στη δραχμή γιατί αυτή είναι η σωτηρία μας.

Δεν γνωρίζουμε αν έχει και πόσους τραπεζικούς λογαριασμούς σε ευρώ διαθέτει σε ευρωπαϊκές τράπεζες ο κύριος Αλαβάνος, ούτε αν το όνομά του θα εμφανιστεί αύριο σε κάποια λίστα φοροφυγάδων Ελλήνων καταθετών. Μέχρι στιγμής δεν έχει προκύψει κάτι τέτοιο.

Είναι, πάντως, ένας ευκατάστατος πολιτικός από τζάκι ( ο πατέρας του ήταν βουλευτής της Ένωσης Κέντρου) και με την πολυετή θητεία του στο ευρωκοινοβούλιο θα μπορούσε να έχει καλές αποταμιεύσεις. Και βέβαια αν γυρίσουμε στη δραχμή δεν πρόκειται να είναι ένας από τους χαμένους ούτε ένας από αυτούς που θα υποφέρουν και θα εξαθλιωθούν.

Αντιθέτως, με βάση τα δεδομένα του, μάλλον θα αυξήσει την περιουσία του.

Γι' αυτό λίγη παραπάνω ευαισθησία απέναντι στα δεινά που βιώνουν εκατομμύρια Έλληνες δεν θα έβλαπτε την εικόνα του πρώην προέδρου του ΣΥΝ και παραγκωνισμένου μέντορα του Αλέξη Τσίπρα.

Εκτός αν ο παραγκωνισμός του και η μη αποδοχή των απόψεών του από το λαό (στις περιφερειακές εκλογές του 2010 ως επικεφαλής του "Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής - Ελεύθερη Αττική", συγκέντρωσε ποσοστό μόλις 2,16%) τού προκάλεσε τάσεις εκδίκησης και αποφάσισε να γίνει κερδοσκόπος και τιμωρός του.

 

ΥΓ) Μπορεί απλώς να θέλει να ταρακουνήσει τον δημοφιλή σήμερα πρόεδρο Αλέξη και μαζί με τον ομοϊδεάτη του Π. Λαφαζάνη να του θυμίσει ότι υπάρχει ακόμη και αξίζει την προσοχή του.

Ίσως πάλι, να θυμήθηκε το κομμουνιστικό παρελθόν του, αφού τις τρεις από τις πέντε φορές που εξελέγη ευρωβουλευτής τις οφείλει στο ΚΚΕ, και από τύψεις και υποχρέωση στον Περισσό να θέλει κάπως να ανταποδώσει προβάλοντας την έξοδο από την Ευρωζώνη και τον Ευρωμονόδρομο.

Ό,τι και να συμβαίνει ο Αλέκος Αλαβάνος έχει καταλήξει στο πολιτικό και ιδεολογικό αντάρτικο με άγνωστες μέχρι στιγμής προσδοκίες και στόχους.