Καταιγισμό σχολίων και αναλύσεων προκάλεσε η πρόσκληση του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν και η ιστορική επίσκεψή του στην Ελλάδα, καθώς είναι η δεύτερη επίσκεψη ανώτατου άρχοντα της γείτονος χώρας ύστερα από 65 χρόνια.

Η ελληνική κυβέρνηση επικρίθηκε από την αντιπολίτευση για έλλειψη "σωστής" προετοιμασίας για αχρείαστη πρόσκληση, για παροχή εγχώριου βήματος στον σουλτάνο μέσω του οποίου "πούλησε τον τσαμπουκά του" κ.λπ. κ.λπ.

Ο Τύπος επίσης, μοιράστηκε σε εφημερίδες που κατέφυγαν σε λαϊκιστικές κορώνες ("Διπλωματία εκ του προχείρου" ΤΑ ΝΕΑ, "Ιστορικό Φιάσκο" ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, "Εθνική Πολιτική σχεδιασμένη στην παράγκα του Καραγκιόζη" ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, "Η Τουρκία με σχέδιο Φάρος της Ανατολής καταπίνει την Ελλάδα" η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ, αλλά και σε διαφορετικές προσεγγίσεις που ενίοτε υπερέβησαν τα ιδεολογικά τείχη, όπως συνέβη με την ΕΣΤΙΑ (Βατερλώ με ...ραβασάκια  για τον αδιάβαστο σουλτάνο" ) και τη Δημοκρατία ( "Ντελίριο Ερντογάν με πληρωμένες απαντήσεις από Τσίπρα-Παυλόπουλο-Κυριάκο"), 

Με ψύχραιμους τόνους εκτίμησαν την επίσκεψη η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Το ΕΘΝΟΣ, η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ των ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, η ΑΥΓΗ, η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του ΤΥΠΟΥ, ενώ θριαμβευτικός ήταν ο τίτλος της  ΚΟΝΤΡΑ News ( "Ιστορικές μέρες ζει η χώρα με τον Αλέξη") και απαξιωτικός ο πρωτοσέλιδος ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ("Όλα "γκρίζες ζώνες" με "τυράκι" σχεδιασμούς για τα μονοπώλια").

Ανεξάρτητα από την ανάγνωση και την άποψη του καθένα πρέπει όλοι να έχουν κατά νου ότι η πραγματικότητα συνεχίζει τον δρόμο της και ότι όλοι αύριο θα μετρήσουν το ανάστημά τους απέναντι στον καθρέφτη της.

Οι Τούρκοι θα είναι απέναντί μας οι "δύσκολοι" γείτονες και η αντιμετώπισή τους δεν μπορεί να είναι παιχνίδι τακτικισμού και πολιτικού οπορτουνισμού για να κερδίζουμε πρόσκαιρα κομματικά ωφέλη.   

Την Συνθήκη της Λωζάνης την έχει αμφισβητήσει από πολύ παλιά η τουρκική διπλωματία. Τη δεκαετία του '60, περίπου δύο μήνες πριν από τα Ιουλιανά και την "αποστασία", είχαν πάλι εκφράσει θέσεις αμφισβήτησης (βλέπε το άρθρο μας  ΕΔΩ).

ELEFTHERIALOZANH.JPG - 2.05 MB

Η πολιτική των Τούρκων είναι η προσβλητική επιθετικότητα όταν νοιώθουν υπεροχή απέναντι σε πιο αδύναμους ή πληγωμένους αντιπάλους και όταν θέλουν να εξαγάγουν εσωτερικά προβλήματα. Επιλέγουν το δόγμα  "Η καλύτερη άμυνα είναι η  επίθεση" και γι' αυτό αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά με το σύστημα της αντεπίθεσης, το γνωστό με τον ποδοσφαιρικό όρο ΚΑΤΕΝΑΤΣΙΟ!

Μέχρι στιγμής η ελληνική κυβέρνηση έπαιξε πολύ καλά το Κατενάτσιο απέναντι στον επιτιθέμενο σουλτάνο, αφού η αντεπίθεσή της τον απορρύθμισε και τον απαξίωσε αναγκάζοντάς τον να παίρνει "σκονάκια" σε ζωντανή μετάδοση από τους επιτελείς του για να απαντήσει και να υποστηρίξει την επιπόλαια επιθετικότητά του!

Αυτός που βρέθηκε απροετοίμαστος ήταν στην ουσία ο Ερντογάν και όχι η ελληνική πλευρά η οποία τον ανάγκασε σε αναδίπλωση και οπισθοχώριση...

Όσον αφορά την πρόσκληση και αν ήταν αναγκαία ή αχρείαστη, πρέπει να πούμε ότι όσο παραμένουν εκκρεμότητες με τους γείτονες και αποφεύγεται το ξεκαθάρισμά τους τόσο θα ταλαιπωρούμαστε και θα διαιωνίζουμε τα προβλήματα που δυσχεραίνουν τις προσπάθειες ανάπτυξης της χώρας μας.

Σίγουρα υπάρχουν ρίσκα όταν προσπαθείς να κάνεις διάλογο με έναν δύστροπο και υστερόβουλο συνομιλητή. Όμως χωρίς ρίσκο και τόλμη  παραμένεις στάσιμος και κρύβεσαι πίσω από τα προβλήματα, δέσμιος των φοβικών συνδρόμων.

Σήμερα ο Ερτντογάν-  όσο σουλτάνος και να το "παίζει"-   έχει πολλά προβλήματα εσωτερικά και διεθνή και η ελληνική κυβέρνηση του δίνει,  επί της ουσίας, μια ευκαιρία ευρωπαϊκής προοπτικής και τον προκαλεί να την αποδεχθεί, εκθέτοντας παγκοσμίως τη συμπεριφορά του στα μάτια του δημοκρατικού κόσμου (Αποδοκιμάστηκαν οι δηλώσεις του για τη Συνθήκη της Λωζάνης από ΗΠΑ, Γερμανία και ΕΕ).

Αν συνεχίσει την "οθωμανική" πολιτική και αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη, σύντομα θα χαθεί και αυτός και το αναχρονιστικό καθεστώς του.  

ΥΓ) Η επίσκεψή του στην Κομοτινή και η οργανωμένη φιέστα που του είχαν ετοιμάσει ήταν αναμενόμενο ότι θα προκαλέσει δυσαρέσκεια σε όσους θέλουν να κρύβουν τα προβλήματα κάτω από το χαλί ή να τα "εξουδετερώνουν" με απαγορεύσεις που στην ουσία τα κρατάνε ως μια διαρκή εστία ανάφλεξης.

Η δημόσια αποδοχή εκ μέρους του ότι υπάρχουν και άλλοι μουσουλμάνοι στη Δυτική Θράκη και όχι μόνο οι "ομοεθνείς" του αποτελεί στοιχείο έξυπνου τακτικισμού, αφού όπως είπε είναι όλοι ένα μέσω της θρησκείας του ισλάμ της οποίας ο ίδιος είναι ο φορέας-ηγέτης. Όμως ταυτόχρονα παραχωρεί στην ελληνική διπλωματία ένα επιχείρημα που χρησιμοποιείται όταν χρειάζεται να καταδειχθεί ότι η μειονότητα δεν είναι τουρκική, όπως διαδίδουν οι πράκτορες της Άγκυρας.  

Η ανακοίνωση της προφορικής συμφωνίας για την επαναλειτουργία του «MEGA», παραμονές της έναρξης του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες, αποτελεί θετική εξέλιξη. Ωστόσο, θέτει τα εμπλεκόμενα μέρη - εκ των πραγμάτων – προ των σοβαρών ευθυνών τους. Τραπεζίτες και μετόχους. Ο στόχος είναι διπλός: Το «MEGA» να εξακολουθεί να εκπέμπει και να διατηρηθούν όλες ανεξαιρέτως οι θέσεις εργασίας με εξόφληση των δεδουλευμένων.  

Χρόνος για παζάρια δεν υπάρχει πλέον. Κάθε περαιτέρω καθυστέρηση θα θέσει σε κίνδυνο την προοπτική επαναλειτουργίας και το σύνολο των θέσεων εργασίας. Δεν θα επιτρέψουμε να συμβεί κάτι τέτοιο.

Αναμένουμε την ολοκλήρωση της συμφωνίας, επισήμως και με υπογραφές, στο φως της ημέρας. Τα εμπλεκόμενα μέρη γνωρίζουν ότι υπάρχει ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο, το οποίο καθορίζεται από την προκήρυξη του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες. Οφείλουν να γνωρίζουν άπαντες, όπως και η κυβέρνηση, ότι δεν θα ανεχθούμε η αναποφασιστικότητα των τραπεζιτών  να οδηγήσει στην ανεργία 420 εργαζόμενους μαζί με τις οικογένειές τους.

  ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

 

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον κείμενο του Danny Funt για την ανάγκη οι δημοσιογράφοι να διαβάζουν λιγότερο online και περισσότερο βιβλία, δημοσιεύεται στο τεύχος 15 του περιοδικού "δημοσιογραφία" (Φθινόπωρο 2017). Όπως επισημαίνει ο συντάκτης του κειμένου "κατά τον έναν ή τον άλλον τρόπο, οι Σοβαροί Αναγνώστες πρέπει να υπερνικήσουν ένα βασικό εμπόδιο: οι ώρες της ημέρας είναι μόνο 24".   

Το κείμενο:

Λίγο πριν παραλάβει τα βιβλία, ο Adam Gopnik, σε μια προσπάθεια να φανεί ευγενικός, κόντεψε να αντικρούσει την ουσιαστικότερη επίγνωση της ζωής του. Δοκιμιογράφος, κριτικός και ρεπόρτερ στο περιοδικό The New Yorker τα τελευταία τριάντα ένα χρόνια, ερωτήθηκε εάν υπάρχει επιτακτική ανάγκη για τους πολυάσχολους, φιλόδοξους δημοσιογράφους να διαβάζουν βιβλία επιμελώς -ιδιαίτερα όταν η δημοσιογραφία, και όχι μόνο οι ανταποκρίσεις από τον Λευκό Οίκο, σε μεγάλο βαθμό διακυβεύεται αυτή την περίοδο- όταν χτύπησε το κουδούνι της εξώθυρας του διαμερίσματός του, που βρισκόταν ένα οικοδομικό τετράγωνο ανατολικά του Central Park. Επέστρεψε κρατώντας το πακέτο και δήλωσε: «Θα ήταν», κάνοντας μια παύση για να σκεφτεί και να αναζητήσει την κατάλληλη λέξη, «βάναυσα αγενές και ανεδαφικό να πω, Ω, όλοι σας πρέπει να διαβάζετε Σταντάλ. Θα γίνετε καλύτεροι BuzzFeeders». Στο τμήμα της δήλωσής του που αφορούσε τον Γάλλο μυθιστοριογράφο του 19ου αιώνα, άλλαξε αίφνης την εκ φύσεως λεπτή και διακριτική φωνή του σε αυτή του γελοίου, φαινομενικά φιλομαθούς, βαρυτόνου.

Κατόπιν, ενόσω άνοιγε το πακέτο που περιείχε δύο χαρτόδετα μη λογοτεχνικά πεζογραφήματα (το ένα, μια δυσνόητη εργασία για τον Έρνεστ Χέμινγουεϊ• το δεύτερο, μια νέα έκδοση για τον Άνταμ Σμιθ, με θέμα ένα παλιό δοκίμιο) και στεκόταν μπροστά από μια βιβλιοθήκη που απλωνόταν στον τοίχο απ’ άκρη σ’ άκρη, η οποία διέθετε και ενσωματωμένη σκάλα, στο θεσπέσιο, κατάλευκο σαλόνι του, ο Gopnik πήρε πίσω τη δήλωσή του. Ενστικτωδώς απέφυγε να κάνει κήρυγμα για τα βιβλία, ιδιαίτερα σε συναδέλφους με εξουθενωτικό φόρτο εργασίας, διότι ο χρόνος για διάβασμα θεωρείται πολυτέλεια στη δουλειά του. Μολαταύτα τον δρόμο για να επιτύχει μια αξιοθαύμαστα πολυγραφότατη, παραγωγική ζωή, η αλήθεια είναι ότι του τον έδειξε το διάβασμα.

Διαβάστε όλο το κείμενο εδώ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η ιστορία μέσα από τα μάτια των αφανών ηρώων της

Το νέο βιβλίο του δημοσιογράφου και συγγραφέα Θωμά Σίδερη παρουσιάζεται στην ΕΣΗΕΑ, τη Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου 2017, στις 7 το βράδυ.Κάποια από τα σημαντικότερα γεγογονότα που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα μέσα από προφορικές αφηγήσεις, κείμενα και ημερολόγια των ανθρώπων που βρέθηκαν στη δίνη τους και που στην πλειοψηφία τους ήταν παιδιά και έφηβοι.

Το βιβλίο “Το αποτύπωμα της μνήμης” είναι ένα ανθολόγιο αφηγήσεων σε πρώτο πρόσωπο, έτσι όπως ακριβώς τις ξετύλιξαν στον συγγραφέα του, δεκάδες χρόνια μετά, οι αφανείς ήρωες της Ιστορίας, χωρίς να διεκδικήσουν ποτέ μερίδιο φήμης ή και υστεροφημίας.

Ανάμεσα στις αφηγήσεις αυτές ξεχωρίζει εκείνη της Νάνσυ Χόρτον, κόρης του Αμερικανού Προξένου στη Σμύρνη και μεγάλου φιλέλληνα Τζορτζ Χόρτον, αλλά και του Σταυρίκου Παπαβραμίδη, ο οποίος είναι σήμερα ο γηραιότερος Πόντιος πρόσφυγας της Ανταλλαγής των Πληθυσμών.

Το βιβλίο διατρέχει την περιόδο της γερμανικής κατοχής μέσα από τις μαρτυρίες παιδιών που επέζησαν των σφαγών που διέπραξαν οι Ναζί μεταξύ 1942-1944. Ιδιαίτερης μνείας χρήζει η αφήγηση-ντοκουμέντο ενός εφήβου από την Κοζάνη, που στην καρδιά του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου κατάφερε να κατασκευάσει τον “αργαλειό”, ένα πρωτότυπο δίκτυο επικοινωνίας του ιδίου με τους συνομηλίκους του, έναν προπομπό των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που χρησιμοποιούν οι σημερινοί έφηβοι.

Το “Αποτύπωμα της μνήμης” θα παρουσιάσουν οι δημοσιογράφοι Παναγιώτης Τσούτσιας, γενικός διευθυντής ενημέρωσης της ΕΡΤ, Νίκος Μερτζάνης, δημοσιογράφος ΕΡΤ και Θέμης Μπερεδήμας, πρόεδρος ΕΣΠΗΤ. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η ηθοποιός Γεωργία Μαυρογεώργη. Τη συζήτηση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Αντώνης Βασιλόπολος.