Λεπτομέρειες

Γράφτηκε από τον/την Ρεπόρτερ

Κατηγορία: Επικαιρότητα

Δημοσιεύθηκε : 01 Δεκεμβρίου 2010

Ανακοίνωση από Διακλαδική Πρωτοβουλία Εργαζομένων / Ανέργων στα ΜΜΕ |

«ΟΤΑΝ ΞΥΛΟΚΟΠΟΥΝ ΕΝΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΔΕΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ» Σύνθημα των Ρώσων συναδέλφων μας που ακούστηκε στις 13 Νοεμβρίου στη Μόσχα σε πορεία που έκαναν κατά της βίας που δέχθηκαν οι Όλεγκ Κασίν και Εβγκένια Μίλοβα.

Δεν ήταν η πρώτη φορά και δεν θα είναι η τελευταία. Στη φετινή μεγάλη και μαχητική πορεία του Πολυτεχνείου ο συνάδελφός μας φωτορεπόρτερ Άρης Μεσσήνης κακοποιήθηκε ανηλεώς από δυνάμεις των ΜΑΤ. Ο ανταποκριτής του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων απάντησε με μήνυση κατά της ΕΛ.ΑΣ. και η είδηση έκανε τον γύρο του κόσμου.

Από τον Δεκέμβρη του 2008, καθόλου τυχαία, η ένταση της κρατικής βίας κατά των λειτουργών του Τύπου έχει αυξηθεί δραματικά. Εντελώς ενδεικτικά και καθόλου εξαντλητικά αναφέρουμε:

15/10/2010: επίθεση των ΜΑΤ κατά κάμεραμαν και φωτορεπόρτερ στην Ακρόπολη

26/2/2010: επίθεση κατά Ελλήνων και ξένων φωτορεπόρτερ στο πανεργατικό συλλαλητήριο ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.

9/1/2009: άγρια επίθεση και ξυλοδαρμός κάμεραμαν, φωτορεπόρτερ, δημοσιογράφων στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο.

22/5/2009: παράνομη σύλληψη και κράτηση του συναδέλφου από το Εκουαδόρ Ντανιέλ Πατίνο Φλορ

6/12/2009: η δημοσιογράφος Έλλη Ζώτου παρασύρεται από μηχανάκι αστυνομικού. Την επόμενη μέρα συλλαμβάνεται ο δημοσιογράφος Βαγγέλης Γέτου.

19/12/2008: άγριος ξυλοδαρμός τριών φωτορεπόρτερ από τα ΜΑΤ.

Τι απέγινε με όλες αυτές τις περιπτώσεις; Τα σωματεία μας απαντούν με ανακοινώσεις και εγκλήσεις στον εκάστοτε υπουργό και Αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. Απέναντι στα κλομπ πετάμε χαρτοπόλεμο… Και τι γίνεται με την καθημερινή βία, τις βρισιές, τους προπηλακισμούς; Οι αστυνομικοί και οι ΜΑΤατζήδες γνωρίζουν πως εντέλει θα μείνουν ατιμώρητοι για αυτό μας έχουν του κλότσου και του μπάτσου. Την ίδια ώρα ο αρμόδιος για τα ΜΜΕ υπουργός, Τηλέμαχος Χυτήρης χαιρετίζει την ημερίδα του Διεθνούς Ινστιτούτου για την Ασφάλεια των Δημοσιογράφων με θέμα: «Ζήσε για να το πεις: δημοσιογράφοι σε κίνδυνο» και μας κάνει πλάκα κανονικά δηλώνοντας: «Το δικαίωμα του δημοσιογράφου να κάνει τη δουλειά του, είναι το δικαίωμα της κοινωνίας να μιλά και να ακούγεται». Λίγα 24ωρα αργότερα τα ΜΑΤ ξυλοκόπησαν τον Άρη Μεσσήνη…

Η Διακλαδική Πρωτοβουλία Εργαζομένων / Ανέργων στα ΜΜΕ ζητάει:

Α. την άμεση σύγκληση του Διασωματειακού με αντικείμενο την επεξεργασία κοινών δράσεων για την αντιμετώπιση της κρατικής βίας. Η επίθεση σε έναν από εμάς, είναι επίθεση σε όλους.

Β. τη δημιουργία Νομικού Τμήματος Άμεσης βοήθειας από την ΕΣΗΕΑ (εφόσον είναι το μεγαλύτερο και πλέον εύρωστο σωματείο) το οποίο θα λειτουργεί σε 24ωρη καθημερινή βάση για τη νομική υποστήριξη όλων των συναδέλφων ανεξαρτήτως ειδικότητας.

Γ. τη διενέργεια ημερίδας από την ΠΟΕΣΥ για το συντονισμό της δράσης μας.

Δ. τη δημιουργία Παρατηρητηρίου για τη Βία κατά των Λειτουργών του Τύπου υπό την αιγίδα του Διασωματειακού. Εννοείται πως κάθε αστυνομικός θα δέρνει κατά το δοκούν όσο εμπεδώνεται το κλίμα ατιμωρησίας. Ένα παρατηρητήριο που θα καταγράφει, θα διασταυρώνει, θα δίνει ονόματα και θα δημοσιοποιεί ποινές μπορεί να λειτουργήσει επικουρικά στους κακοποιηθέντες συναδέλφους και αποτρεπτικά στις δυνάμεις καταστολής.

Ε. από εδώ και στο εξής το θέμα της βίας και της κρατικής καταστολής και των αναγκαίων μέτρων προστασίας μας να μπαίνει σε κάθε διεκδικητικό πλαίσιο σε κάθε κινητοποίηση των σωματείων μας.

Το άρθρο είναι αναδημοσίευση από το http://diakladikimme.wordpress.com/

Λεπτομέρειες

Γράφτηκε από τον/την Δ.Τ.

Κατηγορία: Επικαιρότητα

Δημοσιεύθηκε : 22 Νοεμβρίου 2010

Έγινε και η Ντόρα αρχηγός κόμματος! Καιρός ήταν...

Και μάλιστα φορέας του καινούργιου, διότι, όπως είπε,  έμαθε από την πολιτική που υπηρέτησε τόσα χρόνια και ωρίμασαν μέσα της νέες ιδέες!

Μίλησε για αξιοκρατία, συμμετοχή, δημοκρατικές διαδικασίες και τα γνωστά ανακυκλούμενα υλικά με τα οποία παρουσιάζονται οι νέοι "σωτήρες".

Στο γεμάτο γήπεδο του Μπάντμιντον, υπήρξαν και αρκετές φιγούρες παλαιών μη εκλεγμένων και άλλων διαγραμμένων βουλευτών οι οποίοι βρήκαν την ευκαιρία να "υπάρξουν" ή να συνεχίσουν να υπάρχουν μέσα από τη φιλοδοξία της Ντόρας, ελπίζοντας ότι μπορεί να ξαναβρεθούν αύριο στα έδρανα της Βουλής ή σε κάποιο άλλο πολιτικό πόστο.

Τι καινούργιο άραγε μπορεί να εκπροσωπήσει η Ντόρα Μπακογιάννη, όταν ο βίος και η πολιτεία της είναι φτιαγμένος από τα πιο συντηρητικά υλικά;

Όταν, όπου και να κοιτάξεις γύρω της υπάρχει η "αυλή" της και οι στενοί συγγενείς της;

Ποιες κοινωνικές δυνάμεις μπορεί να εμπιστευτούν το μέλλον τους στη Ντόρα Μπακογιάννη και για ποιο λόγο;

Ποιες μεταρρυθμίσεις μπορεί να υποστηρίξει η Ντόρα που να έχουν την υποστήριξη ενός σημαντικού μέρους της ελληνικής κοινωνίας, εκτός και πέρα από τα συμφέροντα των καθεστωτικών δυνάμεων;

Πώς είναι δυνατόν να πείσει μια προσπάθεια που είναι άκρως πολυσυλλεκτική με στόχο να μαζέψει απ' όπου μπορεί χωρίς σαφή ιδεολογικά σύνορα;

Σε όλα αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα καλείται να απαντήσει η νέα αρχηγός της "Δημοκρατικής Συμμαχίας" στο προσεχές μέλλον όταν θα αναγκαστεί να πάρει θέση επί συγκεκριμένων πολιτικών και κοινωνικών ζητημάτων.

Μέχρι τώρα όλα ήταν πολύ πιο απλά για την κυρία Ντόρα Μπακογιάννη. Έπαιζε σε αγώνες επίδειξης με μικρό κόστος.

Τώρα  παίζει πλέον σε άλλο επίπεδο  και για να παραμείνει στην κατηγορία θέλει πολύ ιδρώτα.

Δεν αρκεί μόνο η εύνοια της διαιτησίας...


ΥΓ) Σε πρόσφατη ομιλία του, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ο καθηγητής Βασίλειος Μαρκεζίνης είπε ότι, δεν είναι δυνατόν ένας ή μία πολιτικός με σαράντα χρόνια στην πολιτική και με οικογενειακή παράδοση να μπαίνει στην "κολυμβήθρα του Σιλωάμ" και να λέει ότι τώρα "αναβαπτίστηκε" και "ανανεώθηκε".
Και κατέληξε:"Έχουν και οι πολιτικοί ημερομηνία λήξης"...
Δύσκολοι καιροί για τις πριγκίπησες, αλλά ίσως, γι' αυτό και μόνο γι' αυτό, αξίζουν την προσοχή μας...
Ίδωμεν!

Λεπτομέρειες

Γράφτηκε από τον/την Ρεπόρτερ

Κατηγορία: Επικαιρότητα

Δημοσιεύθηκε : 26 Νοεμβρίου 2010

Μέχρι την Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου θα κυκλοφορεί  η ημερήσια έκδοση της εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ". Στο τελευταίο φύλλο θα εξηγούνται οι λόγοι για τους οποίους η διοίκηση πήρε την απόφαση αυτή μαζί με άλλες επισημάνσεις για την οικονομική κρίση και τις επιπτώσεις της στον ελληνικό τύπο.

Επίσημες ανακοινώσεις από τη διοίκηση της εφημερίδας προς τους εργαζόμενους δεν έχουν γίνει ακόμη, ωστόσο το μέλλον είναι 99% προδιαγεγραμμένο και γι' αυτό παραμένει άγνωστη η τύχη  35 περίπου δημοσιογράφων και άλλων 40 διοικητικών υπαλλήλων.

Το τέλος του ημερησίου "Βήματος" αποτελεί άλλη μία χειροπιαστή ένδειξη για την αρνητική επίδραση της οικονομικής κρίσης στον χώρο των Media. Το μέλλον των μέσων ενημέρωσης προβλέπεται ζοφερό  και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το μέγεθος και τις επιπτώσεις της κρίσης.

Σύμφωνα με πληροφορίες η Κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας θα συνεχίσει τη λειτουργία της, όμως σύντομα η διοίκηση του ΔΟΛ θα εξετάσει και τη βιωσιμότητα των περιοδικών του Ομίλου.

Η ημερήσια έκδοση του Βήματος είχε ανασταλεί και στο παρελθόν, ενώ η τελευταία φορά που επανακυκλοφόρησε ήταν το Μάρτιο του 1999.

 
Ανακοίνωση ΣΥΝ

«Το κλείσιμο της καθημερινής έκδοσης του Βήματος καταδεικνύει με τον πλέον εμφατικό τρόπο την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο Τύπος στην Ελλάδα, τις ευθύνες της Πολιτείας για τον τρόπο με τον οποίο αναπτύχθηκαν οι επιχειρήσεις στο χώρο, αλλά κυρίως τις επιπτώσεις μιας κυβερνητικής πολιτικής που βάζει στο στόχαστρο τους εργαζομένους και αφήνει την εργοδοσία ελεύθερη να καταστρατηγήσει στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα.

Οι εκατοντάδες δημοσιογράφοι του Βήματος κινδυνεύουν να βρεθούν στο δρόμο, όπως έγινε με τους συναδέλφους τους στην Απογευματινή, την ίδια στιγμή που οι εργαζόμενοι στο Alter είναι απλήρωτοι, ενώ ακολουθούν οι μειώσεις μισθών σε μια σειρά Μέσα. (πχ Σκάι). Ακόμα και στις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχουν απολύσεις, τα μπλοκάκια και οι ατομικές συμβάσεις γίνονται πλέον ο κανόνας και οι εργαζόμενοι μένουν απροστάτευτοι στην εργασιακή ζούγκλα.

Ως Συνασπισμός είμαστε στο πλευρό των εργαζομένων του Βήματος, υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα όλων των δημοσιογράφων για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και για πλήρη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους».