Γνωρίζοντας καλά ότι στην Ελλάδα "είσαι ό,τι δηλώσεις" ο βαρβάτος συγγραφέας και όψιμος αξιωματικός βουλευτής της Αντιπολίτευσης έβγαλε το μυτερό ξίφος του ανδρικού ναρκισσισμού του για να αποκρούσει τις κατηγορίες των Χρυσαυγιτών που αμφισβήτησαν τις σεξουαλικές του προτιμήσεις.

"Εχω πηδήξει τη μισή Αθήνα" και οι Χρυσαυγίτες με λένε "αδελφή", είπε ο συγγραφέας-βουλευτής-επιβήτορας.

Ένας άλλος αναγνωρίσιμος αρσενικός -δικηγόρος στο επάγγελμα-, "διάσημος" μέχρι πρότινος των καναλιών, όταν κάποιος του έθιξε τον ανδρισμό του είπε: "να ρωτήσεις τη γυναίκα σου πόσο άνδρας είμαι".

Έτσι είναι: "Είμαι άνδρας και το κέφι μου θα κάνω και θα πω και μια κουβέντα παραπάνω", όπως λέει και το άσμα.

Δεν καταλαβαίνω γιατί τον πήραν στο κυνηγητό τον Τατσόπουλο; Μια κουβέντα παραπάνω είπε ο άνθρωπος. Τρόπος του λέγειν ρε αγράμματοι! Σας πείραξε που είπε "μισή Αθήνα"; Μήπως είναι ρατσιστής και προσβάλλει την άλλη μισή; Αν η άλλη "μισή" θέλει, θα την πηδήξει κι αυτή, σε μιαν άλλη συνέντευξη!

Μίλησε και ο Πάγκαλος και ζήτησε τη διαγραφή του Τατσόπουλου από τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν συνάδει λέει το στιλ του με την Αριστερά και τις αξίες της! Ο συνταξιούχος πλέον Πάγκαλος υπερασπιστής της τιμής των γυναικών και των ομοφυλόφυλων! Στην εποχή της κρίσης πολλά αστεία ακούγονται!

Μήπως θέλει πράγματι να πιάσει δουλειά στο Πειθαρχικό του ΣΥΡΙΖΑ ο γίγας Θεόδωρος, όπως τον ειρωνεύτηκε ο Παπαδημούλης;  Θάχε μεγάλη πλάκα...

Ξεσπάθωσαν εναντίον του Τατσόπουλου πάρα πολλοί αρθρογράφοι, ο καθένας με το ήθος του και με τα όπλα του.

Είναι γεγονός ότι στην Ελλάδα πρέπει να έχεις είδικό τρόπο για να ξεχωρίσεις. Δεν πρέπει να τολμάς σε καμία περίπτωση με το πουλί σηκωμένο! Είναι, πράγματι, πολύ κιτς πολύ ντεμοντέ και δεν το ανέχεται η πιάτσα και οι διαμορφωτές της Κοινής Γνώμης.

Προσβάλει τη σοβαροφάνεια, προκαλεί την προοδευτικότητα, εξοργίζει τις γυναίκες (ιδιαίτερα τις απήδηχτες!) και σε εκθέτει σε ένα σωρό αγανακτισμένους που ψάχνουν να ξεσπάσουν σε ένα εξιλαστήριο θύμα.

Ο Τατσόπουλος, ίσως να ήθελε να το πάθει. Ίσως το βουλευτικό μαντρί να τον ισοπεδώνει και να βλέπει εφιάλτες, ότι με την εκλογή του έγινε άλλο ένα γουρουνάκι της Κίρκης πολιτικής.

Ίσως ήθελε να ξεχωρίσει και του βγήκε του αρσενικού η οργασμική βουλιμία, όπως κάθε τόσο βγαίνει, by default που λένε οι κομπιουτεράδες, η βουλιμία εξουσίας του Βενιζέλου.

Πάντως, ό,τι και να ισχύει, μπορεί στο κρεβάτι να ικανοποίησε μόνο τη "μισή Αθήνα", αλλά στην καθημερινότητά μας προκάλεσε, έναν οργασμό ανεκδότων κι ένα συναισθηματικό ξέσπασμα πολύ ψυχοθεραπευτικό για όλη την Ελλάδα τις δύσκολες μέρες που περνάμε.

Γι' αυτό, φτάνει πια, μην πυροβολείτε άλλο τον Τατσόπουλο...

 


Για άλλη μία φορά άλλος ένας Ευρωπαίος πολιτικός, ο πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD), Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, είπε με εύγλωττο τρόπο μια οφθαλμοφανή αλήθεια και πρότεινε μιαν απλή λύση για την ενίσχυση των κρατικών εσόδων της Ελλάδας.
Πρέπει να παγώσουν τα περουσιακά στοιχεία των πλούσιων Ελλήνων  που έχουν εξάγει τα χρήματά τους στις διάφορες ευρωπαϊκές χώρες μέχρι να εξακριβωθεί αν έχουν πληρώσει τους αναλογούντες φόρους στην πατρίδα τους.
Ο Γερμανός πολιτικός αναρωτήθηκε πως είναι δυνατόν να διατίθενται χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων για βοήθεια προς την Ελλάδα όταν δεν έχουν διωχθεί δικαστικά οι ζάμπλουτοι Έλληνες φοροφυγάδες. 
Κατηγόρησε μάλιστα την Αγγέλα Μέρκελ για ολιγωρία, αφού η Γερμανία και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες ωφελούνται από τα χρήματα που εξάγουν οι έλληνες εκατομμυριούχοι προς αυτές και είπε:
«Οι ηγέτες τους θα έπρεπε να ντρέπονται, επειδή κερδίζουν στα κρυφά σαν κλεπταποδόχοι από τη φοροδιαφυγή των ελλήνων δισεκατομμυριούχων και μετά καλούν τους γερμανούς και τους άλλους ευρωπαίους φορολογουμένους στο Ταμείο για πακέτα βοήθειας προς την Ελλάδα».
«Η κυρία Μέρκελ οφείλει να φροντίσει ώστε να μη συνεχίσει να ευθύνεται η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ως συνένοχος στη φοροδιαφυγή των ζάπλουτων Ελλήνων»
, τόνισε ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ και ζήτησε από την Καγκελάριο να ξεκαθαρίσει τη θέση της.
Ο πρόεδρος του SPD έθεσε ως προϋπόθεση τη συμμετοχή των ευκατάστατων Ελλήνων στη διάσωση της χώρας τους λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «δεν μπορώ να διανοηθώ ένα τρίτο πακέτο βοήθειας, χωρίς να κληθούν να πληρώσουν επιτέλους και οι εύποροι Ελληνες».
Οι παραπάνω απόψεις του Ζίγκμαρ Γκάμπριελ δημοσιεύτηκαν στην κυριακάτικη εφημερίδα «Μπιλντ αμ Ζόνταγκ» που έχει τη μεγαλύτερη κυκλοφορία στη Γερμανία και συμπληρώθηκαν επίσης από την πρόταση γιαι μείωση των υπέρογκων και δυσανάλογων με το μέγεθός της αμυντικών δαπανών της Ελλάδας από τις οποίες επωφελείται η Γερμανία με την πώληση αρμάτων μάχης.
«Δεν είναι δυνατόν να μη λέει τίποτα η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, επειδή επωφελείται από αυτό η γερμανική πολεμική βιομηχανία. Το να αγοράζεις άρματα μάχης και να αφήνεις τον λαό σου να πεινάει, δεν ήταν ποτέ μια καλή συνταγή εναντίον της κρίσης», κατέληξε ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ.


ΥΓ) Τι θα κάνει γι' αυτό η τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά; Θα τολμήσει επιτέλους να πράξει τα δέοντα που τόσες φορές έχουν ζητήσει δημοσίως κάθε λογής και πολιτικής απόχρωσης ηγέτες ή θα αποδειχθεί κατώτερη των περιστάσεων;

ΥΓ2) Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Spiegel, «η Ελλάδα αγωνιά και πάλι για την εκταμίευση της επόμενης δόσης των 31,5 δισ. ευρώ. (..) Την ίδια ώρα, στην Αθήνα κυκλοφορούν λίστες με ονόματα, πίσω από τα οποία κρύβονται αδιανόητα ποσά. Πρόκειται για πολιτικούς, ηθοποιούς και επιχειρηματίες, που φέρονται να διαθέτουν λογαριασμούς σε υποκατάστημα της τράπεζας HSBC στη Γενεύη. Όπως εκτιμούν οι ειδικοί, μέχρι και 170 δισ. ευρώ ελληνικών καταθέσεων υπάρχουν στην Ελβετία».
Το περιοδικό προσθέτει ότι «η Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αποκάλυψε πρόσφατα μόνο για τους έλληνες εφοπλιστές 37 είδη φορολογικής αμνηστίας και απορώντας απέστειλε επιστολή στην ελληνική κυβέρνηση. Το 20% των θαλάσσιων μεταφορών γίνεται από έλληνες εφοπλιστές, κατά κύριο λόγο ωστόσο υπό ξένη σημαία. Η συμβολή του μεγαλύτερου παγκοσμίως εμπορικού στόλου στο ελληνικό ΑΕΠ είναι ελάχιστη, αφού τα κέρδη από τη ναυτιλία δεν φορολογούνται. Ακόμα και για επιχειρηματικούς τομείς, που δεν έχουν καμία σχέση με τη ναυτιλία, οι εφοπλιστές απαλλάσσονται των φόρων», επισημαίνει το Spiegel.

(Αναδημοσίευση από www.imerisia.gr)

Κώστας Σκανδαλίδης:παιδί του κομματικού σωλήνα της Αλλαγής

 

Παππά παιδί αλλά και παιδί του «κομματικού σωλήνα» ο Κώστας Σκανδαλίδης (δεν δούλεψε ποτέ στη ζωή του, εκτός κόμματος), απείχε από την κρίσιμη χθεσινή ψηφοφορία γιατί διαφωνούσε (;) με το πολυνομοσχέδιο και γιατί δεν ήθελε να προσμετρηθεί με τις ψήφους όσων θα επιχειρούσαν να αποσταθεροποιήσουν την κυβέρνηση και να προκαλέσουν εκλογές.

Δεν είχε δηλαδή το θάρρος να είναι παρών και να ψηφίσει ΟΧΙ στα επώδυνα μέτρα (τα οποία θεωρεί καταδικαστικά για το μέλλον της χώρας αλλά τα ψήφιζε και τα υπερασπιζόταν τα προηγούμενα χρόνια), επιλέγοντας σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή για τη χώρα να εγκαταλείψει το καράβι του ΠΑΣΟΚ το οποίο τον εξέθρεψε και τον ανέδειξε και του οποίου αποτελεί ιστορικό στέλεχος (από το 1977 ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, ενώ εξελέγη γραμματέας της τρεις φορές, για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1995).

«Συγχαρητήρια Κώστα μου. Πάντα ήσουν μ' αυτούς που έπρεπε, γλίστραγες με ευκολία. Καλές ψηφοθηρίες, όπου κι αν βρεθείς», έγραψε στο twitter ο πρώην αντιπρόεδρος της πασοκικής κυβέρνησης, ο αθυρόστομος, Θόδωρος Πάγκαλος.

Και συνέχισε: «Θα έβλεπα με συμπάθεια τις αποσκιρτήσεις, εάν ήμουν σίγουρος ότι αποκλειστική αιτία είναι η πολιτική διαφωνία (...) Με συγκινούσε πάντα η ιδιαιτερότητα, το θάρρος της γνώμης μέχρι και την αποστασία. Είχα το πρώτο, ίσως το δεύτερο, δεν τόλμησα ποτέ το τρίτο».

Ο Κώστας Σκανδαλίδης έχει εκλεγεί 11 φορές με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ σε 12 συμμετοχές από το 1985.

Εξελέγη πέντε φορές βουλευτής Δωδεκανήσου και έξι φορές βουλευτής Α’ Αθήνας, ενώ έχασε μόνο στην πρώτη του συμμετοχή όταν, τον Ιούνιο του 1985, εκτέθηκε στη Β’ Αθήνας.

Στη Βουλή πρωτομπήκε ως βουλευτής Δωδεκανήσου τον Ιούνιο του «βρώμικου» 1989, ενώ από το 2000 εκλέγεται στην Α' Αθήνας. 

Έχει αναλάβει κυβερνητικά αξιώματα μόνο ως υπουργός.

Για πρώτη φορά ως υπουργός Αιγαίου τον Οκτώβριο του 1993 επί Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ στη συνέχεια διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών επί Ανδρέα και επί Σημίτη (υπαίτιος για τους καλπονοθευτικούς εκλογικούς νόμους) και υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης επί ΓΑΠ από το Σεπτέμβριο του 2010 έως τον Μάιο του 2012 (συνυπεύθυνος για την ανελέητη μνημονιακή πολιτική).

Χθες, προσπάθησε να δείξει μάλλον περισσότερη ευαισθησία απ’ ότι πραγματικά διαθέτει χωρίς να πείσει όσους γνωρίζουν το βίο και την πολιτεία του…

Γεια σου Κώστα, «καλές ψηφοθηρίες όπου κι αν βρεθείς»…

 

 

ΥΓ) Τα παρακάτω γράφει και εμφανίζονται (ακόμη;) στην ιστοσελίδα του ο Κ. Σκανδαλίδης:

«Μαζί συνεχίζουμε τον αγώνα και σε πείσμα των καιρών θα κερδίσουμε ξανά τη μάχη με την ιστορία.

Για το Λαό και την Πατρίδα. Για το Δικαίωμα στην Ευημερία».

Σήμερα για να γίνει πράξη, πρέπει να ξαναφτιάξουμε από την αρχή το ΠΑΣΟΚ και γενικότερα να ανασυγκροτήσουμε τον προοδευτικό και δημοκρατικό χώρο.

Είναι η ώρα της Αναγέννησης του Κινήματος της Αλλαγής και της Ανασύστασης του ΠΑΣΟΚ.

Αναγέννηση στην αξεπέραστη ελληνική γλώσσα σημαίνει «θάνατος και ξανά γέννηση» από την ίδια μήτρα των αξιών αλλά με εντελώς νέα ταυτότητα.

Μαζί θα το επιχειρήσουμε και θα δικαιωθούμε!

Κώστας Σκανδαλίδης

 

 

 

Σαν σήμερα πριν από 39 χρόνια, ήταν Παρασκευή 17 Νοέμβρη και ήταν η τρίτη ημέρα δημόσιας γελοιοποίησης της δικτατορίας των συνταγματαρχών, αφού η μαζική διαδήλωση κατά της χούντας είχε αρχίσει από την Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου του 1973. Η αθρόα προσέλευση και το πάθος του λαού μέσα και έξω από το Πολυτεχνείο, είχε αιφνιδιάσει τους δικτάτορες, οι οποίοι παρακολουθούσαν αμήχανοι τα γεγονότα έως τις 8 το βράδι της Παρασκευής, της 17ης Νοέμβρη 1973.

Τότε αποφάσισαν να επέμβουν, αφού το προηγούμενο διάστημα είχαν πάρει θέσεις και είχαν περικυκλώσει το χώρο. Ακόμη και μέσα στο πλήθος των διαδηλωτών, είχαν παρεισφρύσει πράκτορες της χουντικής αστυνομίας. Είδαμε κάποιον ακριβώς δίπλα μας να πατάει μιαν αμπούλα (μάλλον κάποιο τοξικό ήταν ή δακρυγόνο) όταν άρχισε η επέμβαση που μετέτρεψε χώρο σε πεδίο μάχης. Στις 9 μ.μ. η ατμόσφαιρα γύρω από το Πολυτεχνείο ήταν αποπνικτική, είχαν ριχτεί χιλιάδες δακρυγόνα και τα μάτια όλων ήταν κατακόκκινα από το κλάμα. Ο περιπτεράς έξω από το ιστορικό κτίριο πουλούσε τα χαρτομάντηλα σωρηδόν και όταν έφτασε στις τελευταίες κούτες άρχισε να τα πετάει στον πλήθος αρνούμενος να πάρει χρήματα. "Πάρτε παιδιά, πάρτε..." έλεγε, συνδράμοντας και αυτός με τον τρόπο του στον αγώνα.Ύστερα το έκλεισε το μαγαζί αφού είχαν αρχίσει οι συγκρούσεις.                                                                                                Το άοπλο πλήθος προσπαθούσε να αμυνθεί με κάθε τρόπο και σιγά-σιγά έπαιρνε θέσεις στους γύρω δρόμους φτιάχνοντας οδοφράγματα.

Σε έναν παράδρομο ήταν το θέατρο που έπαιζε ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος, ο οποίος έστεκε πίσω από μια μισάνοιχτη πόρτα και όταν έβλεπε τους κυνηγημένους τους έμπαζε μέσα για να τους προφυλάξει.

Μέσα στο θέατρο-καταφύγιο είχε τρυπώσει πολύς κόσμος και ακούγαμε όλοι μαζί το ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου. Ήταν όμως παρακινδυνευμένο να μείνουμε κλεισμένοι για πολύ ώρα, γιατί αν μας ανακάλυπτε η αστυνομία θα μας έπιαναν σαν τους ποντικούς στη φάκα κι έτσι σιγά-σιγά, αρχίζαμε να φεύγουμε ο καθένας για τον προορισμό του.

Τα υπόλοιπα είναι λίγο-πολύ γνωστά. Η Αθήνα δεν κοιμήθηκε εκείνο το βράδι. Παντού υπήρχαν φωτιές και οδοφράγματα. Πολλοί που για διάφορους λόγους, δεν βρίσκονταν στους δρόμους, άνοιγαν τα παράθυρα και έδιναν κουράγιο στους διαδηλωτές:"μπράβο παιδιά, να φύγει ο τύραννος!".

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα έπεσε η κεντρική πύλη του Πολυτεχνείου, ενώ ο σταθμός μετέδιδε τα μηνύματα των "Ελεύθερων Πολιορκημένων". Το Σάββατο 18 Νοέμβρη το πρωϊ, τα τανκς κυκλοφορούσαν παντού κι έτριζαν τα τζάμια καθώς κροτάλιζαν οι ερπύστριες.

Μέσα στα τανκς υπήρχαν ακόμη κάποιοι που πυροβολούσαν εν ψυχρώ μέρα μεσημέρι τους περαστικούς που κυκλοφορούσαν ανυποψίαστοι.

Στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, προνομιακή έδρα σήμερα της "Χρυσής Αυγής", είδαμε με τα μάτια μας έναν άνθρωπο να σωριάζεται καταγής στις 11 π.μ. από πυροβολισμό ενός «γενναίου» που βρισκόταν μέσα σε τεθωρακισμένο όχημα.

Οι σαστισμένοι δικτάτορες ήλπιζαν ότι μπορούν να ξανασταθούν στα πόδια τους, αλλά η αρχή του τέλους τους είχε σημάνει.

Η "αναίμακτος επανάστασις" είχε βαφτεί στο αίμα, το προσωπείο των "απριλιανών" είχε πέσει και ο ήλιος είχε ξανά σηκωθεί πάνω από την Ελλάδα.


Σημ.: ταπεινή αναφορά, ελάχιστος φόρος τιμής σε αυτούς που έπεσαν για την ελευθερία.


ΥΓ) Το Πολυτεχνείο προέκυψε ως αυθόρμητη ιστορική αναγκαιότητα, ήταν ώριμο τέκνο της ανάγκης και της οργής, γι' αυτό κανένας δεν μπόρεσε και δεν θα μπορέσει να το καπηλευτεί.

Ούτε η μετέπειτα πορεία κάποιων από τους πρωταγωνιστές του μπορεί να μειώσει ή να αλλοιώσει το μήνυμά του και το λαϊκό του νόημα.

Ούτε βέβαια οι όψιμες απόπειρες διαστρέβλωσης των γκεμπελίσκων της «Χρυσής Αυγής»…