- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Σχολιαστής
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Χωρίς την ασπίδα προστασίας της βουλευτικής ασυλίας, προσπερνώντας τις πολλές και υπόγειες εναντίον του φήμες περί αθέμιτου πλουτισμού, ο Κώστας Λαλιώτης, προκαλεί έδω και πολύ καιρό τον οποιονδήποτε τον τοποθετεί στους "λερωμένους" πολιτικούς, να τον διώξει ποινικά, όπως θα έκανε για τον κάθε απλό Έλληνα πολίτη.
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια δεν είναι βουλευτής, αλλά κανείς δεν έχει στραφεί εναντίον του δικαστικά με σοβαρές κατηγορίες διαφθοράς ή κάτι άλλο που θα τον έσερνε στα δικαστήρια.
Η αποζημίωση που διεκδικεί ο Κ. Μητσοτάκης είναι για συκοφαντική δυσφήμηση για την υπεράκτια εταιρεία MAYO που το δικαστήριο δέχτηκε ότι ενίσχυε τα ταμεία της Νέας Δημοκρατίας και όχι το προσωπικό ταμείο του επίτιμου προέδρου της, όπως διέδιδε ο Αρκάς πολιτικός.
Χθες στην τηλεόραση του ΑΝΤΕΝΝΑ, ο Κ. Λαλιώτης κατηγόρησε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη για "μικρότητα", αφού ο 90χρονος παλαίμαχος πολιτικός θεώρησε σκόπιμο να προχωρήσει στην κατάσχεση της πατρογονικής εστίας του Κ. Λαλιώτη στην Αρκαδία για περίπου 100 χιλιάδες ευρώ που του επιδίκασε το δικαστήριο.
Κατηγόρησε τον "δεινόσαυρο" της πολιτικής διότι ενώ, όπως είπε, μπορούσε να ζητήσει την κατάσχεση άλλων περουσιακών στοιχείων π.χ. αγρών, κτημάτων κ.λπ., επέλεξε να "χτυπήσει" από κακεντρέχεια κατευθείαν στο σπίτι που κληρονόμησε από τους προγόνους του που έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία.
Το στιλ και η αισθητική μιας αντιπαράθεσης ( ο Μητσοτάκης έχει χαρακτηριστεί μπουνταλάς και από τη γυναίκα του) έχει μεγάλη σημασία και επηρρεάζει άμεσα και την ηθική πλευρά της.
Ο Κώστας Λαλιώτης υπήρξε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ για οκτώ συνεχή χρόνια (Οκτ. 1993- Οκτ. 2001) και γι' αυτόν το λόγο οι φήμες οργίασαν. Οι κάθε λογής καφενόβιοι της πολιτικολογίας δεν ήταν δυνατόν να μην σπείρουν σενάρια για "χοντρή κονόμα", μίζες, συμμετοχές σε μπίζνες κ.λπ.
Ο Κώστας Λαλιώτης, ο επονομαζόμενος και "θείο βρέφος", ήταν ένα από τα πιο αγαπητά παιδιά του Ανδρέα Παπανδρέου, ένα παιδί του "κομματικού σωλήνα" του ΠΑΣΟΚ, κι ένας από τους πιο μισητούς στόχους για τους αντιπάλους του.
Αν είχαν βρει κάτι εναντίον του θα τον είχαν στήσει στα δύο μέτρα...
Όπως, είπε, στην τηλεόραση του ΑΝΤΕΝΝΑ, αν είχε "λερωμένη" τη φωλιά του, ο Κ. Μητσοτάκης, αλλά και οι Αμερικανοί (!) θα τον είχαν ξεπουπουλιάσει!
Είπε επίσης ότι, την εποχή που η ΝΔ, τουλάχιστον εν γνώσει του κ. Μητσοτάκη, εισέπραττε ενισχύσεις από την MAYO, ο Κρητικός πολιτικός παρέπεμπε με θράσος και υποκρισία τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο. ¶φησε να εννοηθεί μάλιστα ότι η κόντρα του με τον επίτιμο ήταν υποχρέωσή του απέναντι στον πολιτικό του πατέρα τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Ο Κώστας Λαλιώτης, δεν είναι κανένας τυχαίος πολιτικός, είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση. Ενώ θα μπορούσε να είναι βουλευτής προτίμησε να μην ζητήσει την έδρα που κανείς από το ΠΑΣΟΚ δεν θα του αρνιόταν (είπε βάλτε με τιμητικά τελευταίο στο ψηφοδέλτιο). Αν είχε "λερωμένη" τη φωλιά του σίγουρα θα ήθελε όσο τίποτα τη βουλευτική ασυλία. Επομένως, είναι άδικο να λέγονται όσα ακούγονται γι' αυτόν περί μιζών, πλουτισμού κ.λπ.
Ο Κ. Λαλιώτης είναι ένας Έλληνας πολίτης που ενεπλάκη με την πολιτική και είχε το θάρρος να πετάξει το "ηθικό γάντι" εδώ και πολύ καιρό προς όλους. Δεν γνωρίζουμε πολλούς πολιτικούς που το αποτόλμησαν και μάλιστα σε τόσο μικρή ηλικία...
ΥΓ) Αν οι δύσπιστοι σκέφτονται ότι μπορεί να έχει κάνει τις "λαδιές" του με επιστημονική τελειότητα και δεν φοβάται μήπως εκτεθεί, ας το αποδείξουν! Μέχρι τότε κανείς δεν δικαιούται να κατηγορεί με αερολογίες γιατί μετατρέπεται σε κοινό συκοφάντη!
- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Δ.Τ.
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Παρά τις προσδοκίες για "επανίδρυση" που επιμελώς καλλιέργησαν στο προσκήνιο οι εκπρόσωποί του, το παρασκήνιο εξέθρεφε, ως συνήθως, σκάνδαλα, κομπίνες, "αρπαχτές", ακόμη και πρωτοφανείς "ιερές μπίζνες"!
Όλοι βολεύτηκαν με τη χρηστή, σεμνή και ταπεινή διαχείριση της ΝΔ: και η πατρίδα και η οικογένεια και η θρησκεία! Αυτή η τελευταία παραβολεύτηκε! Έφαγε, ήπιε και εφράνθηκε όσο δεν πάει άλλο!
Όμως, τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει τον κατήφορο της παρακμής σε ένα καθεστώς παρακμής!
Ήταν επόμενο λοιπόν το εν λόγω καθεστώς να εμφανίσει και μία από τις πιο ακραίες πτυχές του αποκρουστικού του προσώπου: την γνωστή επίδειξη ωμής και ανεξέλεγκτης βίας!
Ένα δεκαπεντάχρονο παιδί ήταν αυτή τη φορά το θύμα. Από καθαρή ατυχία, όπως θα ισχυριστούν οι δυνάμεις καταστολής. Ήταν ζήτημα "εξοστρακισμού" της σφαίρας κ.λπ.
Το μείζον ζήτημα, όμως, είναι το πολιτικό "βαλτοπέδιο", στο οποίο ζει και διαβιώνει η διαβρωμένη από το "διαχρονικά εφήμερο" καθεστώς της "αρπαχτής", ελληνική κοινωνία.
Ο βάλτος μέσα στον οποίο έχει βουλιάξει η πλειονότητα μιας κοινωνίας αποχαυνωμένης, χωρίς αντιστάσεις που άγεται και φέρεται ανάλογα με τη στιγμή. Η πλειονότητα μιας κοινωνίας που ξεχνάει στο άψε σβήσε, που ωθείται να ξαναπιστεύσει ή αναγκάζεται να προσποιηθεί ότι ξαναπιστεύει, αυτούς που πριν από λίγα χρόνια απέρριψε μετά βδελλυγμίας.
Η πλειονότητα μιας κοινωνίας που είναι αναγκασμένη να επιλέγει πάντα τους "καλύτερους των χειρότερων", διότι οι "άλλοι" υπάρχουν μόνο ως άφεση των αμαρτιών της, ως γραφικό ντεκόρ στο σκηνικό της πλειοψηφούσας πολιτικής παρακμής...
Μιας κοινωνίας εγκλωβισμένης σε ψευτοδιλλήματα που αδυνατεί να αποφασίσει "με ποιους θα πάει και ποιους θ' αφήσει" και γι' αυτό άξια της μοίρας της...
ΥΓ) Οι αρμόδιοι υπουργοί υπέβαλλαν τις παραιτήσεις τους για το θάνατο του δεκαπεντάχρονου, οι οποίες όμως δεν έγιναν αποδεκτές. Αυτή η επίδειξη ευθιξίας είναι μία πρόοδος για το πολιτικό μας σύστημα διότι, αν αύριο ξανασυμβεί πάλι ένα τέτοιο "ατύχημα", οι όποιοι αρμόδιοι υπουργοί, θα είναι αναγκασμένοι να επιδείξουν την ανάλογη "ευθιξία". Όχι όπως πριν που κανείς δεν συγκινείτο...
ΥΓ2) Δεν καταλαβαίνουμε τι θα πει "δεν έγιναν αποδεκτές οι παραιτήσεις". Αν κάποιος αισθάνεται βαθιά την ανάγκη να παραιτηθεί, νομίζουμε ότι κανείς δεν μπορεί με με ζόρι να τον κρατήσει στη θέση του.
Ο Αλέξης Γρηγορόπουλος ήταν ένα 15χρονο αγόρι που είχε δικαίωμα στο όνειρο όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας του.
Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια ενός φίλου του, όπως τα διαβάζουμε σε ιστολόγια του ίντερνετ:
“Είμαστε μέχρι πέρυσι συμμαθητές με τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Όλοι τον φωνάζαμε Gregory, παραφράζοντας το επώνυμό του. Ήταν εξαιρετικά καλό παιδί. Είχε το θάρρος της γνώμης του που την υπερασπιζόταν με μαγκιά και πάθος. Από πολύ νωρίς είχε διαμορφώσει ιδεολογική ταυτότητα και είχε άποψη για την κοινωνία μας. Αυτές τις απόψεις στήριζε. Αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι μας!
“Αίσχος” είναι η μόνη λέξη που μπορεί να περιγράψει αυτήν την κατάσταση που επικρατεί. Δεν υπάρχει καθόλου έλεγχος πια και η αστυνομία δρα ελεύθερα χωρίς περιορισμούς και φοβίες. Μετά την υπόθεση “πράσινα παπούτσια - ζαρντινιέρα” και την εξέλιξη εκείνης της υπόθεσης στη Θεσσαλονίκη ήταν επόμενο να έχουμε θύμα. Δυστυχώς ένα αξιόλογο γνωστό μου παιδί.
Μόλις άκουσα σήμερα το πρωί για το συμβάν και το επίθετο ψέλλισα: “Ο Gregory είναι…”. Στη συνέχεια έμαθα το μικρό όνομα και τηλεφώνησα σε έναν φίλο από το σχολείο και μου τα επαλήθευσε. Ήταν χτες βράδυ στο νοσοκομείο. Τούτο το πρωινό ήταν ένα από το χειρότερα που είχα ποτέ μου. Από την στιγμή που το έμαθα θόλωσα και έλεγα για ώρες: “Ο Gregory νεκρός;”. Ένα 15χρονο αμούστακο παιδί ήταν και του πήραν την καρδιά στις 6 Δεκεμβρίου του 2008 οι δολοφόνοι, τα κτήνη, τα γουρούνια.
Στο διαδικτυακό Facebook… Λίγες ώρες μετά το θάνατο του Αλέξη, οι φίλοι του από τον διαδικτυακό τόπο Facebook ανάρτησαν μία ενότητα με τον τίτλο “ALEXANDROS GRIGOROPOULOS (R.I.P.) (αναπαύσου εν ειρήνη)”. Στον ίδιο δικτυακό τόπο, όμως, αναρτήθηκε και ενότητα, υπέρ του κατηγορουμένου αστυνομικού για τη δολοφονία...
- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Χρονογράφος
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Το μόνο που μπόρεσαν να σώσουν οι Αμερικανοί φονταμενταλιστές του φιλελευθερισμού ήταν ο ατομικός πλουτισμός τους, αφού τόσο τα δημόσια οικονομικά τους σχέδια όσο και η γενικότερη βιτρίνα του αλαζονικού καθεστώτος τους, έχει πλέον καταρρεύσει και δεν πρόκειται να σωθεί ούτε με τις πιο δαπανηρές προσπάθειες αναστήλωσης.
Με ηγέτη έναν σκράπα πολιτικό κατώτερο του μετρίου ο οποίος εξελέγη αφού, - στη χώρα της υψηλής τεχνολογίας- , χρειάστηκε να μετρηθούν επί μήνες με το χέρι (!) κάποιες δεκάδες χιλιάδες ψήφοι, το σκάφος της υπερδύναμης ταξίδευε χωρίς ξεκάθαρη πορεία σε παρακινδυνευμένες κατευθύνσεις.
Ο εγωκεντρικός επαρχιωτισμός του πλανητάρχη Μπους τζούνιορ και η ανόητη υπεραισιοδοξία του ότι τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει την αμερικανική κυριαρχία, έσπασαν τα μούτρα τους στον τοίχο της σκληρής παγκόσμιας πραγματικότητας.
Ο καουμπόι του Τέξας και οι παρατρεχάμενοί του άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι υπάρχουν και Αλλοι παίκτες στο παγκόσμιο γήπεδο, στους οποίους όφειλαν και οφείλουν, τουλάχιστον, τον στοιχειώδη σεβασμό.
Τώρα πια ταπεινωμένοι βουλιάζουν μες τη μαύρη τρύπα της πολιτικής τους, εξοργίζοντας ακόμη και τους οπαδούς τους.
Το μόνο θετικό που αποκομίζει η ανθρωπότητα από αυτούς τους αντιπαθέστατους μιλιταριστές, τους φορτικούς πλασιέ των πιο χυδαίων συναλλαγών εν ονόματι της κυριαρχίας τους, είναι η ευκαιρία για το δικαίωμα της άλλης άποψης.
Η ευκαιρία για να ακουστούν και οι άλλες φωνές οι οποίες κέρδισαν ξαφνικά την ελκυστικότητα που τους άξιζε.
Δεν είναι τυχαίο ότι «Το Κεφάλαιο» άρχισε απρόσμενα να πουλάει εκεί που κανείς δεν το περίμενε.
ΥΓ.) Η χρηματοπιστωτική κρίση είναι μια νομοτέλεια των καθεστώτων της αισχροκέρδειας, αποτέλεσμα της καταλήστευσης της εργασίας της πλειονότητας των πολιτών από τις συντεχνίες των golden boys και των γραφειοκρατών που τους προστατεύουν.
- Λεπτομέρειες
- Γράφτηκε από τον/την Δ.Τ.
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Ο κόμπος είχε φτάσει στο χτένι και η αλλαγή στις ΗΠΑ ήταν πλέον ιστορική αναγκαιότητα. Οι "μουτζαχεντίν" της χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας κατάφεραν να "στεγνώσουν" την τσέπη και συνεπώς την ψυχή της μεγάλης πλειοψηφίας των Αμερικανών και έτσι άνοιξαν το δρόμο για την ιστορική αλλαγή.
Ανεξάρτητα από το εύρος και το βάθος των ανατροπών που θα επιφέρει στις δομές της αμερικανικής κοινωνίας, η εκλογή του αφροαμερικανού Μπαράκ Ομπάμα στο αξίωμα του 44ου προέδρου των ΗΠΑ, είναι μια νέα σελίδα που σίγουρα θα βελτιώσει το καταρρακωμένο προφίλ της υπερδύναμης.
Ο Ομπάμα, δίνει πάλι στους Αμερικανούς το ανθρώπινο δικαίωμα να αισθάνονται και να ονειρεύονται. Ένα δικαίωμα που υπονομεύεται με αναλγησία από το πουριτανικό οικονομίστικο σύστημα των γκάνγκστερ της κερδοσκοπίας.
Ένα δικαίωμα που για την ελίτ της πλουτοκρατίας θεωρείται δευτερεύον και πολυτέλεια για το λαό, αφού ο λαός πρέπει να δουλεύει πολύ για να αυξάνονται τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών και να ονειρεύεται λίγο (τόσο όσο χρειάζεται για να μην πέφτει στην κατάθλιψη).
Μέσα σ' ένα εξοντωτικό και άδικο κερδοσκοπικό σύστημα που γιγαντώνει τα προνόμια μιας ελίτ και έχει ανάγκη το αίμα και τους πολέμους, ο Ομπάμα υπήρξε η όαση, το οξυγόνο, η λυτρωτική διέξοδος.
Παρά τα έντονα συναισθηματικά στοιχεία του λόγου του και παρά την επιφύλαξη αφού "η συγκίνηση μπορεί να είναι γόησσα αλλά δεν παύει να είναι και ρουφιάνα", ο πρώτος μαύρος πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ, δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να είναι χειρότερος από τον "σκράπα" προκάτοχό του.
Με τον Ομπάμα στον Λευκό Οίκο, η αυριανή εικόνα των ΗΠΑ στον έξω κόσμο, δεν μπορεί να είναι χειρότερη από την αποκρουστική εικόνα που πρόβαλε το καθεστώς του οπισθοδρομικού Τζορτζ Μπους Τζούνιορ.
Ο Ομπάμα είναι μια νέα μεγάλη ευκαιρία για την Αμερική και τον κόσμο, είναι αυτή τη στιγμή ο αναγκαίος "κρίκος" για την επικίνδυνα διαταραγμένη κοινωνική συνοχή στις ΗΠΑ η οποία πρέπει οπωσδήποτε να αποκατασταθεί.
Το αύριο θα δείξει, πόσο έξυπνα, πόσο δημοκρατικά και πόσο θαραλλέα, θα έχει διαχειριστεί αυτή την ευκαιρία που του έδωσε η ιστορία ο 47χρονος αφροαμερικανός νέος πρόεδρος των ΗΠΑ.
Ας είναι καλορίζικος και μακάρι να μην αποδειχτεί, απλώς λίγο καλύτερος από τον χειρότερο προκάτοχό του.
Μακάρι, με τον Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος θεωρείται συνεχιστής του "I have a dream" αγωνιστή Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, "τα όνειρα" εκατομμυρίων μη προνομιούχων Αμερικανών, αλλά και άλλων τόσων ανθρώπων, όπου γης, που επηρεάζονται αρνητικά από την πολιτική των ΗΠΑ, "να λάβουν εκδίκηση".
ΥΓ) Η εκλογή του Ομπάμα είναι και η ρεβάνς της πολιτικής για τους Αμερικανούς, αφού ο μαύρος γερουσιαστής ενεργοποίησε το "απαθές" εκλογικό σώμα των ΗΠΑ με αποτέλεσμα να αυξηθεί κατακόρυφα το ποσοστό συμμετοχής των ψηφισάντων.
Σελίδα 254 από 291