Λεπτομέρειες
Κατηγορία: Επικαιρότητα

Είναι να απορεί κανείς με τον πρώην πρωταθλητή των σπριντ, επτάκις βουλευτή, υφυπουργό Αθλητισμού στην κυβέρνηση Μητσοτάκη (1991-1992) και τρεις φορές δήμαρχο Θεσσαλονίκης, Βασίλη Παπαγεωργόπουλο.

Για ποιο λόγο άραγε οργίαζε στην αυθαιρεσία και τη διαφθορά, όπως απεφάνθη το Δικαστήριο, από την πρώτη ημέρα της δημαρχίας του και ποιο ήταν τελικά το κίνητρό και ο σκοπός του;

Γιατί παρανομούσε κατ' εξακολούθηση σε τόσο μεγάλο διάστημα! Πόσα εκατομμύρια ευρώ ήθελε να υπεξαιρέσει για να ηρεμήσει και να σταματήσει την παράνομη δραστηριότητα; Πόσα του χρειάζονταν, δεδομένου ότι δεν είχε ούτε παιδιά να αποκαταστήσει;

Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες, αφού ο 66χρονος "φτερωτός γιατρός" ήταν ευκατάστατος με εξασφαλισμένη παχυλή βουλευτική σύνταξη (επτά φορές είχε εκλεγεί βουλευτής χωρίς καμμία αποτυχία πριν την εκλογή του στη δημαρχία), ενώ και η σύζυγός του ήταν οδοντίατρος και δεν είχαν κανένα οικονομικό πρόβλημα.

Μέχρι στιγμής, από τη δίκη αλλά και από τα σχόλια που ακολούθησαν μετά την καταδίκη του πρώην δημάρχου Θεσσαλονίκης, έχουν ακουστεί διάφορες απόψεις: α) ήταν ασύδοτος γιατί δεν πίστευε ότι υπήρχε περίπτωση να ελεγχθεί ουσιαστικά, β) ήταν άπληστος και γι' αυτό ασταμάτητος και με τα κλοπιμαία εξαγόραζε και διατηρούσε την εκλογική του πελατεία, γ) όταν φοβήθηκε ότι μπορεί να ελεγχθεί δεν τόλμησε να πάρει τη μεγάλη απόφαση να παύσει τον γγ του δήμου και να σταματήσει το σκάνδαλο, γιατί εκβιαζόταν από τον συνένοχο Λεμούσια ο οποίος ήταν επίσης άπληστος και ασταμάτητος και δ) η ματαιοδοξία του ήταν τόσο μεγάλη που δεν τον βοήθησε να "πατήσει" στη γη, με αποτέλεσμα, ο επονομαζόμενος "ατσαλάκωτος" , να τσαλακώσει ολοκληρωτικά την τόσο προσεγμένη και περιποιημένη εικόνα του.

Ό,τι και να ισχύει η περίπτωσή του είναι τραγική.

Υπηρετούσε έναν αδηφάγο ναρκισσισμό, ένα υπερ-εγώ απέναντι στο οποίο ο κραταιός πρωταθλητής έχανε κάθε αναμέτρηση. Μάλλον από ένα σημείο και ύστερα λειτουργούσε ως υπηρέτης μιας άλλης προσωπικότητας που είχε εισβάλλει μέσα του από τα αξιώματα και το δηλητήριο της πολιτικής (Κάτι ξέρουν όσοι υπερασπίζονται την απόσταση της πολιτικής από τον αθλητισμό).

Η ματαιοδοξία του ακόμη και μετά την ανάγνωση της ισόβιας καταδίκης βρήκε τον τρόπο να μιλήσει:"Κάποιοι θα πεθάνουν με τύψεις" είπε ο απτόητος πρώην πρωταθλητής, αθωώνοντας ο ίδιος τον εαυτό του, λες και δεν αναγνώριζε σε κανέναν το δικαίωμα να τον κρίνει.

"Όχι πάντως εμείς" του απάντησε ο πρόεδρος του Δικαστηρίου και η πολύκροτη υπόθεση έκλεισε σε πρώτο βαθμό με τη μεταφορά του πρώην δημάρχου στις φυλακές Διαβατών.

 

ΥΓ) Η μη αναμενόμενη ισόβια καταδίκη του Παπαγεωργόπουλου και των άλλων δύο συγκατηγορουμένων για διαφθορά στο δήμο Θεσσαλονίκης (Λεμούσια, Σαξώνη) ήταν ένα δυνατό σοκ στην ελληνική κοινωνία με έντονο συμβολισμό ότι τα "ψέμματα τελείωσαν". Η Δικαιοσύνη λόγω κρίσης και Μνημονίου έστειλε το μήνυμα ότι δεν θα γλυτώσει κανείς που θα επιχειρήσει να κλέψει δημόσιο χρήμα.

Για την ιστορία αναφέρουμε ότι ο δήμος Θεσσαλονίκης είχε και άλλο σκάνδαλο πριν από τη θητεία Παπαγεωργόπουλου, όταν το 1990 ο γαμπρός του δημάρχου Ντίνου Κοσμόπουλου, είχε μπλεξίματα με τη Δικαιοσύνη για υπεξαίρεση δύο εκατομμυρίων ευρώ από την επιχείρηση Πολιτιστική Πρωτεύουσα.

 

ΥΓ2) Στο μεταξύ ο καταδικασθείς δήμαρχος έστειλε την παρακάτω επιστολή στα Μέσα Ενημέρωσης μέσα από τη φυλακή δυό μέρες μετά την καταδίκη του:

Η  επιστολή Παπαγεωργόπουλου

Επειδή πολλά λέγονται τελευταίες μέρες εναντίον μου και τα οποία δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα θέλω να δηλώσω:

  1. Όποιος έχει το παραμικρό ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ότι συμμετείχα στην υπεξαίρεση  στον Δήμο Θεσσαλονίκης να το δηλώσει στην τηλεόραση και εγώ ΔΕΝ θα καταθέσω έφεση στην τελείως αστήρικτη απόφαση του Δικαστηρίου εναντίον μου.!
  2. Επί 10 χρόνια και μέχρι την αποκάλυψη  από εμένα σε συνέντευξη Τύπου της υπεξαίρεσης, όλα τα θεσμικά ελεγκτικά όργανα  ((Ελεγκτικό Συνέδριο, Υπ. Οικονομικών , Π.Κ.Μ., Ορκωτοί Ελεγκταί κ.λ.π.) αλλά και η Εφορία και τα Ασφαλιστικά Ταμεία βεβαίωναν εγγράφως ότι λειτουργεί άψογα   Ταμειακή Υπηρεσία του Δήμου Θεσσαλονίκης!
  3. Κατηγορούμαι για άμεση συνέργεια σε υπεξαίρεσεις που πραγματοποίησε ο Σαξώνης όταν εγώ δεν τον γνώριζα μέχρι την αποκάλυψή του, όπως δεν γνώριζα το 98% των 5.000 υπαλλήλων του Δ.Θ.!
  4. Δεν είχα κρατήσει καθ’ όλη την διάρκεια της θητείας απολύτως καμία αρμοδιότητα στον τομέα των Οικονομικών του Δήμου και τις είχα εκχωρήσει όλες στους Αντιδημάρχους!
  5. Το ίδιο το Συμβούλιο Εφετών αλλά και η Οικονομική Επιθεωρήτρια κ. Τσεμπερά τονίζουν ότι ο Σαξώνης υπεξαιρούσε τουλάχιστον από το 1997! Η Θ΄ΔΟΥ  βρήκε υπεξαιρέσεις από το 1993! Πως λοιπόν κατηγορούμαι για «άμεση συνέργεια εγώ ο οποίος ορκίστηκα Δήμαρχος το 1999;
  6. Στο ίδιο το βιβλίο του Δημοτικού Ταμία αναγράφεται ότι ο Σαξώνης υπεξαίρεσε 58.εκ. δραχ. το 1998, ένα χρόνο πριν αναλάβω Δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Πως ξεπερνιέται το σημείο αυτό που τινάζει κυριολεκτικά στον αέρα όλες τις κατηγορίες εναντίον της Διοίκησής μου για «ηθική αυτουργία και «άμεση συμμετοχή»;
  7. Όταν τα άμεσα ελεγκτικά όργανα του Σαξώνη μέσα στον Δήμο αθωώνονται, πως είναι δυνατόν να καταδικάζεται ο Δήμαρχος;
  8. Όταν αποδεικνύεται κατά την ακροαματική διαδικασία ότι δεν υπάρχει καμία σχέση μεταξύ Δημάρχου και Δ/ντου Ταμειακής Υπηρεσίας –ο οποίος μάλιστα ελέγχεται από το Ελεγκτικό Συνέδριο- πως είναι δυνατόν να κατηγορείται και να καταδικάζεται ο Δήμαρχος;
  9. Γιατί γίνονται χωρίς καμία διασταύρωση δεκτοί όλοι οι αναπόδεικτοι ισχυρισμοί του επίορκου υπαλλήλου και αναγράφονται στο σκεπτικό της απόφασης, όταν έχει αποδειχθεί η εγκληματική του φύση χωρίς καμία αμφιβολία;
  10. Γιατί σπιλώνεται η μνήμη κορυφαίων στελεχών της πόλης μας ( Στ. Καραμανλής , Απ. Τσουρέκας) και περιλαμβάνονται στο σκεπτικό της απόφασης, όταν ενοχοποιήθηκαν χωρίς καμία απόδειξη από τον επίορκο υπάλληλο, αφού είχαν αποβιώσει, έτσι ώστε να μην μπορούν να υπερασπισθούν την τιμή και την υπόληψή τους;
  11. Γιατί γίνεται πιστευτή η Τρίτη κατάθεση του Σαξώνη  - στις 2 πρώτες δεν με αναφέρει- στην οποία λέει «είχε γνώση και ο Δήμαρχος» η οποία κατάθεση έγινε 1.5 ολόκληρο χρόνο μετά την αποκάλυψή του από εμένα σε συνέντευξη Τύπου και μία ακριβώς ημέρα μετά την κοινοποίηση σε αυτόν της απόλυσής του από τον Δήμο υπογεγραμμένη από εμένα;
  12. Πως είναι δυνατόν ο ίδιος ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου να παραδέχεται ότι έγινε έλεγχος των Οικονομικών μου και δεν ευρέθη τίποτε το μεμπτό και συγχρόνως –χωρίς να έχω καμία επαφή ή έστω γνωριμία με τον δράστη- να καταδικάζομαι για «άμεση συνέργεια» σε υπεξαίρεση 17 εκ. €;
  13. Πως είναι δυνατόν να δίνονται ελαφρυντικά προτέρου εντίμου βίου από την ίδια την δικαιοσύνη ακόμη και στον Κοσκωτά και να μην δίνονται στον Παπαγεωργόπουλο που έφθασε στ 66 του χρόνια τηρώντας απαρέγκλιτα αρχές και αξίες γύρισε όλο τον κόσμο με την Ελληνική Σημαία στα χέρια και ψηφίσθηκε 11 εν συνεχεία φορές από τον Λαό της Θεσσαλονίκης ως εκπρόσωπός του στα ανώτατα θεσμικά όργανα της πατρίδος μας;

Μήπως κάποιοι πρέπει να επανεξετάσουν την στάση τους;

Μήπως πρέπει το Εφετείο να συγκληθεί άμεσα;

Μήπως πρέπει να μελετήσουν την δικογραφία, τις καταθέσεις των μαρτύρων , τα ντοκουμέντα κ.λ.π. κάποιοι ανώτεροι για να βγουν εγκαίρως τα κατάλληλα συμπεράσματα;

Μήπως η Βουλή και ο Πολιτικός Κόσμος που βάλλονται πανταχόθεν το τελευταίο διάστημα – για λόγους πολύ διαφανείς παρά το ότι έχουν ανανεωθεί σε ποσοστό 80% πρέπει να προβληματισθούν για την συγκεκριμένη απόφαση;

Μήπως η Ν. Δ. αντί της αμήχανης αμυντικής στάσης πρέπει να αναθέσει σε διακεκριμένη ομάδα νομομαθών την συγκεκριμένη υπόθεση για να βγάλει σημαντικά συμπεράσματα για την περεταίρω πορεία της;

Εν πάσει περιπτώσει τελειώνοντας τις σκέψεις αυτές από τα 2,4 τ.μ .που μου αναλογούν για τα επόμενα χρόνια μετά την απόφαση του συγκεκριμένου Δικαστηρίου- εγώ που σε όλη μου την ζωή έτρεχα σε ανοικτούς αθλητικούς και πολιτικούς στίβους – ζητώ δημοσίως ΕΝΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ εναντίον μου.

Μέχρι τότε θα ισχύει αυτό που είπα στο Δικαστήριο «ότι κάποιοι ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΤΥΨΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ»

Ο θεσσαλονικείς και όλοι οι Έλληνες θα πρέπει να είναι απολύτως βέβαιοι ότι δεν τους έχω προδώσει ποτέ !

Υ.Γ. Θα έχουν την δύναμη οι εφημερίδες και τα κανάλια που καθημερινά με διασύρουν να φιλοξενήσουν την δήλωσή μου αυτή;

 

 

Λεπτομέρειες
Κατηγορία: Επικαιρότητα

Με σοκαριστική αμηχανία παρακολούθησαν οι απανταχού συστημικοί το θρίαμβο του Γενοβέζου κωμικού Μπέπε Γκρίλο ο οποίος από το πουθενά κατόρθωσε να αναδειχθεί πρώτο κόμμα στις εκλογές που διεξήχθησαν χθες στην Ιταλία.

Ο Γκρίλο χωρίς καμμία συμμαχία με αποκλειστικά δικό του ψηφοδέλτιο πήρε 25,55 %,όταν το Δημοκρατικό κόμμα του Πιερλουίτζι Μπρεσάνι πήρε μόνο του 25,42% (29,54% το κοινό του ψηφοδέλτιο) και το κόμμα του Μπερλουσκόνι 21,56% (29,13% μαζί με τους συμμάχους του).

Στην περίπτωση Γκρίλο, η ιταλική κοινωνία αντέδρασε στα ψέμματα και τα σκάνδαλα των καθεστωτικών δυνάμεων, όπως αντιδράει μία προδομένη γυναίκα που πέφτει στην αγκαλιά του πρώτου τυχόντα που θα την παρηγορήσει.

Είναι σίγουρο ότι ο Μπέπε Γκρίλο δεν έχει τις λύσεις στο τσεπάκι του και ότι λαϊκίζει χωρίς όρια βασιζόμενος στην αγανάκτηση του ιταλικού λαού. Είναι, επίσης, σίγουρο ότι ο ιταλικός λαός έθεσε χθες τα όρια της αντοχής του απέναντι στη λιτότητα με ένα εντυπωσιακό ξέσπασμα, προειδοποιώντας τους ηγέτες της δημοσιονομικής πειθαρχίας για τις αυριανές αντιδράσεις των παρορμητικών λαών της Νότιας Ευρώπης.

Είναι,επίσης, εντυπωσιακός ο "ύπνος" των υποστηρικτών του συστήματος, οι οποίοι μοιάζουν ανίκανοι να αντιληφθούν την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα στην ασφυκτικά πιεσμένη Ευρωζώνη.

Είναι τόσο μεγάλη η προσκόλησή τους στο πλαίσιο μιας ισορροπίας εξόντωσης των αδυνάτων και των οικονομικά εκτεθειμένων, που σπέρνουν ανέμους αλλά δεν θέλουν καθόλου να παραδεχθούν ότι κινδυνεύουν θα θερίσουν θύελλες.

Μαζί με τον Μπέπε Γκρίλο, εντυπωσιακή ρελάνς έκανε και ο πολιτικός παλιάτσος αλλά ικανότατος μετρ της προεκλογικής εκστρατείας, Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Τάζοντας επιστροφές φόρων και επιστροφή στη λιρέτα αν η Μέρκελ δεν ξεσφύξει τα λουριά στην Ιταλία, ο καβαλιέρε ανέτρεψε το κλίμα και εξέθεσε τα γκάλοπ που τον ήθελαν να υπολείπεται με μεγάλη διαφορά από το Δημοκρατικό κόμμα του Μπερσάνι.

Το σκηνικό που θα βόλευε τις καθεστωτικές δυνάμεις στην Ιταλία και φυσικά τους Ευρωπαίους συμμάχους τους (Μέρκελ και σία), δηλαδή ένα διπολικό ντέρμπι Μπερσάνι-Μπερλουσκόνι ώστε να κερδίζουν χρόνο και να απορροφούνται οι κοινωνικοί κραδασμοί που παράγει  η λιτότητα,  το χάλασε ο Γκρίλο ο οποίος μπήκε ως ισχυρότατη σφήνα και όχι ως γραφικό ντεκόρ ανάμεσα στους δύο συνδυασμούς.

Το ποσοστό του κόμματος των Πέντε Αστέρων που ίδρυσε ο Γκρίλο υπήρξε ασύλληπτο ακόμη και από τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις, αφού ένας στους τέσσερις Ιταλούς υπήρξε ψηφοφόρος του.

Η εκλογική δύνανη του Μπέπε Γκρίλο αλλά και του αειθαλή, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, είναι η απάντηση των "Γουρουνιών- PIGS" στην αλαζονική αναλγησία του εύρρωστου Βορρά της Ευρωζώνης, αλλά ταυτόχρονα και μια εκκωφαντική προειδοποίηση ότι δεν πάει άλλο με την δημοσιονομική τιμωρία.

Το αν πήραν το μήνυμα αυτοί που πρέπει να το πάρουν και πρώτη απ' όλους η Γερμανίδα καγκελάριος, Αγγέλα Μέρκελ, θα φανεί στο προσεχές μέλλον.


ΥΓ) Για τον ηγέτη της Κεντροαριστεράς, Πιερλουίτζι Μπερσάνι, δεν χρειάζεται να γίνει λόγος. Παρουσιάστηκε με το παλιομοδίτικο συντηρητικό σύνθημα "L' Italia giusta" (Η σωστή Ιταλία) και αποδείχθηκε άχρωμος, άοσμος, χωρίς έκρηξη και χωρίς εκτόπισμα. Εκ του αποτελέσματος κρίνεται ως λάθος επιλογή, ενώ λίγος αποδείχθηκε και ο "προφεσόρε" Μάριο Μόντι. Κάτι σαν ξενέρωτος Ιταλός Παπαδήμος...

Λεπτομέρειες
Κατηγορία: Επικαιρότητα

 

Κάποτε, πριν από κάμποσα χρόνια, οι κυβερνήτες ξεφτέρια που διαθέτουμε είχαν "ρυθμίσει" την κυκλοφορία των αυτοκινήτων στον δακτύλιο της Αθήνας με το σύστημα Μικρά-Μεγάλα (με βάση τον λήγοντα αριθμό της πινακίδας 1-5 μικρά, 6-0 μεγάλα).

Ήταν τόσο έξυπνοι αυτοί οι "ρυθμιστές" που κάθε μέρα ανάγκαζαν τους οδηγούς να πληροφορούνται από τα Μέσα Ενημέρωσης αν κυκλοφορούσε το αυτοκίνητό τους στο δακτύλιο. Ταυτόχρονα ανάγκαζαν και τα ΜΜΕ να δημοσιεύουν κάθε μέρα ποιος κυκλοφορεί στον δακτύλιο.

Πέρασαν χρόνια πολλά και ξαφνικά κάποιος σκέφτηκε, επιτέλους, ότι, αν αντί για Μικρά-Μεγάλα, η ρύθμιση γινόταν Μονά-Ζυγά με βάση την ημερομηνία δεν θα υπήρχε λόγος να ρωτάει κανείς ποιος κυκλοφορεί ούτε τα Μέσα Ενημέρωσης θα ασχολούντο με ένα μη πρόβλημα που είχε γίνει πρόβλημα λόγω των ρυθμιστών της κακιάς ώρας.

Όσοι νομίσουν ότι το πρόβλημα Μικρά-Μεγάλα ήταν ασήμαντο κάνουν μεγάλο λάθος ή ανήκουν στην ίδια κατηγορία με τους "ρυθμιστές" της κακιάς ώρας.

Ξέρερε τι σημαίνει να ξυπνάς το πρωϊ για να πας στη δουλειά σου και να μην ξέρεις αν κυκλοφορείς, ενώ θα μπορούσες να το ξέρεις χωρίς να χρειαστεί να ρωτήσεις κανέναν;

Για σκεφτείτε τους μισούς Αθηναίους ή έστω τους μισούς των μισών, να αναρωτιούνται κάθε μέρα αν κυκλοφορούν στο δακτύλιο και να ψάχνουν την απάντηση...

Από τότε που βρέθηκε η λύση, πέρασαν πάλι χρόνια πολλά, και οι κυβερνήτες ξεφτέρια συνέχισαν απτόητοι να μας κυβερνούν με τον ίδιο τρόπο και τα ίδια προσόντα, ώσπου μας πτώχευσαν και καταλάβαμε -όσοι καταλάβαμε- ότι αν δεν  τους "σαρώσουμε" θα είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε τον ίδιο φαύλο κύκλο μιας καταθλιπτικής μετριότητας.

Τα τελευταία χρόνια του Μνημονίου οι κυβερνήτες ξεφτέρια παλεύουν να μειώσουν τα χρέη και τις δαπάνες του δημόσιου τομέα, αλλά συνεχώς πελαγώνουν,  ουσιαστική λύση δεν βρίσκουν, με αποτέλεσμα να μειώνουν συνεχώς μισθούς και συντάξεις.

Μιλάνε για απαλλαγή από 25000 δημόσιους υπαλλήλους χωρίς να λένε τη λέξη απολύσεις, χρησιμοποιούν τους όρους, εφεδρεία,  διαθεσιμότητα και μετακινήσεις. αλλά μοιάζει σαν να βρίσκονται πάντα στο ίδιο σημείο, χωρίς ουσιαστική λύση παρόλο που στις εξαγγελίες καμώνονται ότι οι αποφάσεις θα δώσουν το ποθητό αποτέλεσμα.

Κι όμως, πριν από τη διαθεσιμότητα και τις απολύσεις  στο Δημόσιο, το πρώτο πράγμα που θα έπρεπε να κάνουν είναι να μετρήσουν πόσοι είναι διπλοθεσίτες στον ευρύτερο Δημόσιο τομέα (ΔΕΚΟ, ΝΠΔΔ, ΝΠΔΙ κ.α.) και αμέσως μετά πόσοι δουλεύουν και στο Δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα ταυτόχρονα.

Τις προαναφερθείσες κατηγορίες θα μπορούσαν χωρίς σοβαρές αντιδράσεις να τις προσκαλέσουν να επιλέξουν μία εργασία κι έτσι το Δημόσιο το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως ως πάρεργο από τους διπλοθεσίτες και στο οποίο ευδοκιμούν και οι αργομισθίες, θα απαλλασόταν αναίμακτα από έναν αριθμό υπαλλήλων οι οποίοι έχουν συνήθως την κανονική δουλειά τους στον ιδιωτικό τομέα.

Βέβαια, αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους σημερινούς κυβερνήτες μας όπως ήταν τα Μονά-Ζυγά για τους προηγούμενους τη δεκαετία του '70.

Είναι εξάλλου και η διαπλοκή και τα "κονέ" που διαθέτουν οι διπλοθεσίτες οι οποίοι τα καταφέρνουν και παραμένουν ανέγγιχτοι παρά τη δυστυχία στην οποία έχουν περιέλθει πολλά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας.

Όμως, το ερώτημα είναι μέχρι πότε θα αποφασίζουν διαπιστευμένες και ηθικά εξαθλιωμένες μετριότητες για το μέλλον μας;

Πόσο ακόμη θα τους ανεχθούμε πόσες ακόμη ευκαιρίες θα δώσουμε στις "ξανθιές" κυβερνήσεις που διαθέχονται η μία την άλλη σε αυτόν τον τόπο;

 

ΥΓ) Ως μέγα σκάνδαλο χαρακτηρίστηκε η μη περικοπή στις συντάξεις 50.000 διπλοσυνταξιούχων για δυόμισυ χρόνια, όταν οι άλλοι συνταξιούχοι έχουν υποστεί απανωτές μειώσεις.

Η αδυναμία συγκέντρωσης των στοιχείων δεν απαλλάσει βέβαια τους αρμοδίους από την κατηγορία της ανικανότητας. Το ότι δεν υπάρχει κεντρικό σύστημα ελέγχου και διασταυρώσεων, εξαιτίας του οποίου δίνονταν, εξάλλου, δεκάδες χιλιάδες συντάξεις σε πεθαμένους, είναι μια ακόμη απόδειξη ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν τα βασικά.

 

ΥΓ2) Πάνω από πέντε και πλέον εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, πληρώνουν για ενοίκια οι Ανεξάρτητες Αρχές, ενώ παραμένουν ανεκμετάλλευτα κτήρια που ανήκουν στο Δημόσιο.

Στην ερώτηση που κατέθεσε η Φ. Πιπιλή, και απευθύνεται στον υπουργό Οικονομικών, Γ. Στουρνάρα, ζητά να μάθει: Εάν έχει ελέγξει αν έχουν πραγματοποιηθεί και σε τι ποσοστό οι μειώσεις των αμοιβών των μελών το Ανεξάρτητων Αρχών από το 2010. Εάν έχει γίνει έλεγχος για το αν επιτεύχθηκαν δραστικές μειώσεις ενοικίων σύμφωνα με το νόμο.

"Τα ενοίκια που δίνονται σήμερα είναι, αν μη τι άλλο προκλητικά. Το ΑΣΕΠ πληρώνει για τρεις χώρους στην οδό Πουλίου στους Αμπελόκηπους, περισσότερα από 151.000 ευρώ ενώ άλλα 12.000 ευρώ μηνιαίως δίνει για ακίνητο επί της Λ. Μαραθώνος και Ελ. Βενιζέλου, στο οποίο στεγάζεται το αρχείο του. Το ΣΔΟΕ πληρώνει 34.500 ευρώ μηνιαίως για το κτίριο στην οδό Πειραιώς και Αλκίφρονος με το συμβόλαιο να έχει λήξει από το 2006.

Ο Συνήγορος του Πολίτη πληρώνει πάνω από 103 χιλ. ευρώ μηνιαίο ενοίκιο για τη στέγαση των υπηρεσιών του στην οδό Χατζηγιάννη Μέξη και Σισίνη στην Αθήνα. Ιδιοκτήτης του κτιρίου; Η Μονή Βατοπεδίου. Επίσης, η ΑΔΑΕ πληρώνει 20.000 ευρώ το μήνα για κτίριο στο Μαρούσι, ο Συνήγορος του Καταναλωτή 14.000 ευρώ για το κτίριο στη Λ. Αλεξάνδρας 144, το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο (ΕΣΡ), δίνει 20.543 ευρώ το μήνα για το κτίριο στην οδό Αμερικής.Ακόμη, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα συνολικά 41.000 ευρώ για δύο ακίνητα στην οδό Θεοφάνους και Αλεξάνδρας ενώ η ΑΔΙΠ για την αξιολόγηση της ανώτατης εκπαίδευσης δίνει 11.800 ευρώ για κτίριο επί της Λ. Συγγρού 44.

Κι ενώ η κατασπατάληση δημοσίου χρήματος συνεχίζεται, στα συρτάρια των αρμόδιων υπηρεσιών βρίσκονται τα σχέδια για την αξιοποίηση των δημόσιων κτιρίων που «αραχνιάζουν»."

 

ΥΓ3) Σοβαρές παραλείψεις σαν την παραπάνω θα μπορούσαμε να προσθέτουμε πάρα πολλές για όσους ελπίζουν ότι οι κυβερνήτες μας μπορούν να κάνουν χρηστή διαχείριση. Δεν έχει όμως νόημα γιατί δεν θέλουμε να πείσουμε κανέναν. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι είναι κατώτεροι των περιστάσεων.

Λεπτομέρειες
Κατηγορία: Επικαιρότητα
 
 

22 Φεβρουαρίου 2013

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ ανακοινώνει τον θάνατο του δημοσιογράφου και εκδότη της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ», Γρηγόρη Μιχαλόπουλου, ο οποίος «έφυγε» σήμερα σε ηλικία 75 ετών.

Ο Γρηγόρης Μιχαλόπουλος γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1938. Αφού ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές πήρε το πτυχίο της Παντείου Σχολής. Τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκίνησε από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» το 1965. Στη συνέχεια εργάστηκε στον «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ», ενώ από το 1981 υπήρξε εκδότης της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ».

Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ συλλυπείται τους οικείους του και ενημερώνει ότι η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλλεί τη Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013 στις 11.00 το πρωί στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτη.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
  1. Η ΕΣΗΕΑ για τις παραιτήσεις στον ΕΔΟΕΑΠ
  2. ΕΔΟΕΑΠ: Ξαφνική παραίτηση Σπανοπούλου και προκήρυξη εκλογών!
  3. Μάχες χαρακωμάτων στα δημόσια ΜΜΕ
  4. Οι εργαζόμενοι στην "Ελευθεροτυπία" απαντούν...