Λεπτομέρειες

Γράφτηκε από τον/την Ρεπόρτερ

Κατηγορία: Επικαιρότητα

Δημοσιεύθηκε : 07 Σεπτεμβρίου 2015

Η δυστοκία συγκρότησης προεδρείου στην ΕΣΗΕΑ ενώ έχει παρέλθει πολύ μεγάλο διάστημα μετά τη διεξαγωγή των εκλογών απαξιώνει τη δυναμική του συνδικαλιστικού σωματείου των δημοσιογράφων που τον περασμένο Δεκέμβριο έκλεισε έναν αιώνα ζωής.  Η "Δημοσιογραφική Συνεργασία" (ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ & ΜΜΕ) με ανακοίνωσή της προβάλλει την πρότασή της για να αρθεί το αδιέξοδο:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ» ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΣΗΕΑ

Η «Δημοσιογραφική Συνεργασία» σε ό,τι αφορά τη συγκρότηση Προεδρείου στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, υποστήριξε, από την πρώτη στιγμή, την πάγια θέση της, για αντιπροσωπευτικό αναλογικό προεδρείο.

Με απλά λόγια, θεωρεί πως οι πέντε θέσεις του προεδρείου (πρόεδρος, γενικός γραμματέας, Α' αντιπρόεδρος, Β' αντιπρόεδρος και ταμίας) πρέπει να κατανεμηθούν ανάλογα με τη δύναμη των παρατάξεων, έτσι όπως αυτή διαμορφώθηκε από τις εκλογές του κλάδου.

Η «Δημοσιογραφική Συνεργασία» εκτιμά ότι ο συσχετισμός έτσι όπως διαμορφώνεται, μετά τις αρχαιρεσίες, ενός σωματείου πρέπει να αντανακλάται και στη διαμόρφωση του προεδρείου. Είναι τελείως άλλο ζήτημα η πολιτική εκτίμηση για το συσχετισμό των δυνάμεων, έτσι όπως διαμορφώνεται κάθε φορά, και η «Δημοσιογραφική Συνεργασία» έχει τοποθετηθεί ξεκάθαρα, θεωρώντας το συσχετισμό αυτόν αρνητικό για τα συμφέροντα των εργαζόμενων δημοσιογράφων. Αυτονόητο, επίσης, για τη «Δημοσιογραφική Συνεργασία» είναι πως εκείνοι που δεν έχουν καμία θέση στα σωματεία είναι οι φασίστες.

Η «Δημοσιογραφική Συνεργασία» θεωρεί πως ο σεβασμός στο στοιχειώδες δημοκρατικό δικαίωμα των μελών της ΕΣΗΕΑ πρέπει να είναι ομόφωνα αποδεκτός και ως εκ τούτου δεν θα ήταν απαραίτητες άλλες διαδικασίες (κάλπες κ.λπ.), για την ανάδειξη προεδρείου στην Ενωση.

Κάθε άλλη μεθόδευση επιχειρεί να αλλοιώσει με «τερτίπια» το συσχετισμό δυνάμεων έτσι όπως έχει διαμορφωθεί, ενώ ταυτόχρονα υπό το βάρος των πολιτικών εξελίξεων, της στήριξης της 7μηνης διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ 1 (Τσίπρα) και τον ΣΥΡΙΖΑ 2 (Λαφαζάνη και των υπολοίπων) και της υπογραφής του 3ου Μνημονίου από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την ψήφο όλων των υπολοίπων «μνημονιακών» και «αντιμνημονιακών» μαζί δυνάμεων, συνιστά μια ψευδεπίγραφη «αντίσταση» που στην ουσία συνιστά ένα ακόμα ανάχωμα στη ριζοσπαστικοποίηση των συνειδήσεων και στην ανασυγκρότηση του κινήματος που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι του κλάδου.

Πιο συγκεκριμένα: Η δραματική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στον κλάδο αποτελεί, αυτήν την στιγμή, την αντικειμενική βάση για τη σύνθλιψη των εργαζόμενων δημοσιογράφων στη μέγκενη του κεφαλαίου με δύο μορφές που θα βρουν την έκφρασή τους στις εξής συνδικαλιστικές πρακτικές: Η μια θα θέτει στους εργαζόμενους διαρκώς το δίλημμα «ή περικοπές μισθών ή απολύσεις», καλώντας τους, τελικά, να «βάλουν λίγο ακόμα πλάτη». Η άλλη θα επιχειρήσει να υποτάξει, από άλλη πλευρά, τους εργαζόμενους, πουλώντας ψεύτικες ελπίδες για «κάθαρση» του χώρου των ΜΜΕ από (υπαρκτά) «λαμόγια», ώστε η «νέα επιχειρηματικότητα» να προχωρήσει σε «λύσεις» σε ένα δήθεν νέο περιβάλλον «με κανόνες».

Και οι δύο αντιλήψεις και πρακτικές αποκρύπτουν ότι οι εργασιακές σχέσεις δε διαμορφώνονται με «συμφωνίες κυρίων» ακόμα και αν το επιθυμούν όλες οι πλευρές, γιατί τα πάντα καθορίζονται στον καπιταλισμό από το κυνήγι του απόλυτου κέρδους, που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του συστήματος.

Στην αντίρρηση ότι τα Μέσα είναι ζημιογόνα, οι εργαζόμενοι πρέπει να λάβουν υπόψη τους ότι τα Μέσα ανήκουν σε μονοπωλιακούς ομίλους, και, από την άποψη αυτή, εξετάζεται η συνολική κατάσταση του ομίλου. Αλλά ακόμα και στην περίπτωση της κατάρρευσής του, τη θέση του παίρνει ένας άλλος μονοπωλιακός όμιλος και ο αμείλικτος ανταγωνισμός στην καπιταλιστική ζούγκλα συνεχίζεται. Το τσάκισμα όλων των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, οι απολύσεις και η εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης αποτελούν προϋπόθεση για την επικράτηση του ενός ή του άλλου καπιταλιστή στον ανταγωνισμό αυτό.

Να γιατί, μεταξύ άλλων, κανένας καπιταλιστής δεν δεσμεύεται ότι δεν θα προχωρήσει σε απολύσεις, ακόμα κι αν οι εργαζόμενοι δεχθούν μειώσεις μισθών. Οι εργαζόμενοι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι όσο τα μέσα παραγωγής και το προϊόν της εργασίας τους είναι ιδιοκτησία των καπιταλιστών, η κατάστασή τους θα επιδεινώνεται συνεχώς.

Μόνος δρόμος για την απόσπαση ορισμένων κατακτήσεων σήμερα με προοπτική φιλολαϊκής εξόδου από την κρίση είναι η ανασυγκρότηση του κινήματος σε ταξική κατεύθυνση, σε αντίθεση και ρήξη με την εξουσία των μονοπωλίων και όλων των διεθνών συμμαχιών τους, ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ, ΝΑΤΟ, BRICS κ.λπ.

Στην ανασυγκρότηση του κινήματος σε αυτήν την κατεύθυνση και απέναντι σε όλες τις άλλες αντιλήψεις και πρακτικές θα συμβάλει το ΠΑΜΕ Τύπου & ΜΜΕ και η «Δημοσιογραφική Συνεργασία» στην ΕΣΗΕΑ, καλώντας ταυτόχρονα τους εργαζόμενους δημοσιογράφους στον αγώνα αυτό.

Η λύση για τους εργαζόμενους και το ξεπέρασμα ακόμα και των αρνητικών συσχετισμών θα δοθεί στους πολύμορφους αγώνες που οι ίδιοι θα αποφασίσουν και θα ελέγχουν σε κάθε τους βήμα.

Στο πεδίο αυτό θα συγκρουστούν πολιτικές - συνδικαλιστικές αντιλήψεις και πρακτικές, ενώ πλέον κανένα «τεχνικό» εμπόδιο δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για τη μη λειτουργία του σωματείου.

Με βάση όλα αυτά, η «Δημοσιογραφική Συνεργασία» θα συνεχίσει να υποστηρίζει τη συγκρότηση προεδρείου στην ΕΣΗΕΑ σε αντιπροσωπευτική - αναλογική βάση, υπογραμμίζοντας, ότι αυτή η επιλογή αφορά μόνο στη συγκρότηση του προεδρείου της Ενωσης, με σεβασμό στην αυτονομία της κάθε παράταξης και στον διαμορφωθέντα συσχετισμό δυνάμεων, μετά την ψήφο των δημοσιογράφων στις αρχαιρεσίες του κλάδου.

Λεπτομέρειες

Γράφτηκε από τον/την Σχολιαστής

Κατηγορία: Επικαιρότητα

Δημοσιεύθηκε : 28 Ιουλίου 2015

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης μίλησε ανοιχτά στη συγκέντρωση για τα πέντε χρόνια της ISKRA στο κλειστό γήπεδο του Πανεληνίου για επιστροφή στο εθνικό νόμισμα.

Είπε ότι δεν πρέπει να θεωρείται ταμπού, γιατί αν εξαιρέσουμε κάποια λίγα προβλήματα που θα δημιουργηθούν στην αρχή, στη συνέχεια όλα θα πάνε καλά για την ελληνική κοινωνία!

Έτσι απλά, ο ηγέτης της ρήξης με τους δανειστές έλυσε τον γόρδιο δεσμό του χρέους της χώρας μας. υψώνοντας τη σημαία του μεγάλου "Όχι" που είπε ο λαός μας στο δημοψήφισμα.

Η στάση του Λαφαζάνη μπορεί να είναι συνεπής με τα πιστεύω του, μπορεί πράγματι να ήθελε μια σκληρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές η οποία να κατέληγε στη ρήξη σε περίπτωση που δεν ικανοποιούνταν τα αιτήματα της ελληνικής κυβέρνησης στην οποία συμμετείχε.

Όμως, άργησε να μιλήσει και περίμενε πέντε μήνες και, μάλιστα, όταν ο Τσίπρας στριμώχτηκε από τους δανειστές αλλά και από 251 ψήφους Ελλήνων βουλευτών που του ζητούσαν να επιστρέψει σε 48 ωρες οπωσδήποτε με συμφωνία.

Η συντριπτική πλειοψηφία του κοινοβουλίου δεν ήθελε τη ρήξη με τους δανειστές και την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, τουλάχιστον στην παρούσα κατάσταση. Πώς ήταν λοιπόν δυνατον να αγνοηθεί από τον πρωθυπουργό;

Τι θα έκανε ο Λαφαζάνης στη θέστη του Τσίπρα; Θα γύριζε με άδεια χέρια σε ρήξη με την Ευρώπη και θα πέρναγε σε εθνικό νόμισμα; Θα αγνοούσε ως πρωτοπορεία και ιντελιγκέντσια τους εκπροσώπους της συντριπτικής πλειονότητας του ελληνικού λαού και θα εγκαθιστούσε ένα αυταρχικό καθεστώς για να εφαρμόσει το εμπνευσμένο σχέδιό του της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα;

Είναι σίγουρος ότι θα τα κατάφερνε και ότι δεν θα οδηγούσε τον ελληνικό λαό σε μια συντριπτική ήττα που θα κόστιζε την πλήρη απαξίωση και την οριστική περιθωριοποίηση της αριστεράς;

Είναι σίγουρος ότι με την επιστροφή σε ένα αδύναμο εθνικό νόμισμα δεν θα άνοιγε την πόρτα στους μαυραγορίτες οι οποίοι θα έφερναν τα μαύρα χρήματά τους για να αγοράσουν κοψοχρονιά τα φιλέτα της πατρίδας μας;

Κάθε στιγμή δεν είναι η στιγμή της ρήξης. Όταν έχεις την ευθύνη ενός μεγάλου τμήματος του λαού δεν κάνεις πειράματα ούτε επιτρέπεται να ρισκάρεις παραπάνω απ' ότι μπορεί να αντέξει η κοινωνία.

Όποιος παραγνωρίζει την ισχύ του αντιπάλου του και εναντιώνεται στην πραγματικότητα πληρώνει ακριβά.

Κανένα κίνητρο, πόσο μάλλον η προσωπική πολιτική καταξίωση, δεν δικαιολογεί να ρισκάρεις στις πλάτες των άλλων και να τζογάρεις το μέλλον του λαού.

Όταν κάνεις τη ρήξη πρέπει να έχεις σοβαρά στηρίγματα για να ανταπεξέλθεις στην περίπτωση που κερδίσει ο αντίπαλος.

Ο εμφύλιος πόλεμος αλλά και η μετέπειτα ανερμάτιστη πολιτική του ηττημένου ηγέτη του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα της λάθος ρήξης και των τρομερών συνεπειών της.

Εκτός αν πιστεύεις ότι είσαι ο Έλληνας Λένιν, οπότε μπορείς να θυσιάσεις δυο τρεις γενιές μέχρι να κάνεις την  επανάσταση ...

Όμως, αντί για μιαν αζήτητη στην παρούσα συγκυρία επανάσταση, στην καλύτερη περίπτωση, θα έχεις κουβαλήσει νερό στο μύλο της συντήρησης.

ΥΓ) Είναι ενδιαφέρον ότι ο Λαφαζάνης δεν θέλει ρήξη και διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, παρά τα όσα επιθυμούν τα "παπαγαλάκια" όπως είπε, και ότι θέλει να παραμείνει στις τάξεις του συνασπισμού για τον οποίο έχει αγωνιστεί από τη ίδρυσή του. Πρέπει όμως να εξηγήσει με ποιο τρόπο θα συνυπάρχει με την πλειοψηφούσα τάση όταν τον χωρίζει πολιτικό χάος.

Επίσης, αν θέλει να τον παίρνουν στα σοβαρά θα πρέπει να εξηγήσει λεπτομερώς πως θα επιστρέψουμε με ασφάλεια σε εθνικό νόμισμα και γιατί αυτό θα είναι προς το συμφέρον μας. Πριν από αυτόν κι άλλοι (Αλαβάνος με το Σχέδιο Β', Κατσανέβας κ.α.) έχουν μιλήσει ανοιχτά για επιστροφή στη δραχμή.

Τουλάχιστον ο Βαρουφάκης ανέλυσε στοιχειωδώς το σχέδιό του με το παράλληλο νόμισμα, το IOU κ.λπ.κ.λπ.

Λεπτομέρειες

Γράφτηκε από τον/την Σχολιαστής

Κατηγορία: Επικαιρότητα

Δημοσιεύθηκε : 26 Αυγούστου 2015

Με απύθμενο θράσος και χωρίς τον παραμικρό δισταγμό ο Ε. Βενιζέλος, καλεσμένος χθες στην εκπομπή του Κ. Μπογδάνου στο ΣΚΑΪ,  χαρακτήρισε το "κούρεμα" των ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων ευεργετικό για τα Ταμεία!

Είπε, μάλιστα, ότι πρόκειται για "μέγα ψέμα" ότι ζημιώθηκαν τα ταμεία και ότι θα έπρεπε να του στήσουν αδριάντα και να τον προσκυνάνε για την προκρούστεια κλίνη στην οποία τα κατακρεούργησε! 

Επιπλέον, προσέθεσε ότι το κράτος έδωσε μετά το "κούρεμα" 4,5 δισ. ευρώ στα ταμεία και ανέφερε ως παράδειγμα το ΙΚΑ το οποίο κατά την άποψή του ωφελήθηκε.

Δυστυχώς, ο δημοσιογράφος δεν ήξερε ή δεν θυμήθηκε να του αναφέρει τα 95 και πλέον εκατομμύρια που έχασε ο ΕΔΟΕΑΠ εξαιτίας των οποίων βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση (τον προηγούμενο μήνα άργησε να καταβάλει τις επικουρικές συντάξεις). 

Θα έπρεπε να του ζητήσει να εξηγήσει πως ωφελήθηκε το επαγγελματικό του Ταμείο από το "κούρεμα" που  υπέστη για το οποίο έχει καταφύγει στη Δικαιοσύνη.

Βέβαια, ο ασταμάτητος βερμπαλιστής Ε. Βενιζέλος δεν θα είχε πρόβλημα να διαστρεβλώσει ανέξοδα τα γεγονότα και να αυτοπροβληθεί για άλη μία φορά ως "σωτήρας", όπως κάνει συνήθως.

Ιδιαίτερα, τώρα που βρίσκεται μεταξύ περιθωρίου και πολιτικής εφεδρείας μπορεί να λέει ό,τι θέλει με λιγότερο κόστος και περισσότερο θράσος.

ΥΓ) Όταν ανακοινώθηκε το "κούρεμα", το περιβόητο PSI το οποίο ήταν "εθελοντικό", ο πρόεδρος του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ (του κύριου συνταξιοδοτικού ταμείου των δημοσιογράφων),  Κ. Τσουπαρόπουλος, είχε δηλώσει ότι το ταμείο δεν θα το δεχθεί.

Τότε ο υπουργός Οικονομικών, Ε. Βενιζέλος, είχε απαντήσει με οργή διότι όπως έλεγε, "πώς είναι δυνατόν να δεχθούν οι ξένοι επενδυτές να κουρευτούν τα ελληνικά ομόλογα που κατείχαν όταν μάθουν ότι οι Έλληνες δημοσιογράφοι το αρνούνται;". 

Στη συνέχεια, βέβαια, δεν γνωρίζουμε ακριβώς πόσο κουρεύτηκαν τα ομόλογα του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, ούτε το τι ακριβώς έκανε ο κ. Τσουπαρόπουλος για να προστατεύσει τα αποθεματικά του ταμείου, αφού υπήρχε χρόνος εννέα μηνών μετά την αναγγελία του "κουρέματος".

Καλό θα ήταν να μιλήσουν οι αρμόδιοι και να απαντήσουν στον Ε. Βενιζέλο. Και αν ωφελήθηκαν τα ταμεία μας με το "κούρεμά" του να μην ξεχάσουμε να τον ευχαριστήσουμε κιόλας.