Τώρα που επί μήνες ασχολούμαστε - δικαίως - με την τύχη του ΔΟΛ και των εργαζομένων του, τώρα που οι δημοσιογράφοι αναγκαστήκανε πλέον εξαιτίας της έκρηξης των προβλημάτων τους να τα αντιμετωπίσουν κατάματα. Ακόμα και να αναπτύξουν δεσμούς αλληλεγγύης ! (Κάτι που καθόλου δεν ίσχυε μέχρι πρότινος με την αδιαφορία να κυριαρχεί όσο τα προβλήματα σταμάταγαν στο μαγαζί του γείτονα).
Τώρα λοιπόν που ο κλάδος χτύπησε ‘πάτωμα’ δεν μπορώ να μην θυμάμαι ότι τα πρώτα θύματα των χρόνιων και άλυτων προβλημάτων και κατά συνέπεια της κρίσης στον Τύπο υπήρξαν οι freelancers. Όλοι αυτοί που δουλέψανε ή δουλεύουνε στον Περιοδικό Τύπο, στα ραδιόφωνα, στα κανάλια, στα ιντερνετικά πόρταλ πάντα με μπλοκάκι καλύπτοντας ωστόσο πάγιες ανάγκες των μέσων ενημέρωσης. Για όποιον λοιπόν δεν το γνωρίζει (;) οι freelancers μαζί με τους ανεξάρτητους επίσης φωτογράφους υπήρξανε οι πρώτοι που χάσανε μαζικά τη δουλειά τους ήδη από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας.
Όταν η κρίση δεν είχε ακόμα ενσκήψει αλλά τα διαφημιστικά έσοδα δείξανε να σημειώνουνε κάποια κάμψη τότε εκδότες, ιδιοκτήτες ραδιοφωνικών σταθμών και τηλεοπτικών καναλιών κινητοποιηθήκανε και σκεφτήκανε ότι δεν τους αξίζει να χάνουνε ευρώ ….από τα κέρδη τους. Οραματιστήκανε λοιπόν τη λύση : να συρρικνώσουν το προσωπικό βάζοντας το υπόλοιπο σιγά –σιγά να συμπληρώνει τα κενά στην αρχή έναντι κάποιας αμοιβής και στη συνέχεια όπως περίτρανα απεδείχθη σχεδόν ή εντελώς τζάμπα. Οι πρώτοι λοιπόν που φύγανε ήτανε οι συνεργάτες, χωρίς προειδοποίηση, χωρίς αποζημίωση είδανε από την μια στιγμή στην άλλη μόνιμες στήλες, εκπομπές κ.ά. να καταργούνται (παράδειγμα δικές μου στήλες που κρατούσα πολλά χρόνια στο περιοδικό Ιδέες και Λύσεις για το Σπίτι καταργήθηκαν ενώ βρισκόμουνα στο νοσοκομείο με εγκεφαλικό !).
Το χειρότερο από όλα ήτανε το γεγονός ότι αυτός ο σταδιακός αφανισμός των freelancers δεν κινητοποίησε καμία Ένωση.
Ούτε όμως προκάλεσε συναισθήματα αλληλεγγύης ανάμεσα σε συναδέλφους που δουλεύαμε χρόνια μαζί σε διπλανά γραφεία. Έτσι η πόρτα έκλεισε πίσω μας χωρίς κανένας να βρεθεί εκεί για να μας αποχαιρετίσει, να μας πει ένα παρηγορητικό λόγο βρε αδελφέ. Κλεισμένοι στα γραφεία τους οι αγαπημένοι κατά τα άλλα συνάδελφοι μοιάζανε σαν να μην τους αφορούσε το θέμα ή μπορεί και να μην καταλαβαίνανε τι θα σήμαινε τελικά και για τους ίδιους, τι να πω !
Ο δημοσιογραφικός κόσμος είναι ένας κόσμος βαθιά ταξικός, ο διαχωρισμός σε προνομιούχους και πληβείους δεν είναι απλά μια πραγματικότητα. Ανατροφοδοτείται επί το χείριστο με υπό - διαφοροποιήσεις που γεννήθηκαν από την αλαζονεία των ίδιων των δημοσιογράφων, οι οποίες βασιλεύουν τουλάχιστον μέχρι τώρα. Κι αυτό γιατί οι Ενώσεις έθρεψαν τις ανισότητες αφού απέτυχαν να πετύχουν την συνένωσή τους και τη δημιουργία ενιαίου ταμείου. Με τις παρούσες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες το όραμα αυτό …πέταξε μακριά και δια παντός. Άλλωστε πολύ λίγοι δούλεψαν για την υλοποίησή του και ακόμα λιγότεροι το θέλησαν.
Κάποιες ακόμα διαφοροποιήσεις της δημοσιογραφικής κοινότητας
Οι συνάδελφοι στις ημερήσιες εφημερίδες λοιπόν ποτέ δεν θεώρησαν ισότιμους τους δημοσιογράφους των περιοδικών. Αλλά και οι μισθωτοί των περιοδικών/ραδιοφώνων κ.λ.π. ποτέ δεν είδανε με ισότιμο μάτι τους freelancers. Ούτε η ΕΣΗΕΑ δέχτηκε ποτέ στους κόλπους της freelancers. Κάτι που έπραξε προς τιμήν της η ΕΣΠΗΤ που άνοιξε τις πόρτες της και μας δέχτηκε από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 και έκτοτε. Αλλά κι αυτή αργότερα στην πιο κρίσιμη στιγμή για τους ελεύθερους επαγγελματίες δημοσιογράφους όταν προκύψανε προβλήματα στην ασφάλισή μας στο τότε ΕΤΑΠ-ΜΜΕ λόγω της ανεργίας που όπως είπαμε για εμάς είχε αρχίσει … νωρίς, μας άφησε ξεκρέμαστους.
Γιατί ;
Ακριβώς γιατί στη συνείδησή της τότε ηγεσίας της κυριαρχούσε ο διαχωρισμός μισθωτός / ανεξάρτητος δημοσιογράφος. Και η τότε η ΕΣΠΗΤ θεώρησε ότι έπραξε το καλό ! εις βάρος μας πάντα !
Η κρίση στον Τύπο δεν ξεκίνησε το 2010 αλλά πολύ νωρίτερα ήδη το 2007 οι παλαιοί διευθυντές είχαν εκδιωχθεί ώστε να διευκολυνθεί ο ‘νέος προγραμματισμός’ δηλαδή οι δραστικές περικοπές δαπανών. Οι πρώτοι που φύγανε λοιπόν ήτανε οι freelancers που πλέον είχανε φθάσει να καλύπτουν πάγιες θέσεις και σε όλα τα ένθετα του ημερήσιου Τύπου τα οποία είχανε πολλαπλασιαστεί από το τέλος της δεκαετίας ’90. Η κρίση έβαλε και την ταφόπλακα.
Τα δάκρυα όμως αρχίσανε μόνον όταν το μαχαίρι χτύπησε το μισθωτό και κυρίως μετά τις πρώτες μαζικές απολύσεις - και πώς θα ήτανε δυνατόν να μην κλάψει κανείς ; Στη συνέχεια κλείσανε μαγαζιά ολόκληρα αλλά και τότε σπάνια το δημοσιογραφικό δράμα έβρισκε πρόσφορο έδαφος για την προβολή του από τις εφημερίδες ή τα τηλεοπτικά κανάλια. Για να φτάσουμε τέλος στους ‘αστέρες’ το ΜΕΓΚΑ και το ΔΟΛ και τότε τα δάκρυα έγιναν ποτάμια. Ελπίζω να είναι και τα τελευταία κλάματα και ο κλάδος μας να επανέλθει σε μέρες ευημερίας.
Για τον άγνωστο freelancer όμως δημοσιογράφο ή φωτογράφο δεν περίσσεψε ποτέ ούτε ένα δάκρυ !
Ο ρόλος της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, μετά την αποκατάσταση του Μαύρου, με διακριτές πολιτικές ευθύνες προσώπων και κομμάτων για τη συγκεκριμένη περίοδο, αποτελεί ακόμα ζητούμενο.
Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, οφείλουν να σεβαστούν τον δημόσιο χαρακτήρα της ΕΡΤ και την ελεύθερη ενημέρωση των Ελλήνων πολιτών. Κανείς πολιτικός ή άλλος παράγοντας δεν νομιμοποιείται να επιχειρεί να διαμορφώσει την ατζέντα της ενημέρωσης, υποκαθιστώντας το ρόλο των δημοσιογράφων.
Την απρόσκοπτη λειτουργία της ΕΡΤ με αξιοποίηση όλων των δομών της και του στελεχικού της δυναμικού, χωρίς αμφιλεγόμενες αξιολογήσεις και με την άμεση υπογραφή ΣΣΕ, οφείλει να εγγυηθεί η Διοίκησή της.
Οι δημοσιογράφοι, μετά την τραυματική εμπειρία της περιόδου 2013-2015, οφείλουν να οικοδομήσουν το νέο πρόσωπο και την αξιοπιστία της ΕΡΤ και πρέπει να αφεθούν απερίσπαστοι στα καθήκοντά τους. Όμως, και οι ίδιοι οφείλουν να υπερασπίζονται το έργο τους και να μην δέχονται καμία παρέμβαση.
Η εμπειρία του Μαύρου οφείλει να μας κάνει σοφότερους και, επιτέλους, να τεθούν οι προϋποθέσεις για μια ΕΡΤ ανοιχτή στην κοινωνία.
Η ΕΣΗΕΑ καταγγέλλει τους υβριστές των εργαζομένων. Τέτοιες συμπεριφορές θυμίζουν άλλες σκοτεινές εποχές…
Το 2009 σηματοδότησε την αρχή της οικονομικής κρίσης που βιώνει η ελληνική κοινωνία μέχρι σήμερα. Τότε η διοίκηση Σόμπολου στην ΕΣΗΕΑ υπέγραψε την τελευταία -τουλάχιστον μέχρι σήμερα - συλλογική σύμβαση με την εργοδοσία και μάλιστα με πλουσιοπάροχη αύξηση 6% το χρόνο, για δύο χρόνια.
Μέχρι τότε η ΕΣΗΕΑ ασκώντας μια καθαρά συντεχνιακή πολιτική έφερνε καλό αποτέλεσμα, όσο υπήρχαν από ιδιώτες εργοδότες και κυβερνήσεις διαθέσιμα χρήματα για να ικανοποιούν τις ανάγκες των μελών της συντεχνίας.
Η συνέχεια όμως δεν ήταν η ίδια. Από τότε, όχι μόνο δεν υπογράφτηκε καμμία άλλη σύμβαση, αλλά άρχισαν οι μειώσεις μισθών, οι απολύσεις, οι κάθε είδους περικοπές, η απαξίωση και το λουκέτο σε σημαντικά ΜΜΕ (Ελευθεροτυπία, Alter, MEGA κ.λπ.) και γενικά η ασφυκτική πίεση στους εργαζόμενους του χώρου.
Παρόλα αυτά οι διοικήσεις της ΕΣΗΕΑ εξακολουθούσαν να αγνοούν την νέα πραγματικότητα και συνέχιζαν να ελπίζουν ότι θα έχουν την πολυτέλεια να ασκούν συντεχνιακή πολιτική, η οποία βέβαίως για να είναι αποτελεσματική, χρειάζεται την εύνοια και την οικονομική ενίσχυση των εργοδοτών και των εκάστοτε κυβερνώντων.
Αντί να υπερασπιστούν τη δημοσιογραφία, συνέχιζαν και συνεχίζουν (!) να υπερασπίζονται -χωρίς επιτυχία πλέον λόγω της πολύ δύσκολης συγκυρίας- τα μέλη του σωματείου το οποίο αποκλείει να εγγραφούν όλες οι κατηγορίες δημοσιογράφων στις τάξεις του!
Αποκλείει π.χ. τους freelance δημοσιογράφους που αμοίβονται με ΔΠΥ, τα λεγόμενα "μπλοκάκια", λόγω του φοβικού συνδρόμου που διακατέχει τους επικεφαλής του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, σύμφωνα με το οποίο, αν εγγραφούν τα "μπλοκάκια" θα καταργηθούν - οι ήδη καταργημένες στην πράξη- συλλογικές συμβάσεις!
Έτσι, αποκαλύπτεται ότι το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ αντί να υπερασπίζεται τη δημοσιογραφία και παλέψει για να κατοχυρωθεί θεσμικά ένα ακατοχύρωτο επάγγελμα που ρυθμίζεται από την αγορά, ενδιαφέρεται μόνο για να διατηρήσει ένα, - μη διατηρητέο πλέον-, καθεστώς προνομίων για τα μέλη του σωματείου.
Τελευταία, μετά την ανακοίνωση των δυσβάσταχτων εισφορών που πρέπει να πληρώνουν οι εργαζόμενοι οι οποίες καθιστούν ασύμφορη την εργασία με "μπλοκάκι", ξύπνησαν οι "κοιμώμενοι συνδικαλιστές" και προσπαθούν να θολώσουν τα νερά με ανακοινώσεις αλληλοενοχοποίησης και μετάθεσης των ευθυνών σε εργοδότες και κυβερνητικούς παράγοντες.
Όμως, όσες φορές ετέθη το θέμα με τα "μπλοκάκια" το οποίο σημειωτέον ο πρώην πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, Πάνος Σόμπολος, αναγνώρισε σε γενική συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ ότι ήταν σφάλμα που το άφησαν στην τύχη του, οι επικεφαλής του σημερινού ΔΣ της ΕΣΗΕΑ αντέδρασαν αρνητικά.
Έτσι, αφήνουν μια κατηγορία συναδέλφων που όλο και αυξάνεται έρμαιο στις διαθέσεις της αγοράς, όπως έχουν κάνει επί της ουσίας μέχρι σήμερα για το ίδιο δημοσιογραφικό επάγγελμα (ένα από τα ελάχιστα ακατοχύρωτα επαγγέλματα που ρυθμίζει η αγορά, δηλαδή εργοδότες και κυβερνήσεις).
Όσο όμως κλείνουν τα μάτια και εθελοτυφλούν, τόσο περισσότερο θα πλήττεται ο κλάδος και θα κινδυνεύουν τα ασφαλιστικά ταμεία μας τα οποία χάνουν τόσα χρόνια τις εισφορές συναδέλφων που ενώ είναι δημοσιογράφοι, θεωρούνται αυτοαπασχολούμενοι επιχειρηματίες.
Το ερώτημα που γεννάται λοιπόν είναι: Κυρίες και κύριοι της ΕΣΗΕΑ, είναι δημοσιογράφοι όσοι κάνουν δημοσιογραφική εργασία και αμοίβονται με ΔΠΥ ή επιχειρηματίες;
Έχετε υποχρέωση να υπερασπιστείτε το δημοσιογραφικό επάγγελμα και να φροντίσετε για τη θεσμική κατοχύρωσή του ή όχι;
Θα εξακολουθείτε να ενδιαφέρεστε μόνο για τα συμφέροντα των μελών με τη νοοτροπία του κλειστού κλαμπ ή θα ανοίξετε και θα ενδυναμώσετε το σωματείο με όσους ασκούν το δημοσιογραφικό επάγγελμα;
ΥΓ) Η αντιπαράθεση που ακολουθεί στις ανακοινώσεις των δύο παρατάξεων θα είχε νόημα αν είχαν συμβάλλει τόσον καιρό στην ουσιαστική υποστήριξη των freelance δημοσιογράφων που αμοίβονται με μπλοκάκι και στην εγγραφή τους στο σωματείο, όπως θα έπρεπε να έχει γίνει. Έστω και αργά ας αντιληφθούν τουλάχιστον το πρόβλημα που αποτελεί την κερκόπορτα οριστικής άλωσης του ήδη χειραγωγημένου δημοσιογραφικού επαγγέλματος.
ΚΕΔ: Η μεγάλη ληστεία του ΕΦΚΑ τελειώνει και τους δημοσιογράφους που δουλεύουν με μπλοκάκι
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Σε πλασιέ και εμπόρους ειδήσεων θέλει να μετατρέψει τους δημοσιογράφους η Κυβέρνηση με τον ΕΦΚΑ και τις αυθαίρετες εγκυκλίους του υφυπουργού Πετρόπουλου για να μη μπορούν να σηκώνουν κεφάλι στους εργοδότες.
Μετά το… καίριο «χτύπημα»(..!) που επέφερε στη διαπλοκή ο Τάσος από τα Κρέστενα, κι ύστερα από το πεσκέσι του νόμου στους εργοδότες με το αγγελιόσημο και τα αποθεματικά των δημοσιογραφικών ταμείων (κάπου μισό δις ευρώ το χρόνο), συνεχίζει με αβανταδόρους Κουμπιά, Γκανά και Σαββίδη.
Μαζί τους και το άλλο τρίο από το προεδρείο του ΕΔΟΕΑΠ:
-Έχει αναλάβει να κάνει την δουλειά, που θέλουν οι καναλάρχες, για να ασφαλίσουν στον οργανισμό μερικές χιλιάδες ακόμη γλυτώνοντας όμως εργοδοτικές εισφορές και πληρώνοντας ψίχουλα Ταυτόχρονα πετάει έξω άνεργους και συνταξιούχους αφού κάνει τον ΕΔΟΕΑΠ επαγγελματικό ταμείο.
-Κάνει το κορόιδο για τα 60 εκατομμύρια ευρώ και τις άλλες οφειλές στον ΕΔΟΕΑΠ. Μιλάμε για ποσά που ήταν στον ισολογισμό και τα διέγραψαν για να τα χαρίσουν.
-Έκλεισε το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ με αποτέλεσμα τουλάχιστον 975 εκ. ευρώ ταμειακά διαθέσιμα σε μια νύχτα να πέσουν στη μαύρη τρύπα του ΕΦΚΑ και τρέχα βρες τώρα πόσοι και πόσα χρωστάνε (εργοδότες,διαφημιστικές, ΔΕΚΟ.
Έτσι το κόλπο με το μπλοκάκι και η καινούργια ληστεία, τους έρχεται γάντι.
-Ήδη στο ΑΠΕ το σύστημα Ψύλλου απειλεί τους συναδέλφους που είναι με μπλοκάκι, ότι αν δεν δεχτούν να γίνουν εργοδότες του εαυτού τους, «θα πάρουν δρόμο».
-Στον Αθήνα 9,84 τους δίνουν μόνο μια προκαταβολή μέχρι η διοίκηση να αποφασίσει πόσους θα διώξει επειδή οι ασφαλιστικές κρατήσεις δεν έχουν προβλεφθεί στον προϋπολογισμό του σταθμού.
-Στην «Καθημερινή» ανακοινώθηκε ότι θα παρακρατηθεί 20% από τις αποδοχές των εργαζομένων, μέχρι να κάτσει η σκόνη από το ασφαλιστικό.
Την Τρίτη το μεσημέρι στη συνάντηση εκπροσώπων της ΕΣΗΕΑ με τον υφιστάμενο της κυρίας, που έμεινε στο πόδι του Κατρούγκαλου, ο υφυπουργός πήγε να πουλήσει μαγκιά.
Βιάστηκε όμως να ρίξει όπως –όπως την αυλαία στη συζήτηση, για να μην φανεί τι κρύβει κάτω από το χαλί του γραφείου του…
Πάντως την Τετάρτη το μεσημέρι, που πήγε σε κυριλέ στέκι στο Γκάζι, το έβαλε στα πόδια μόλις του την έπεσαν δημοσιογράφοι και φαρμακοποιοί για το ασφαλιστικό.
Μάλλον αρχίζει και σκέφτεται όλο και πιο σοβαρά να γυρίσει στην οικογενειακή δικηγορική του εταιρία.
Έχει κρατήσει καβάτζα το γραφείο και δουλειά.
Θέλει, όπως φαίνεται, να βγάλει το άχτι του στους δημοσιογράφους χρησιμοποιώντας τα μπλοκάκια, επειδή έδιωξαν την εταιρία της συζύγου του από την ΠΟΕΣΥ.
Κάνει λοιπόν εκπτώσεις στις εργοδοτικές εισφορές για καναλάρχες και εκδότες (από 13,33 % τις κατεβάζει στο 8,96%). Στην ουσία όμως πάει να καταργήσει την μισθωτή εργασία, αφού δίνει πρόσθετα κίνητρα στα αφεντικά να χρησιμοποιούν συντάκτες που θα κόβουν μπλοκάκι.
Στην περίπτωση αυτή όμως (με τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών) την εισφορά του εργοδότη την φορτώνεται ο εργαζόμενος. Έτσι οι δημοσιογράφοι αντί για 6,67 % καλούνται να πληρώσουν και το μερτικό του εργοδότη. Μέχρι τι 31.12.2016 πλήρωναν μόνο στο ταμείο τους. Τώρα υποχρεώνονται σε διπλή παρακράτηση προκαταβολικά με βάση το εισόδημα του 2015 , έστω και αν εφέτος ένα μέρος ή και όλο από αυτό το εισόδημα δεν υπάρχει.
Το ίδιο ισχύει και για συνταξιούχους που είχαν βρει ένα τρόπο να τσοντάρουν κάτι στην πετσοκομμένη σύνταξη τους αλλά τώρα τελειώνει κι αυτό.
Για παράδειγμα σε μια αμοιβή τώρα 400 ευρώ οι κρατήσεις που επιβαρύνονται οι συνάδελφοι ξεπερνούν το 40% (200 ευρώ) και αν στο λογαριασμό υπολογιστεί η αναλογία τέλους επιτηδεύματος, που είναι 54 ευρώ το μήνα και οι φόροι, τότε ζήτημα είναι αν μένει κάτι παραπάνω από ένα κατοστάρικο για το συνάδελφο.
Μιλάμε για ένα ξεροκόμματο που αφήνει στον κλάδο ο Πετρόπουλος, σε μια στιγμή που σφίγγει ο κλοιός μόνο για τους εργαζόμενους και με τους εργοδότες να συνεχίζουν το πάρτι.
Άλλωστε χθες έγιναν τέρατα και σημεία με τους μηχανικούς του ΤΕΕ με το μηχανογραφικό σύστημα να τα φτύνει και να εκκαθαριστικά με ποσά και «ραβασάκια» που τρέλαναν ακόμη και τον Σπίρτζη.
Η θέση της ΚΕΔ όπως εκφράσθηκε και στη χθεσινή συνεδρίαση του ΔΣ είναι η διαδικασία αυτή για τους δημοσιογράφους να παγώσει αμέσως.
Εδώ θα φανεί ποιος είναι με τον κλάδο και ποιος είναι τσιράκι του Πετρόπουλου και της διαπλοκής.
Όλα αυτά όμως έχουν την αφετηρία τους. Ξεκίνησαν με το πλιάτσικο του MEGA, τους εφοπλιστές στα ράντζα της Γενικής Γραμματείας και το Big Brother Παππά – Κρέτσου να μην κόβει εισιτήρια ούτε στο Κουκάκι.
Εκατοντάδες είναι έτσι οι άνεργοι στο ΜEGA. Στον Πήγασο η εργοδοσία χρωστάει 5 μηνιάτικα στους εργαζόμενους. Ίδια είναι η κατάσταση και στη Real. Απλήρωτοι έχουν μείνει και οι συντάκτες στοΡ/Σ Κόκκινο και στην Αυγή που ετοιμάζονται για απεργία. Μόνο που στην περίπτωση αυτή κάτι άλλο μεθοδεύεται σε βάρος των εργαζομένων.
Τον ΔΟΛ τον κρατάει ζωντανό η ηρωική αυτοθυσία των εργαζομένων. Είναι ανοικτές οι εφημερίδες, το ραδιόφωνο και οι ιστοσελίδες. Οι συνάδελφοι διεκδικούν έτσι τα δικαιώματα τους, απέναντι στις Τράπεζες, στην εργοδοσία αλλά και στην Κυβέρνηση, με το μεγάλο τμήμα της αντιπολίτευσης να μένουν θεατές.
Στη γωνία Τσακάλωφ και Φιλικής Εταιρίας ο Ψυχάρης ανενόχλητος πίνει τον καφέ του. Ο Μπόμπολας παίζει στάνταρ ΠΑΟΚ στη Μεταμόρφωση και οι Τράπεζες το βιολί τους.
Είναι η ώρα για την πραγματική αξιολόγηση. Με τους εργαζόμενους, τα σωματεία και την κοινωνία.
Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων
Ενωμένοι Δημοσιογράφοι: Οι παραισθήσεις στην ΕΣΗΕΑ και η αλήθεια για τα μπλοκάκια και τον ΕΔΟΕΑΠ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Οι μάσκες έπεσαν. Αποκαλύφθηκαν ποιοι θέλουν να εξοβελίσουν τα μπλοκάκια από την ΕΣΗΕΑ και να διατηρήσουν τον ΕΔΟΕΑΠ ένα κλειστό club για «ολίγους και εκλεκτούς». Είναι οι ίδιοι που επί χρόνια θεωρούσαν το Ταμείο τσιφλίκι και εκβίαζαν να ξοδεύονται χρήματα που δεν υπήρχαν. Και τώρα το μείζον ερώτημα που τίθεται είναι αν εκφράζουν το Προεδρείο της ΕΣΗΕΑ τα όσα υποστηρίζει σήμερα η παράταξη του Α Αντιπροέδρου της Ένωσης Δημήτρη Τσαλαπάτη και ανάγονται στη χώρα των παραισθήσεων.
Παραίσθηση πρώτη: Δεν υπάρχουν μπλοκάκια στον κλάδο. Προφανώς η διοίκηση της ΕΣΗΕΑ δεν γνωρίζει ότι αποτελούν καθεστώς γεγονός που έχει οδηγήσει πλήθος συναδέλφων εκτός ΕΔΟΕΑΠ.
Παραίσθηση δεύτερη: Μισθωτή εργασία. Η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων μισθωτών είναι απλήρωτοι και το Προεδρείο της ΕΣΗΕΑ περί άλλα τυρβάζει.
Παραίσθηση τρίτη: Υπάρχουν ανείσπρακτα 60 εκ Ευρώ από τον ΕΔΟΕΑΠ. Αφού πιστεύουν ότι υπάρχουν τα ποσά ας προτείνουν να αναλάβουν να τα εισπράξουν αυτοί και να δώσουν έστω και τα μισά ως προκαταβολή.
Παραίσθηση τέταρτη: Υπολογίζει τις κρατήσεις των δημοσιογράφων με μπλοκάκι πριν καν εκδοθεί η εγκύκλιος για την οποία ο Α Αντιπρόεδρος πήγε την Τετάρτη στον υφυπουργό Εργασίας για να τον εξυβρίσει.
Επειδή είναι σαφές ότι όλα αυτά δεν αποτελούν παραίσθηση αλλά οργανωμένο σχέδιο από τον κ. Τσαλαπάτη καλούμε τους συνοδοιπόρους τους στην ΕΣΗΕΑ να πάρουν άμεσα θέση και να πουν ποια είναι η θέση τους για τα μπλοκάκια.
Η θέση μας είναι σαφής και ξεκάθαρη. Όλοι οι δημοσιογράφοι μέλη της ΕΣΗΕΑ με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών που έχουν κάνει έναρξη στην εφορία ως Δημοσιογράφοι να αποδίδουν εισφορές στην Α΄ Περιφερειακή Διεύθυνση Ασφάλισης Παροχών Τ.Σ.Π.Ε.Α.Θ. του ΕΦΚΑ και τον ΕΔΟΕΑΠ. Να κριθεί η πάσης φύσεως παροχή δημοσιογραφιών υπηρεσιών ως σχέση μισθωτής εργασίας και να υποχρεούται ο εργοδότης να αποδώσει τις εισφορές που του αναλογούν και ο εργαζόμενος τις δικές του (6,67% για Κύρια Σύνταξη και 3% υπέρ ΕΔΟΕΑΠ).
Καλούμε την κυβέρνηση χωρίς χρονοτριβή να εκδώσει την εγκύκλιο ώστε να μην παρατηρούνται προβλήματα στα λογιστήρια των επιχειρήσεων που απασχολούν με δελτίο παροχής υπηρεσιών και να μην μπορούν να υπολογιστούν οι εισφορές δίνοντας το δικαίωμα στον κάθε κύριο Τσαλαπάτη να φαντάζεται πογκρόμ διώξεων συναδέλφων στους οποίους οι επιχειρήσεις μέχρι σήμερα ήταν απόλυτα συνεπείς ή να μιλά για προϋπολογισμούς μέσων τους οποίους δεν έχει καν μπει στον κόπο να διαβάσει.
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΑ SITES ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΟΡΑΤΟΙ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ!
Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, τα sites λειτουργούν ως σύγχρονα κάτεργα και οι εργαζόμενοι ως οι δούλοι του 21ου αιώνα. Οι παραπάνω λέξεις χρησιμοποιούνται κυριολεκτικά, αφού, όταν μιλάμε για εργασία σε sites, έχουμε να κάνουμε με:
• Μαύρη και ανασφάλιστη εργασία
• 10ωρες και 12ώρες βάρδιες
• Δουλειά μετά τις 22:00, τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες χωρίς τις ανάλογες προσαυξήσεις
• 6ήμερο, που συνήθως μεταφράζεται σε 12 συνεχόμενες μέρες δουλειάς και 2 Σ/Κ ξεκούραση το μήνα
• 400-600 ευρώ με μπλοκάκι, το οποίο διασφαλίζει ότι ο εργαζόμενος δεν θα έχει τα δικαιώματα που απορρέουν από τη φύση της εξαρτημένης εργασίας που εκτελεί:
- δεν θα δικαιούται υπερωριακή αμοιβή για τα Σ/Κ, τις νυχτερινές βάρδιες και τις αργίες
- δεν θα μπορεί να διαμαρτυρηθεί συνδικαλιστικά, ως «ελεύθερος επαγγελματίας»
Η παντελής απουσία των συνδικαλιστικών οργάνων από τους χώρους εργασίας και η μηδενική διάθεση εκ μέρους τους να αναγνωρίσουν όσους εργαζόμαστε στα sites ως συναδέλφους, μας καθιστά κυριολεκτικά αόρατους. Και όταν κάποιος από εμάς αρνείται να υποτάξει την αξιοπρέπειά του στις διαθέσεις των αφεντικών, όπως έκαναν πρόσφατα οι συνάδελφοι που πήγαν για συνέντευξη στην ιστοσελίδα «Documento», αντιμετωπίζεται ως αναλώσιμος και γίνεται αντικείμενο προσωπικών χυδαίων επιθέσεων με την «ευγενική» συνεισφορά και του εκάστοτε εθελόδουλου «συναδέλφου».
Ταυτόχρονα, μικρά και μεγάλα αφεντικά οργανώνουν την επίθεση εναντίον μας και με την ίδρυση της ΕΝΕΔ (ΕΝωση Εκδοτών Διαδικτύου) επιχειρούν να μονιμοποιήσουν τις συνθήκες που αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Είναι στο χέρι μας να οργανώσουμε και εμείς συλλογικά τις αντιστάσεις μας, να γίνουμε ορατοί εργαζόμενοι που διεκδικούν, παλεύουν, αντιστέκονται. Οφείλουμε να διατρανώσουμε πως δεν είμαστε αναλώσιμοι, αλλά εργαζόμενοι με αξιοπρέπεια και δικαιώματα.
ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ
• Αξιοπρεπείς μισθούς με πλήρη ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα
• Εφαρμογή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για την κατοχύρωση των εργαζομένων στα sites
ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου
στις 20:30, στα γραφεία της «ΕΡΓ.Ο.ΒΑ.» (Σκυλίτση 10, Εξάρχεια)
Θέμα: Διοργάνωση συλλογικών δράσεων στους εργασιακούς χώρους του διαδικτύου
