Νυχτερινή βάρδια στο Mega, παραμονή μιας αίτησης αδειοδότησης που μάθαμε ότι δεν θα γίνει.

Έχουν περάσει τα μεσάνυχτα. Κι είμαστε εδώ. Στα γραφεία μας. Κι ας λένε ότι κλείσαμε.

Σαν να είναι πέντε χρόνια πριν που είχαμε νυχτερινό δελτίο. Ή είχε γίνει κάτι στην Ελλάδα ή στον κόσμο κι είχαμε έκτακτο πρόγραμμα για να ενημερώνουμε. Αυτή είναι η δουλειά μας.

Σήμερα μάθαμε ότι οι μέτοχοι του Mega δεν θα υποβάλλουν αίτηση για αδειοδότηση του καναλιού.
Ένα μήνα τώρα μας ενημέρωναν ότι όλα πάνε καλά. Και ότι η εταιρεία που μας έχει απλήρωτους εδώ κι 16 μήνες θα υπαχθεί στον πτωχευτικό κώδικα (Άρθρο 106 Β’).

Σήμερα όλα γκρεμίστηκαν.
Και όλοι, κι αν όχι όλοι οι περισσότεροι, μαζευτήκαμε αργά το απόγευμα στον 6ο όροφο.

 

Αυτή είναι η ανακοίνωση:
Αυτές τις ώρες βρίσκεται σε εξέλιξη ένα έγκλημα σε βάρος 420 εργαζομένων του MEGA. Δημοσιογράφοι, Τεχνικοί και Διοικητικοί υπάλληλοι στήριξαν απλήρωτοι εδώ και 2 χρόνια το κανάλι προκειμένου να μην κλείσει. Τώρα αποκαλύπτεται ότι εξαπατήθηκαν.

Στα ταμεία των τραπεζών συσσωρεύθηκαν 50 εκ. ευρώ από διαφημίσεις, όμως οι μέτοχοι του καναλιού αποφάσισαν να μην συμμετέχουν στο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. To MEGA οδηγείται σε ξαφνικό θάνατο.

Οι μέτοχοι του MEGA και η κυβέρνηση οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους έστω και την ύστατη στιγμή. 420 εργαζόμενοι και οι οικογένειες τους τίθενται σε άμεσο κίνδυνο.

Οι εργαζόμενοι του #MEGA

Μετά έπεσε η ιδέα να βγάλουμε μια έκτακτη ενημερωτική εκπομπή. Την ψηφίσαμε κι αυτή αλλά τελικά ούτε αυτό έγινε.
Κάποιοι ανεβήκαμε στο κοντρόλ. Κάναμε σκαλέτα. Ετοιμάσαμε τηλεφωνικές. Γράψαμε τα σούπερ. Όπως τον παλιό καλό καιρό. Τότε που έσκαγε κάτι, ένα θέμα και τρέχαμε να το καλύψουμε.
Δεν μας άφησαν.
Ίσως θα ήταν η τελευταία εκπομπή, ζωντανή, από τους ανθρώπους του Mega.
Κάποιοι αμφισβητούσαν ότι μπορούμε να βγάλουμε εκπομπή. Δεν θα το μάθουμε ποτέ, γιατί μας έκοψαν!

Παραμένουμε όμως εδώ στον 6ο όροφο, την αίθουσα σύνταξης. Το σπίτι μας. Συζητάμε, διαφωνούμε, μαλώνουμε μερικές φορές.
Μετά ο καθένας κοιτάζει το κενό, και βυθίζεται στις σκέψεις του.

Ακούστηκαν πολλά. Κράτησα ένα που θα με συντροφεύει σε αυτή τη νυχτερινή βάρδια: Έδωσα 24 χρόνια εδώ μέσα, δεν έχω άλλα τόσα για μένα!

Καταλαβαίνεις; Δεν είναι μόνο η οργή, είναι η απόγνωση που έχει απλωθεί σαν την κάπνα από τα τσιγάρα σε μια κλειστή κάμαρη. Η απόγνωση κόβεται με το μαχαίρι ανάμεσά μας. Δεν μας πληγώνει όμως η απόγνωση. Είμαστε όλοι πληγωμένοι

Γιατί μένουμε εδώ μέσα στη νύχτα;
Μα είναι το σπίτι μας. Και αύριο μπορεί να μην είναι. Μπορεί να μην υπάρχει. Μπορεί να υπάρχει κάτι άλλο, που δεν θα μας περιλαμβάνει.
Μπορεί…

Δύο χρόνια τώρα οι πιο πλούσιοι άνθρωποι της χώρας κάνουν ότι μπορούν για να δείξουν ότι δεν έχουν μπέσα απέναντι στους ανθρώπους που τόσα χρόνια δούλευαν για να κάνουν ΜΕΓΑΛΟ το Mega.

Παραμένουμε εδώ σε μια νυχτερινή βάρδια που το ρεπορτάζ είμαστε ΕΜΕΙΣ, οι οικογένειές μας, τα παιδιά μας, τα χρέη μας προς τις Τράπεζες.

Φαίνεται ότι αργεί να ξημερώσει.

Γιάννης Καφάτος

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, εκφράζοντας και την αγανάκτηση των εργαζομένων στον Τ/Σ “MEGA”, καταγγέλλει τους μετόχους του σταθμού, οι οποίοι, με επιστολή τους προς τις τράπεζες, φέρονται να δηλώνουν ότι δεν ενδιαφέρονται να διεκδικήσουν κάποια από τις επτά τηλεοπτικές άδειες πανελλαδικής εμβέλειας, που προκηρύσσονται.

Οι εργαζόμενοι του σταθμού παρέμειναν όμηροι για 16 μήνες, έχοντας ξεπεράσει κάθε όριο προσωπικής αντοχής, μη επιτρέποντας το «κλείσιμο» του σταθμού και την οριστική του απαξίωση. Παράλληλα, το Δ.Σ. και οι εργαζόμενοι με παρεμβάσεις τους στήριξαν κάθε προσπάθεια διάσωσης του «MEGA» προς τις Τράπεζες, το ΕΣΡ, τους μετόχους. Μάλιστα, μόλις πριν από 24 ώρες ζητήθηκε από τους εργαζόμενους να μπουν στη δικαστική διαδικασία εξυγίανσης του τηλεοπτικού σταθμού προκειμένου να επαναλειτουργήσει. Στο διάστημα αυτό, εισέρεαν στο σταθμό μεγάλα χρηματικά ποσά από τις διαφημίσεις. Ταυτόχρονα, οι εργαζόμενοι, βιώνοντας το μαρτύριο της σταγόνας, παρακολουθούσαν τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις Τράπεζες και τους βασικούς μετόχους με την προσδοκία ότι όταν αυτές θα ολοκληρωθούν, το κανάλι θα πάρει μέρος στη διαδικασία, θα λάβει μία από τις άδειες και θα επαναλειτουργήσει.

Αποτελεί, επομένως, πρόκληση την ώρα που η δυνατότητα αυτή, επιτέλους, υπάρχει, να αρνούνται οι μέτοχοι να πάρουν μέρος στη διαδικασία αφήνοντας έτσι το κανάλι στην τύχη του και τους εργαζόμενους απλήρωτους και άνεργους. Επισημαίνουμε ότι στο διάστημα αυτό, η οικονομική θέση τόσο των μετόχων όσο και των Τραπεζών είναι σημαντικά βελτιωμένη.

Το Δ.Σ. της Ενώσεως καλεί τους μετόχους να αναλογιστούν επιτέλους τις ευθύνες τους απέναντι στους εργαζόμενους και έστω την ύστατη στιγμή να ανακαλέσουν τις αποφάσεις τους.  

 

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

 

Παρά τη μείωση της τιμής της σε 50 λεπτά, η εφημερίδα Ελευθερία του Τύπου του ομίλου Μαρινάκη, δεν άντεξε την καθημερινή έκδοση και αύριο Παρασκευή θα κυκλοφορήσει το τελευταίο της φύλο, ενώ στη συνέχεια θα εμφανίζεται μόνο κάθε Κυριακή.

Την αναστολή της καθημερινής έκδοσης ανακοίνωσαν οι αρχισυντάκτες, μαζί με την υπόσχεση ότι κάποιοι εργαζόμενοι θα αξιοποιηθούν στα ΝΕΑ και στο ΒΗΜΑ που ανήκουν στον Βαγγέλη Μαρινάκη, ενώ όσοι απολυθούν θα πάρουν αποζημιώσεις.

Όσον αφορά στα δεδουλευμένα δύο μηνών που χρωστάει η επιχείρηση στους εργαζόμενους δόθηκε η υπόσχεση ότι εντός της ερχόμενης εβδομάδας θα εξοφληθεί ο ένας μήνας, ο Νοέμβριος, ενώ για τον Δεκέμβριο θα ενημερωθούν όταν υπάρχουν νεότερα.

Στο μεταξύ, για την κυριακάτικη έκδοση προβλέπεται ενίσχυση με επιπλέον ένθετα και ειδικά περιοδικά με στόχο την επιβιωσή της μέσω της αύξησης της κυκλοφορίας της, η οποία κυμαίνεται σήμερα μεταξύ δέκα και έντεκα χιλιάδων φύλων. 
 

 

 

Μακάριοι οι πτωχοί...
 
Aνακοινωση της Ενωσης Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας (ΕΤΕΡ):

Διαβάζοντας δημοσιεύματα σχετικά με «πτωχευμένους» επιχειρηματίες του χώρου των ΜΜΕ και τη μεταφορά από αυτούς μεγάλων χρηματικών ποσών σε φορολογικούς παραδείσους, αισθανθήκαμε για άλλη μια φορά δικαιωμένοι.
Η Ένωσή μας, δύο χρόνια πριν, μίλαγε μέσω ανακοινώσεών της για «πτωχευμένες επιχειρήσεις πλουσίων επιχειρηματιών με μοναδικά θύματα τους εργαζόμενους».
Βέβαια και οι κληρονόμοι των πτωχευμένων Ομίλων δεν ακολουθούν καλύτερες τακτικές.. Αφού πήραν τις εν λόγω επιχειρήσεις με αδιανόητα χαμηλό κόστος και χωρίς την υποχρέωση να ξοφλήσουν τις οφειλές απέναντι στους εργαζόμενους, χρησιμοποιούν τα μέσα που απέκτησαν με ακόμη χειρότερο τρόπο σε σχέση με τους προκατόχους τους, ενώ συγχρόνως γίνονται και τιμητές των πάντων. Δεν μιλούμε βέβαια για τις εργασιακές συνθήκες που επιβάλλουν στους εναπομείναντες εργαζόμενους που θυμίζουν τον Τρίτο Κόσμο. Από εκεί άλλωστε παίρνουν τις ιδέες τους, αφού γνωρίζουν πολύ καλά τις εκεί συνθήκες λόγω των άλλων δραστηριοτήτων τους.
Ακόμα και όταν πρέπει να πληρώσουν, βάσει Νόμου, κάποια από τα βάρη των επιχειρήσεων που τους χαρίστηκαν αυτοί «ποιούν την νήσσαν».
Παράλληλα προσπαθούν να «κτίσουν» ένα δήθεν ευαίσθητο κοινωνικό προφίλ χρησιμοποιώντας προς τούτο τα νέα τους αποκτήματα με τον πλέον γραφικό τρόπο. Μέχρι και το γενεαλογικό τους δένδρο επιστρατεύουν στην προσπάθεια να πείσουν την κοινή γνώμη για το αγαθό των προθέσεών τους. Όμως στην Κρήτη, τόπο καταγωγής μερικών εξ αυτών, λένε πολύ σωστά πως: «Ο άντρας κάνει την γενιά και όχι η γενιά τον άντρα»…Αμφίσημη η ερμηνεία της μαντινάδας, ίδιο όμως το αποτέλεσμα. Είναι βέβαιο πως δεν πετυχαίνουν τους στόχους τους. Ήδη η απαξίωση της Κοινωνίας προς το πρόσωπό τους βοά σιωπηρά… Είναι όμως τέτοια η άγνοια και η έπαρσή τους ώστε την απαξίωση την θεωρούν παράσημο…πλανώνται πλάνη οικτρά!
Σε αυτό το ζοφερό περιβάλλον τονίζουμε προς κάθε κατεύθυνση πως δεν θα αφήσουμε κανέναν εργοδότη να ασελγεί πάνω στους εργαζόμενους και πως θα διεκδικούμε τα δικαιώματά μας παντού και πάντα. Να είναι σίγουροι πως θα μάθουν, είτε θέλουν είτε δεν θέλουν, να σέβονται την εργατική τάξη και τα δικαιώματά της αλλιώς θα φύγουν με τον ίδιο τρόπο που εμφανίστηκαν, ταχύτατα!