A+ A A-


To να επικρίνει κανείς τα μίντια και τους δημοσιογράφους κοντεύει να γίνει εθνικό σπορ, αλλά και ένα πολιτικό χαρτί, γράφει στο έγκυρο γαλλικό ηλεκτρονικό περιοδικό Slate.fr ο αρθρογράφος Paul Conge.

"Πολλοί πολιτικοί το χρησιμοποίησαν αυτό το χαρτί τους τελευταίους μήνες στη Γαλλία σαν προεκλογική στρατηγική. Στις 3 Νοεμβρίου 2016 ο Φρανσουά Φιγιόν κατήγγειλε «την δικτατορία των δημοσκόπων και των μίντια». Στις 13 Δεκεμβρίου 2016 ο Μανουέλ Βαλς κατηγόρησε τους δημοσιογράφους ότι «εσείς είστε κλεισμένοι μέσα στο σύστημα, εσείς εκπροσωπείτε το σύστημα το οποίο οι Γάλλοι δεν θέλουν πλέον». Νωρίτερα, στις 15 Σεπτεμβρίου, η Μαρίν Λεπέν είχε δηλώσει ότι «μόνο τα μίντια, οι πολιτικοί και  η σόου μπίζνες θέλουν τους μετανάστες εδώ».  Στις 7 Απριλίου ο Ζαν Λυκ Μελενσόν, υποψήφιος της «ανυποταγής» είχε πει ότι τα μίντια «είναι το δεύτερο δέρμα του συστήματος». Η κριτική εναντίον των ΜΜΕ βρίσκεται πραγματικά σε όλα τα μενού.

Διπολική συμπεριφορά

Αυτές οι κατηγορίες, οι οποίες εκτοξεύονται από πολιτικούς που έχουν ριζώσει στα πλατό των τηλεοράσεων, δεν εκπλήσσουν. Πρόκειται για μια διπολική συμπεριφορά απέναντι στους δημοσιογράφους –«Σας κατηγορώ αλλά σας χρειάζομαι»- και είναι προφανές ότι έχει στόχο το πολιτικό όφελος. Οι κατηγορίες αυτές ότι τα μίντια είναι το «σύστημα» και ότι δήθεν εκπροσωπούν μια μορφή δικτατορίας, δεν είναι καθόλου καινούριες. Τα ίδια έλεγαν και οι βουλευτές των αρχών του 20ού αιώνα. Τα λόγια τους έχουν ρίζες στις πανάρχαιες παραδόσεις της αμφισβήτισης του Τύπου –είτε η κριτική ήταν κοινωνική είτε αντιδραστική- τις οποίες επαναλαμβάνουν σχεδόν με τους ίδιους όρους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στα ελληνικά, όπως αναδημοσιεύτηκε στο site iefimerida.
Όλο το πρωτότυπο άρθρο του Slate.fr, εδώ.